ตอนปี 1 ผมเป็นคนนึงถ้าไม่ได้เข้ารับน้อง กว่าจะเข้าใจการใช้ชีวิต การเรียน เรื่องทะเบียนติดต่องานต่างๆในมหาลัย คงใช้เวลานานโขอยู่ กว่าจะรู้อาจจะสายไปแล้วก็ได้
แต่ได้พี่ๆและเพื่อนหลายๆคนคอยช่วยเสมอ
พอผมปี 4 ผมเองก็เป็น ว๊าก แต่ไม่ได้มาว๊ากสนุกๆแก้เครียดโดยระบายกับน้อง
กลุ่มว๊ากจะมีประชุมกันทุกวันทั้งก่อนว๊ากและหลังว๊ากโดยอาจารย์จะเข้ามาคอยดูแลด้วย
ถ้าไม่ต้องมาว๊ากน้อง ผมคงมีเวลาทำงานส่งอาจารย์และพักผ่อนมากขึ้น แต่ก็นึกถึงตอนเราอยู่ปี 1 เลยอยากทำหน้าที่นี้
ปล. ที่เล่ามาคือความรู้สึกและประสบการณ์ของผม ที่อื่นไงไม่รู้ แต่ผมว่ามันไม่ใช่ทุกที่ที่พี่จะเลวร้ายเสมอไป ถ้าเค้ามีกิจกรรมอยากให้ลองเปิดใจให้กว้างและลองไปเข้าร่วมดูก่อน ถ้ามันแย่เกินไปก็ออกมาเถอะ หรือจะออกเพราะคุณรักสบายก็อยู่ที่คุณเลือกเพราะกิจกรรมนี้ไม่ใช่กิจกรรมชี้ชะตาใครจะอยู่ใครจะไปเหมือนเดอะสตาร์ แต่ว่าเป็นกิจกรรมที่ได้แชร์ประสบการณ์
้เมื่อเราผ่านมันไปได้แล้วมองย้อนกลับไป ก็จะตลกว่า กูทำเรื่องแบบนั้นไปได้ไงว่ะ
