ninespears พิมพ์ว่า:

อ้างอิงจาก:

ฟังเพลงมากขึ้น" ตลอดจนอลิช่าทุกครั้ง "ก็มาแบบนี้อ่ะค่ะ" คือรักษามาตรฐานัวเองมาได้ดีตลอดแบบไม่ขยับหลีกหนีไปไหนถึงแม้ว่าศักยภาพที่ออกมาให้เห็นจะสูงเสียดฟ้าทุกครั้งแต่ เอ่อ อืมม อ่า โอเคคงต้องใช้คำว่าค่อนข้าง "ซ้ำซาก" ขนาดนี้ จากที่เคยดื่มด่ำมาตลอดมันกลับกลายเป็นไม่มีอะไรพิเศษเสียแล้วก็เท่านั้น

ชอบประโยคนี้มาก คิดเหมือนกัน ว่างานชี ทำได้มาตรฐาน มาก

แต่ในขณะเดียวกัน มันก็น่าเบื่อมากเพราะยุคสมัยเปลี่ยนไป

อะไรอะไรที่มันเคยดูว่ามันเริ่ดมันเก๋แบบ

Song In A Minor (เป็นอัลบั้มเดียวของคีย์ ที่ฟังได้ทั้งอัลบั้ม)

พอเสนอความซ้ำซากเดิมๆ มันก็ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย แต่ก็นะลูกรักแกรมมี่

ส่วนตัวไม่ได้ฟังเพลงชีทั้งอัลบั้มเหลือฟังเฉพาะที่ตัดขาย

และเพลงที่ปลื้มที่สุดในอัลบั้มนี้ ก็ Empire State Of Mind (Part II) เพราะจิงๆขอบกว่าที่ฟิทกับเจย์ซีอีก เหอๆ

อันนี้จริงนะคะอลิช่าเป็นอะไรที่อนุรักษ์นิยมไปแล้วแบบพวกนอร่าห์ โจนส์/มารายห์ แครีย์/บียอนเซ่อะไรพวกนี้คือ "ซ้ำซาก" ไปแล้ว แต่ก็ยังสามารถรักษามาตรฐานของตัวเองได้ดีตลอด แต่บางทีอะไรที่มันเดิมๆมากๆเราก็เบื่อเนอะ

Senorita Marisa พิมพ์ว่า:

ผู้รู้ IT AGAIN พิมพ์ว่า:

ชุดนี้ดูหวานและซอฟอ่า ดูไม่เข้มข้น

เห็นด้วยกับพี่น้องแอมอ่ะ

ค่ะเห้นด้วยเช่นกันค่ะ คือไม่ดิบ ไม่สดและทรงพลังแบบแต่ก่อนแต่ก็แทนที่มาด้วยความหวานหยดไพเราะ ฟังง่ายขึ้นมากกกกกกกกกกกกกกกก อัลบั้มนี้ฟังเพลินจนผิดวิสัยของงานยัยคียส์จริงๆ

จะซื้อค่ะ เพราะกำลังเก็บตังค์อยู่ คิดว่าดีมากกกกก

ไม่มีที่ติเหมือนอัลบั้มก่อน ตอนนี้อินอีส้มมาก

ชอบมากค่ะ แม่คีย์เริ่ดมาก


_________________

ชอบมากกกกกกกกกกก


_________________
CLICK

อัลบั้มนี้เชื่อว่าเป็นตัวเชื่อมให้คนที่ไม่เคยฟังงานของเธอหันมามองสามอัลบั้มที่ผ่านมา ในขณะเดียวกันมันก็เป็นจุดสิ้นสุดของความต่างของทั้งสองดนตรีระหว่างป๊อบกะแนวที่อลิเซีย ถนัด

ในฐานะ ป๊อบสเตอร์ ขอบอกว่าถูกใจอัลบั้มนี้มากคะ ตั้งแต่แทร็คแรก ยันแทร็คที่ 7 นี่ชอบมาก


_________________