Ducky Duke&The Vintage : Flowers (EP) : Indie Rock/Alternative Rock (98% = 5/5)
โลกนี้ใช่ว่าคนมีความสามารถจะได้รับโอกาสและความเสมอภาคเท่ากันทุกคน...ศิลปินก็เช่นกันบางคนเก่งฉกาจพรสวรรค์สูงส่งก็กลับไม่ได้รับโอกาสที่จะฉายแววความสามารถอัดแน่นล้นปรี่ที่มีในตัวเนื่องด้วยกฏเกณฑ์สัจธรรมของ "จังหวะชีวิต"
เฉกเช่นเดียวกับ "DUCKY" หรือ แม็ทท์ "ดั๊คกี้ ดยุค" ไรอันที่ดิฉันเรียกเขาว่า"นายจันทร์หนวดเขี้ยว"ร็อคเกอร์หนุ่มรูปงามมาดเซอร์พ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของบริษัทกราฟฟิคดีไซน์ที่เจ้าตัวขึ้นแท่นเป็นดีไซน์เนอร์ซะเองเสร็จสรรพ - - เชื่อว่าแฟนๆรายการTHE VOICEคงจะจำนายดั๊คกี้คนนี้ได้เข้า เพราะสุดหล่อของเราก็ร่วมประกวดในBLIND AUDITIONของซีซั่นที่ผ่านมาเช่นกันในบทเพลงTIGHTEN UP หากแต่โชคร้ายที่แม้จะร้องดีโชว์ดีแต่ไม่มีโค้ชผู้ทรงคุณวุฒิท่านใดกดเลือกเข้าเป็นสมาชิกทีมซักกะคน(มัวแต่นั่งเป็นสากกะเบือกันอยู่)พ่อหนุ่มของเราจึงต้องหอบหนวดงามๆกลับบ้านด้วยความผิดหวัง - - พร้อมด้วยเสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหวด้วยความโกรธแค้นจากคุณนายบ.ก.
แต่ถึงกระนั้นก็เถอะคนที่เขาเกิดมาเพื่อเป็ศิลปินดวงก็ต้องได้เป็นศิลปินอยู่ดีแหละหนา แม้แนวหน้าทั้ง4ของวงการจะไม่เห็นความสามารถของดั๊คกี้เหมือนที่ดิฉันเห็นแต่ใช่ว่าคนอื่นเขาจะไม่เห็นนี่คะ ว่าแล้วความโดดเด่นของหนุ่มดั๊คกี้จึงไปเตะตาค่ายเพลงอินดี้แห่งหนึ่งถึงขั้นฟอร์มวงTHE VINTAGEจับผลัดจับผลูคลอดอีพีชุดFLOWERSที่เราได้ฟังกันอยู่นี่ละหนา
จากที่ฟังเสียงร้องของพี่เขาในรอบ BLIND AUDITION ทีแรกดิฉันคิดถึงการสมรสกันระหว่างลูกเล่นยียวนของคุณพี่แจ็ค ไวท์จากTHE WHITE STRIPESกับความเกรี้ยวกราดของคุณเคิร์ท โคเบนตำนานผู้ล่วงลับแห่งวง NIRVANA คิดบวกลบคูณหารสะระตะดูดนตรีของพี่ท่านและวงก็ออกมาตามที่เดาไว้เป๊ะๆไม่มีผิดคือเป็นงานอินดี้ร็อคที่ประสานเอาภาคความเป็นอัลเทอเนทีพรสชาติหลากหลายตั้งแต่การเหยาะบลูส์ร็อคเข้มๆมันส์หยดติ่ง การาจ พั้งค์ ฮาร์ดร็อคไปยันโลไฟในบางเพลงโดยทุกแทร็คมีลูกเล่นที่แตกต่างและชัดเจนในตัวชนิดที่ตัดโปรโมตเป็นซิงเกิ้ลตามวิทยุได้แถบทุกเพลงอีกทั้งเมื่อจับมารวมกันยังเกิดเอกภาพสุดๆอีกต่างหาก เป็นงานอีพีที่ดิบสดเข้มข้นสมอารมณ์ร็อคเท่ห์ๆโดยแท้
ถ้าจะถามถึงแทร็คเด็ดก็อย่างที่บอกไปด้านบนแหละค่ะว่าฟังได้ทุกเพลงก็แหมนี่มันงานอีพีแค่6เพลงนี่คะ แต่ถ้าจะให้แนะนำที่ชอบจริงก็นี่เลย VULTURES เป็นอะไรที่รักปุ๊ปตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟังชนิดที่แค่เริ่มต้นเพลงมาก็หลุดลอยไปกับเสียงเข้มๆของพี่ดั๊คกี้เขาเลย อีกหนึ่งเพลงที่เก๋จนเข้าขั้นไฮไลท์ต้องยกให้ DAYS OF WALKING DEAD งานอินดี้ร็อคที่มีริฟฟ์อันโดดเด่นด้วยท่อนคอรัสเก๋าๆกระแทกกระทั้นเร้าอารมณ์และแสนยานุภาพของกีตาร์อันเกรี้ยวกราดเปรี้ยวเหลือใจ ในขณะที่ไทเทิ่ลแทร็คอย่างFLOWERSนี่ก็เป็นหนึ่งในเพลงที่พ็อพที่สุดของอัลบั้มถึงกระนั้นดนตรีก็ยังคงหนักแน่นทรงพลังมีลูกบ้าที่เชือดเฉือนจัดจ้านอยู่ดี
ยิ่งฟังก็ยิ่งรักยิ่งฟังก็ยิ่งชอบมากขึ้นทุกวันๆ ทำไงดีอ่ะ?เอาเป็นว่าแม้ความจุจะน้อยนิดเพียง6เพลงแต่เรื่องคุณภาพนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ส่วนตัวขอเอาใจช่วยให้ยอดชายดั๊คกี้จ๋าของดิฉัน(แต่เพียงผู้เดียวโว้ย!)ประสบความสำเร็จและโด่งดังมีชื่อในตลาดกระแสหลักเร็วๆนะคะ ศิลปินเจ๋งๆทำเพลงดีๆแบบนี้ไม่อยากให้มาหลบมาลี้ล้อมวงตีแปลงฟังกันแค่เป็นหย่อมๆกลุ่มๆเลยจริงๆจากใจ!! - - อัลบั้มนี้คาดว่าจะเป็นหนึ่งในงานร็อคที่เราชอบที่สุดของปีนี้
