MADONNA : MDNA : ELECTRO POP/DANCE-POP (77% = 3.5/5)
โบราณว่าจะตีเหล็กก็ควรจะตีตอนที่มันร้อน แล้วไฉนเลยแกถึงเพิ่งจะมาเขียนถึงอัลบั้มนี้เอาอีป่านนี้? คำตอบที่ง่ายที่สุดคือความ "ผิดหวัง" ในตอนแรกที่ฟังงานชุดนี้มันมหาศาลถึงขั้นที่ทำให้ "เขียนไม่ออก" เพราะอะไรนะหรือ?...
...เพราะส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าMDNAคืออัลบั้มที่แย่ที่สุดในบรรดาทั้งหมดทั้งมวลกว่า3ทศวรรษที่มาดอนน่าเป็นศิลปินมา ไอ้เรามันก็สาวกแบบพูดตรงๆไม่หลับหูหลับตาแห่แหนจนลืมมองไปซะด้วยสิว่าความเก๋ไก๋ที่ผู้หญิงคนนี้เคยรังสรรค์สู่POP CULTUREนั้นมันเปรี้ยวปราดขนาดไหน ในขณะที่อัลบั้มล่าสุดนี้แสดงให้โลกเห็นได้ชัดเจนว่าไฟในตัวเธอมอดลงไปอย่างน่าตกใจขนาดไหน เอาเป็นว่ามาดอนน่าเคยมีอัลบั้มที่มีคุณภาพมากกว่านี้ในทุกชุดก่อนหน้านี้ ด้วยค่าที่ฟังๆไปแล้วเหมือนกับบูรณาการผลงานตัวเองในยุคHARD CANDY,MUSICและCONFESSIONS ON A DANCEFLOOR เข้าด้วยกันเป็นแกนหลักคือเป็นงานอิเล็คโทรพ็อพหนักด้วยรสชาติดนตรีเต้นรำอาทิ ดิสโก้ เฮ้าส์ เทคโนไปยันดนตรีสุดร้อนแรงของชั่วโมงนี้อย่าง " ดั๊บสเต็ป" ตบด้วยกลิ่นเออร์บันและอิทธิพลของเรโทร80ตามจางๆไปจนถึงการผนวกซาวนด์กีตาร์อคูสติคที่หวนให้นึกถึงยุคทดลองในงานชุดRAY OF LIGHTและMUSICเป็นอันเสร็จพิธี...ฟังดูเหมือนจะดีนะ!!!...แต่บทสรุปออกมาไม่ถึงฝั่งฝันเท่าไร บางคนใจร้ายหน่อยก็เรียกแบบแดกเต็มปากเต็มคำว่า " เศษเดนของCOADF" จึงไม่น่าแปลกใจที่อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับหนึ่งถล่มทลายในสัปดาห์แรก --ด้วยบารมีล้วนๆ-- และยอดขายตกฮวบกว่า85%ในสัปดาห์ถัดมา - - คุณคิดว่าเพราะอะไรกันล่ะ?
อย่างไรก็ตามถ้าถามว่า "งานมันห่วยแตกมากเลยหรือ?" ก็ตอบอย่างยุติธรรมว่า"เปล่า...ไม่ห่วยเลย!!!" เพียงแค่ในฐานะของงานจากศิลปินระดับมาดอนน่ามันโคตรจะน่าเศร้าก็แค่นั้นแต่ถ้าเทียบกับงานของหน้าใหม่หลายๆคนในยุคนี้ยังดีกว่าเขาเยอะนะ...เอ!!!หรือเราจะคาดหวังในตัวเธอสูงเกินเองก็ได้นะ?
แทร็คเด็ด
สำหรับแทร็คโปรดนี่จะว่าไปก็เยอะพอดูทีเดียวนะ เริ่มที่ซิงเกิ้ลล่าสุด GIRL GONE WILD(4.5/5)ที่โด่งดังในหมู่เกย์จากฝีมือโปรดิวซ์เซอร์เฮ้าส์มากความสามารถอย่างBENNI BENASSIที่เคยมาโชว์ฝีมือที่เบ๊ดซัพเพอร์คลับบ้านเราไปแล้ว แม้สาวกเจ๊แม่จะกระหน่ำสับว่าเหมือนเศษๆของCOADFแต่ส่วนตัวรู้สึกว่าเป็นเพลงที่ขายที่สุดแล้วของชุดนี้ ติดหูหนึบดีนะ
SOME GIRLS(4/5) ซาวนด์ดนตรีแบบมาร์ชชิ่งติดไบเล่ฟั้งค์และยูเคการาจดั๊บสเต็ปทำ ให้อดนึกถึงพวกMAJOR LAZERไม่ได้นับว่ารับอิทธิพลจากดนตรีของMIAมาไม่น้อยทีเดียวแต่ชอบตรงช่วงคอรัสที่สับเข้าสู่ดนตรีอิเล็คโทรนิคแบบมาดอนน่าพวกเทคโนกึ่งๆยูโรเฮ้าส์น่ะฮะ เซ็กซี่ดีนะ มาที่BEAUTIFUL KILLER(4/5)เพลงหนึ่งเดียวจากLIMITED EDITIONที่ชอบฟังแล้วคิดถึงหลายๆเพลงในอัลบั้มMUSICรวมถึงMILES AWAYจากงานชุดHARD CANDYมากๆ รักเสียงกีตาร์อคูสติคเหงาๆนั่นจัง สำหรับเพลงที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยชอบเลยคือBEST ORIGINAL SONGตัวที่สองจากเวทีGOLDEN GLOBEของเจ๊ MASTERPIECE (4.5/5) แต่พอมาฟังในอัลบั้มแล้วกลับกลมกลืนเข้าไปกับภาพรวมได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ --ประหนึ่งAMERICAN PIEในMUSICและDIE ANOTHER DAYในAMERICAN LIFE-- อาร์แอนด์บีพ็อพบัลลาดกรุยกรายด้วยโพรแกรมมิ่งเครื่องสายกรีดเสียงสวยและกลิ่นอายอารยธรรมสแปนนิชสุดเซ็กซี่ฟังแล้วนึกถึงเพลงบัลลาดเพราะๆในอัลบั้มBEDTIME STORYเป็นเพลงที่ชอบเกือบจะที่สุดในอัลบั้มนี้แล้ว
มาที่ไฮไลท์ของอัลบั้มคงหนีไม่พ้น3เพลงนี้ TURN UP THE RADIO (4.5/5)ที่ฟังแล้วนึกถึงอีเจ๊สมัยแจ้งเกิดใหม่ๆช่วงต้นยุค80รักเพลงนี้มาก GANG BANG(4.5/5)เพลงที่รู้สึกว่าแฟนๆจะชื่นชอบมากที่สุดกับภาคดนตรีที่ยากจะบรรยายทั้งดั๊บสเต็ป เทคโนไปยันอัลเทอเนทีฟและเนื้อหาสุดเจ็บปวดชนิดที่BITCHตัวแม่และราชินีแห่งวงการอย่างเธอเท่านั้นที่จะทำได้ ปิดที่ไคลแม็กซ์ของอัลบั้มอย่างI'M ADDICTED(5/5)เพลงที่ส่วนตัวคิดว่าทรงพลังที่สุดแล้วของงานชุดนี้ เปรียบเสมือนไทเทิ่ลแทร็คที่สะท้อนนิยามของคำว่าMDNA - - มาดอนน่า,พันธุกรรมของมาดอนน่าและสารกระตุ้นที่ก่อให้เกิดความรัก- -ออกมาได้อย่างครบถ้วน ชอบตรงเริ่มต้นแบบอิเล็คโทรพ็อพธรรมดาๆและไต่ระดับไปได้ไกลถึงดั๊บสเต็ประดับสูงตอนจบ ดั๊บกันชนิดประสาทกลับไปเลย จะจากกันไม่ได้ถ้ายังไม่ได้พูดถึงLOVE SPENT(4/5)อีกหนึ่งเพลงที่มีชั้นเชิงที่สุดของอัลบั้ม ตั้งแต่โพรแกรมมิ่งเครื่องสาย แบนโจยันเสียงสังเคราะห์เฟี้ยวฟ้าวจำพวกดีพเฮ้าส์เทคโนฟังแล้วนึกถึงFORBIDDEN LOVEในCOADFรวมร่างกับDIE ANOTHER DAY
สรุป
พอเขียนไปฟังไปด้วยเริ่มรู้สึกดีขึ้นด้วยแล้วแฮะ!!! แหม คิดไม่ผิดจริงๆที่รีวิวอัลบั้มนี้เปิดนิตยสารHYSTERIAนี้...ถ้าจะหาศิลปินท่านใดที่จะเหมาะสมต่อคอนเส็ปท์ "สำหรับคนเซี่ยนๆ" ของเราที่สุดล่ะก็คงหนีไม่พ้นมาดอนน่าวัย53ปีที่ยังเซี่ยนไม่เลิกราท่านนี้แน่นอน
