nini พิมพ์ว่า:

Dear John :
จะรำพึงรำพันหาดุ้นอะไรขนาดนั้นอีดอก!! แหมรู้แล้วค่ะว่าติดใจแท่งพี่จอน ไม่ต้องมานั้งคร่ำครวญ5-6นาที อยากโดนอีกซักน้ำให้เป็นขวัญหายอยาก อีแร่ด ถึงขนาดแต่งเป็นเพลงเป็นที่ระลึกถึงแท่งใหญ่ๆที่เคยโดนพี่จอนกระแทก กระหรี่มาก แล้วนอกจากแก่นสารอะไรที่หาไม่ได้ จากสตอรี่น้ำเงี่ยนของอีนี้แล้ว ยังชวนหลับไปถึงวิมานอากาศอีก แอร๊ยยยยย เป็นชะนีก็อย่าริดอกทองให้มากนะค่ะ รู้แล้วค่ะว่าอยาก

nini พิมพ์ว่า:

ก่อนอื่นต้องกล่าวเกริ่นอะไรนิดหน่อย เนื่องจากไม่มีประสบการณ์ด้านเพลงคันทรีมากมายนัก อาจบกพร่องด้านภาษาเพลงบ้างอะไรบ้างก็ต้องขออภัยนะค่ะ งุงิ

หลังจากได้เลือกรีวิวนู๋แมว Swift เป็นที่เรียบร้อยแล้วนี้ ก็กลายเป็นวิบากกรรมไปโดยปฏิยาย ทั้งที่อย่างแรกเลยก็ไม่ค่อยชอบอัลบั้มนี้มากเท่าอัลบั้มที่แล้ว และช่วงนี้ฟังเพลงคันทรีแล้วบอกตรงๆว่าไม่เข้าหูอย่างแรง อาจด้วยเพราะรีวิวนังคีย์ไปพร้อมๆกัน เลยอาจแบ่งโสตประสาทไม่ถูกอย่างแรง แต่เอาเถอะ มาถึงขั้นนี้แล้วนี้ค่ะ

ก่อนจะเกริ่นเข้าสู่อัลบั้มใหม่ของแม่แมวยั้วสวาท นังSwift ต้องบอกก่อนเลยว่า ส่วนตัวเป็นแฟนคลับชี ถึงใครจะค่อนขอดชีอย่างไรต่ออย่างไรก็ตาม ก็ขอพูด ณ จุดนี้เลยว่า ไม่สน และ ไม่แคร์ ฉันชอบชีที่ทั้งตลาด ฟังง่าย เข้าถึงง่าย เป็นour songที่แท้จริงๆ และเป็นความฝันเป็นที่เลือกจะอยู่ส่วนเส้นทางของความฝันต่อไป และสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ชีพีคสุดๆ ณ จุดๆนี้ ก็คือความเป็นไอดอลที่สามารถเข้าถึงได้ และง่ายต่อทั้งสามารถสัมผัสได้จริง และเปรียบเสมือนนางฟ้าของผู้คน แม้ว่ามันอาจดูเฟคบ้างอะไรบ้าง แต่ก็ถือว่าเป็นimageที่ดี และขายได้แน่ ขอขยายความซักหน่อย เนื่องจากคนเรา ณ จุดๆหนึ่ง คงปฏิเสธไม่ได้ว่าบางครั้งเราก็รู้สึกไร้สิ่งยึดเหนี่ยวทั้งทางกายและใจและต้องการที่พึ่งที่บางทีแฟน เพื่อน หรือพ่อแม่และคนรอบตัวก็ไม่สามารถเข้าใจได้ บางทีเราอาจแค่ต้องแค่บางอย่าง อาจทั้งจับต้องได้และจับต้องอะไรไม่ได้แต่สามารถช่วยเราให้ผ่านพ้นเรื่องราวต่างๆไปได้ เพียงแค่ความจริงอาจแค่ต้องการเวลาที่รอให้ปัญหานั้นผ่านพ้นไปเท่านั้นเอง แต่ว่าเราต้องรู้สึกว่าไม่ต้องทำสิ่งนั้นโดยลำพัง ปัญหาที่เกิดขึ้นแบบนี้มันก็ไม่ได้จำกัดหรอกว่าเราจะต้องอายุเท่าไหร่หรืออยู่ตรงวัยไหน แต่วัยที่เกิดความรู้สึกและปัญหานี้บ่อยที่สุดก็คือช่วงวัยเจริญเติบโตและวัยรุ่นที่ขาดความแตกฉานทั้งสติ ปัญญาและความคิดที่ยังไม่บรรลุ และสิ่งที่เราต้องการยึดเหนี่ยวนั้น บางทีการไปพึ่งคำสอนทางศาสนา พระเจ้า หรืออะไรก็ตาม ณ อารมณ์และวัยตอนนั้นช่วงนั้นมันสื่อและเข้าถึงไม่ได้จริงๆ ดังนั้นสิ่งที่พอจะยึดเหนี่ยวได้ก็คือ someoneหรือsomethingซักอย่างที่มีคุณสมบัติที่เพียบพร้อม พอที่จะเหนี่ยวนำคุณได้ ใช่แล้ว!! ไอดอลไง คุณสมบัติเบื้อต้นของไอดอลเลยก็คือ เข้าถึงง่าย สัมผัสง่าย เป็นที่ก่อให้เกิดความสนใจได้ง่าย และมีความพร้อมอาจจะทั้งรูปทรัพย์ หรือคุณทรัพย์อื่นๆก็แล้วแต่ แต่ต้องเป็นตัวอย่างอย่าง อาจจะในแง่การดำเนินชีวิต ไลฟ์สไตล์ หรือบลาๆๆ นั้นแหล่ะ เป็นสิ่งที่นู๋แมวมี และเพียบพร้อมกว่าคนอื่นๆในรุ่นราวคราวเดียวกัน แค่เพียงสิ่งนี้ ชีก็สามารถขายได้แล้ว(สิ่งนี้จริงๆมองรวมๆไปถึงบริตนี่ย์หรือไอดอลคนอื่นๆก็ได้น่ะ) โดยเฉพาะในยุคโลกาภิวัฒน์อย่างยุคนี้ ที่มีทั้ง อินเตอร์เน็ต หรือโซเชียลเน็ตเวิร์คต่างๆที่กลายเป็นปัจจัยใจอย่างหนึ่งของมนุษย์แบบที่ขาดไม่ได้ จนลืมไปว่าทุกวันนี้เราใช้ความรู้สึกและจริยธรรม หรือใช้เพียงหน้าตาและทรัพย์สิน เป็นตัววัดและตัดสินคุณค่าของความเป็นมนุษย์กันแน่
ส่วนเรื่องความสามารถของชีที่ใครก็ค่อนขอดว่า ยังไม่สมควรที่จะยกระดับให้เป็นถึงแนวหน้าและปรามาศว่าก็แค่มีดีแค่หน้าตากับฝีมือพอไปวัดไปวาได้เท่านั้น ส่วนตัวกลับมองว่า ชีมีกึ๋นในระดับนึงเลยทีเดียว จริงๆเปรียบเป็นเพชรก็ได้น่ะ แต่ยังเป็นเพชรที่เจียไม่สุด บางทีประสบการณ์ที่ต้องเก็บเกี่ยวสั่งสมรวมทั้งความสำเร็จและความผิดหวัง(ที่ยังไม่เจอในตอนนี้) จะสอนและเจียรไนให้หล่อนกลายเป็นเพชรน้ำงามก็ได้ ใครจะรู้ล่ะ?? ตอนนี้ต้องถือว่านังแมวอายุยังน้อยมากกว่ารุ่นเดียวกัน แต่สามารถประสบความสำเร็จได้เท่านี้ บางทีอาจดูเหมือนดาบ2คมที่ความสำเร็จมาเร็วเกินไป ทั้งที่ยังปล่อยของไม่หมด แต่แหม น้อยคนนะ ที่จะโชว์ศักยภาพได้หมดโดยที่อายุยังน้อย บางทีของอย่างความสำเร็จถ้าไม่รีบคว้าไว้ก่อน แล้วปล่อยมันหลุดรอยไปแล้ว ต่อให้ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่มีปัญญาจะทำซ้ำได้อีกแล้ว

Speak Now : 3/5

สตูดิโออัลบั้มลำดับที่3 ที่นู๋แมวได้คลอดออกมา ตั้งแต่ปลายปี2010ให้เหล่าแฟนคลับทั่วโลกได้จับจอง และฮือฮา ที่สำคัญอัลบั้มนี้ยังสร้างมิติใหม่และปรากฏการณ์สำคัญของวงการเพลงคันทรี่และตลาดเพลงทั้งในอเมริการเอง รวมถึงทั่วทั้งโลกด้วยยอดขายเปิดตัวมากกว่า1ล้านแผ่นก็อปปี้ในเมกาบ้านเกิด และมากกว่า1ล้าน3แสนทั้วโลก เริ่ดมาก
ส่วนรูปแบบและแนวเพลงเพลงต่างๆในอัลบั้มยังคงเป็นป็อปคันทรี่เมนสตรีม ป็อปร็อคอ่อนๆ หรืออัลเตอเนทีฟร็อค รวมไปถึงบัลลาดร็อคอ่อนๆ ที่มีให้เห็นมากมายในอัลบั้มนี้ ซึ่งรูปแบบและแนวเพลงในอัลบั้มนี้ก้ไม่ได้หนีอัลบั้มที่แล้วมากซักเท่าไหร่นัก เพียงแต่มีกลิ่นและให้ความสำคัญกับความเป็นดนตีคันทรี่มากขึ้น มากกว่าเพลงป็อปที่เจือความเป็นคันทรี่นิดหน่อยแบบฉาบฉวย

จุดเด่น
ดูโตและมีพัฒนาการมากขึ้น มีมิติความเป็นดนตรีคันทรี่สูงกว่าอัลบั้มที่แล้ว แต่ยังคงฟังง่ายตามสไตล์เมนสตีมป็อป และเนื้อหาที่ดูซอฟต์ๆไม่แลดูหนักเกินไปหรือหยาบคายแบบพวกฮิฟฮอฟผิวดำหรือพวกกระหรี่ต่างๆ รวมไปถึงจังหวะในแต่ละเพลงที่ค่อนข้างซอฟต์และสนุกสนุกสนานตามแบบคันทรี่ป็อปที่ฟังได้เรื่อยๆและไม่ต้องคิดอะไรมาก

จุดด้อย
ยังคงซ้ำซากในส่วนของเนื้อเพลงและซาวด์เพลง และหลายๆเพลงก็เหมือนโคลนเพลงในอัลบั้มที่แล้วมากเกินไป รวมไปถึงความยาวของเพลงที่แทบไม่มีเพลงไหนต่ำกว่า4นาทีทั้งที่เนื้อหาและซาวด์ไม่มีห่าอะไรมากมายให้ยืดถึงขนาดนั้น หลายๆเพลงค่อนข้างน่าเบื่อ เพลงช้าส่วนใหญ่ไม่ค่อยประทับใจ เนื่องจากทั้งเสียงร้องและดนตรีที่ดูง่อยๆ ไม่เข้ากัน รวมไปถึงจุดน่าสนใจในส่วนของภาพรวมงานเพลงในอัลบั้มนี้ดูไม่เป็นที่น่าสนใจเท่าที่ควร

Mine : 2.5/5
อาจไม่ได้เป็นเพลงที่ดีมากนักและก็ไม่ได้เป็นเพลงที่แย่เกินไป แต่กลับเป็นเพลงที่ไม่มีแรงดึงดูดมากเพียงพอ พอที่จะสมควรเป็นถึงซิงเกิ้ลเปิดอัลบั้มและรวมความน่าสนใจของอัลบั้มนี้ไว้ให้คงเป็นเอกภาพได้ดีเท่าที่ควร แต่กระนั้น ซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้มที่3 ก็ทำให้เรารู้ว่า เธอพยายามที่จะเติบโตและพัฒนางานเพลงชิ้นนี้ให้ดีขึ้น ถึงจะมีข้อควรปรับปรุงในบางจุดแต่มันก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด ถ้าคุณยังต้องการดนตรีที่เรียบง่ายและมีคุณค่าทางจิตใจในระดับนึง เพลงนี้ก็ถือว่าตอบโจทย์ได้ดีเพียงพอและไม่น่าเกียจมากนัก แต่มันอาจจะง่ายไปก็แค่นั้น

Sparks Fly : 4/5
ป็อปร็อคง่ายๆที่เจือความเป็นคันทรี่เข้าไปได้อย่างลงตัว เป็นแทร็คนึงที่กล่าวได้เลยว่าชอบตั้งแต่ฟังครั้งแรก และเป็น1ในแทร็คที่ลงและจัดว่าดีลำดับต้นๆแทร็คนึงในอัลบั้มนี้เลยทีเดียว ทั้งภาคดนตรีและเนื้อเสียงที่ลงตัว ไม่ขาดไม่เกินจนเกินความพอเหมาะพอดี เหมาะที่เจ้าหล่อนจะเลือกตัดเป็นซิงเกิ้ล เพลอๆจะดังแซงหน้าเพลงฮิตอย่างYou Belong with Meด้วยซ้ำนะจ้ะ มีของดีขนาดนี้ก็รีบตัดให้เหล่าติ่งบรรดาแฟนคลับและขาจรดันขึ้นชาร์ตหน่อยนะจ้ะ ตามภาษิตน้ำขึ้นให้รีบตัก เดี๋ยวของหมดจะร่วงเอา แล้วหาว่าไม่เตือนน่ะ

Back to December : 2/5
กลับไปสู่อดีตอันแสนขมขื่น ด้วยบัลลาดคันทรี่ร็อคอ่อนๆ กับบรรดาออเครสต้าและเปียโนที่บรรจงยัดใส่เพลงนี้แบบเบาๆ ที่ภาคดนตรีก็จัดวางได้ลงตัวระดับนึง แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันไม่เพราะและสื่ออารมณ์ได้ดีนัก อาจเกี่ยวเนื่องจากเสียงนักร้องเองก็ได้ ที่ถ้าเพลงนี้เป็นของคนอื่นอาจจะทำได้ดีกว่า แต่ก็อย่างว่า หลายๆคนอาจชอบเพลงนี้ก็ได้ แต่ส่วนตัวขอพาสก็แล้วกัน

Speak Now : 4.5/5
ต๊ายยยย!! ถ้าFearlessเป็นเพลงที่ตอบโจทย์ทุกสรรพสิ่งในอัลบั้มที่แล้ว แล้วละก็ Speak Nowก็ถือว่าเป็นเพลงที่ตอบโจทย์ทุกสรรพสิ่งที่บรรจุลงในอัลบั้มนี้เหมือนกัน คันทรี่ป็อปสบายๆ เดินจังหวะเรียบง่ายด้วยกี้ต้าโปร่งเก๋ๆ แลดูดีมีคลาสที่สุด เหมาะสำหรับการตื่นนอนเช้าๆ รับแสงแดดอ่อนๆแล้วดื่มกาแฟอุ่นๆซักแก้ว คงไม่มีอะไรมีความสุขขนาดนี้ได้แล้วล่ะ แต่เพลงนี้ขอชมอีกอย่างนึงคือไลฟ์ที่นู๋แมวทำได้ดีและตอแหลเกินคาดจากที่ดูหลายไลฟ์ที่ผ่านมา ดีมานั่งงมโข่งเล่นเปียโนกับเสียงแมวๆที่ไม่มีภาษีพอจะเล่นตามงานใหญ่ๆได้เลย

Dear John : 1/5
จะรำพึงรำพันหาดุ้นอะไรขนาดนั้นอีดอก!! แหมรู้แล้วค่ะว่าติดใจแท่งพี่จอน ไม่ต้องมานั้งคร่ำครวญ5-6นาที อยากโดนอีกซักน้ำให้เป็นขวัญหายอยาก อีแร่ด ถึงขนาดแต่งเป็นเพลงเป็นที่ระลึกถึงแท่งใหญ่ๆที่เคยโดนพี่จอนกระแทก กระหรี่มาก แล้วนอกจากแก่นสารอะไรที่หาไม่ได้ จากสตอรี่น้ำเงี่ยนของอีนี้แล้ว ยังชวนหลับไปถึงวิมานอากาศอีก แอร๊ยยยยย เป็นชะนีก็อย่าริดอกทองให้มากนะค่ะ รู้แล้วค่ะว่าอยาก

Mean : 3/5
หลังจากที่หลับสนิทจากเพลงที่แล้ว อีนี้ก็ปลุกด้วยเสียงแมวสำเนียงตอแหลๆกับเสียงปี่ที่ชวนคันแตรดมากๆ แต่.. ชอบอ่ะ เหมือนจำลองเหตุการณ์ ณ ไร่องุ่น กับผู้ชายหล่อๆมาช่วยเก็บองุ่นในงานเทศกาลประจำปีอะไรประมาณนี้ ต๊ายยย ช่างคิดแฮะ ด้วยการเกากีต้ากับเสียงปี่สก๊อต ที่ชวนมาเล่นเป่าปี่ เอ่ย!! มาสังสรรค์ปาตี้เต้นรำสไตล์สาวบ้านนอกกับหนุ่มบ้านนา กับกลิ่นคันทรี่ที่ฟุ้งกระจายอบอวนไปหมด

The Story of Us : 2.5/5
ขึ้นอินโทรจังหวะโจ๊ะพรึมๆ ที่ภาคดนตรีเหมือนภาคต่อYou Belong with Meที่ดุดันและแข็งแรงกว่า ทั้งภาคดนตรี เนื้อหา และการร้อง ป็อปร็อคที่ออกแนวกะโหลกกะลาไปนิดหน่อยกับเนื้อหาแบบให้แนวทางการใช้ชีวิตคู่ (กล้ามาสอนคนอื่นนัย่ะ อีดอก!!!) แต่รัวกลองได้มันส์สะใจมากๆ ถึงจะโจ๊ะพรึมๆปัญญาอ่อนไปเสียหน่อย แต่เมื่อเพลงสนุกๆในอัลบั้มมันค่อนข้างน้อยเกินไป ทำให้เพลงที่ดูกะโหลกกะลาเพลงนี้ ดูดีขึ้นมานิดหน่อย

Never Grow Up : 3/5
คันทรี่อ่อนๆกับสำเนียงเหน่อๆสไตล์สาวบ้านนา ที่ถึงจะชวนง่วงหน่อย แต่รับรองว่าถึงจะหลับก็หลับฝันดีแน่นอน ดูไปดูมาก็คล้ายเพลงกล่อมเด็กดีๆนี้เอง แต่แหม ปาร์ตี้ก็ต้องมีเลิกราตามโอกาสบ้างสิค่ะ ใครจะบ้าเต้นแร้งเต้นกามันส์ได้ตลอดเวลา ก็ถือว่าเป็นเพลงคูลดาวน์ที่ส่วนตัวมองว่าดีระดับนึงเลยน่ะ แต่หลายคนอาจจะไม่ค่อยชอบก็ได้ แต่ฉันชอบนิย่ะ!!!

Enchanted : 3/5
ขึ้นอินโทนด้วยแซมเพิ้ลเกากีต้าชวนเคลิ้ม(หรือง่วงก็มิทราบ)ตามชื่อเพลง ก่อนหล่อนจะกระแทกให้หายเคลิ้มด้วยบัลลาดร็อกอัลเตอเนทีพที่ทำเอาง่วงๆอยู่ถึงกับตื่นขึ้นมางงๆทีเดียว ดอกทองมากๆ แต่ชอบท่อนโซโล่เบสเพลงดีน่ะ ดูมีพลังดีค่ะ เป็นเพลงช้าเพลงนึงที่พูดว่าชอบได้เต็มปากเลยแล่ะ ไม่กั๊กดีค่ะ

Better Than Revenge : 3/5
คันทรี่เหน่อติดป็อปพั้งค์ และฟั้งค์กลายๆ ที่กระแทกทั้งเบสและกลองมันส์สะใจแบบนันสต็อปไม่ต้องพักให้ตายข้างนึงเลยทีเดียว พูดสำเนียงร้องกึ่งแร็ฟแบบที่นู๋แมวชอบแบบการส่วนตัว (ที่ชอบนี้เพราะแร็ฟเปอร์หล่อหรือใหญ่อะไรทำนองนี้ใช่แม่ะ)แต่ก็ดูเข้ากับจริตกับนี้ดีน่ะ ส่วนตัวก็แอบตกใจนิดหน่อย นึกว่าทำแต่เพลงติ๋มๆเป็นอย่างเดียว

Innocent : 3/5
มันมาอีกแล้ว +555 หลังจากกำลังมันส์กับเพลงที่แล้ว อีนี้ก็เบรกอารมณ์สุดฤทธิ์ด้วยบัลลาดร็อคอ่อนๆ ตีแพร่ให้ทั้งโลกรู้ว่าหนูยังใสซื่อต่อโลกอันแสนโหดร้ายอยู่นะค่ะ และจงศรัทธามันซะ โถ!! กระหรี่มากๆ ใครจะเชื่อมึงค่ะ หุหุ ซึ่งภาคดนตรีเพลงนี้ก็แทบไม่หนีหายตายจากBack to Decemberซักเท่าไหร่ แต่ส่วนตัวที่ให้คะแนนมากกว่า เพราะชอบเพลงนี้มากกว่า เนื้อหาก็โอเคกว่า อาจด้วยหนังหน้าแบบแมวๆจิกหน้าเศร้าเล่าความเท็จตีแพร่ความจริงอันโหดร้าย และจงศรัทธาตัวตนของตัวเองต่อไป ยังไงก็ยังดีกว่าลำลึกความหลังเกี่ยวกับประสบกามน้ำแตกละว่ะ

Haunted : 2.5/5
อัลเตอเนทีฟจัดๆเข้มๆและขนออเครสต้ามาบรรจงลงแขกสร้างสรรค์เพลงนี้ขึ้นมา ด้วยเนื้อหาอ้อนวอนหว่านล้อม จิกหน้าเศร้าแบบชะนีผู้อ่อนต่อโลก กรีดร้องประกาศกร้าวต่อผู้คนทั้งโลกให้ได้รับรู้ว่าไม่ให้ดุ้นอันซึ่งเป็นที่ปรารถนาตกหายไปให้แก่ผู้ใดโดยเด็ดขาด ซึ่งก็น่ะ ส่วนตัวก็ไม่ได้สนใจเนื้อหาความหมายอะไรเพลงนี้อยู่แล้ว แต่ขอชมอย่างนึงก็คือหลายๆเพลงในอัลบั้มนี้ภาคดนตรีจัดจ้านใช้ได้เลยทีเดียว

Last Kiss : 5/5
ใครว่าลำเอียงก็ช่างแต่ชอบมากกกกกกกถึงมากที่สุด ไพเราะทุกอย่างไม่ว่าจะทำนอง เส้นเสียงยันทุกเมโลดี้ทุกตัวโน๊ต ไม่รู้เพราะอินส่วนตัวหรือเปล่าแต่คนมันชอบนี้หว่า +555 แต่มันเศร้าจริงๆน่ะอาจเพราะฟังแล้วใช่เลยนี้แหล่ะประสบการณ์ล่ะ ถึงขนาดฟังๆอยู่ก็ร้องไห้ได้เลย แต่ก็ช่างเหอะ ถือเป็นแทร็คพิศวาสส่วนตัวก็แล้วกัน แล้วไม่ต้องมาหาว่าให้คะแนนเว่อร์น่ะ ก็ฉันชอบของฉันจะทำไมย่ะ

Long Live : 2.5/5
เฉยๆน่ะ เหมือนเพลงอะไรซักเพลงแต่ดันจำไม่ได้แล้ว แล้วก็ไม่ค่อยชอบมากด้วยอะน่ะ แต่ก็ถือว่าฟังผ่านๆก็โอเคน่ะ แอร๊ยยยย ขี้เกียจเขียน เอาแค่นี้ล่ะ

สรุป
ก็ชอบอ่ะ กะเทยจะทำไมฉันงั้นเหรอ?? +5555 ถามว่าสมควรซื้อไว้มั๊ย?? ก็โอเคน่ะ ฟังได้เรื่อยๆ อารมณ์แต่ละเพลงก็คละๆกันไป ส่วนตัวถือว่ากลางๆ ชอบอัลบั้มที่แล้วมากกว่า ก็อย่างกะเพลงป็อปบับเบิ้ลกรัมธรรมดางั้นล่ะ +5555 แต่อัลบั้มนี้ก็ถือว่าโตขึ้นและได้เห็นมุมมองอื่นๆมากขึ้น มันไม่ได้แย่ขนาดกะเทยบอกว่าซ้ำซากขนาดนั้น เพลงเจ้าหญิงเจ้าชายจิ้นอะไรแบบอัลบั้มที่แล้วก็ลดลง อาจจะรำพันเป็นชะนีหวงดุ้นไปเสียบ้าง แต่ ณ จุดนี้ก็น่าจะตรงใจกะเทยดีนิ คิคิ ส่วนตัวมองว่ามีความเป็นคันทรี่เยอะขึ้น พูดได้ว่าเต็มปากเลยว่าเป็นคันทรี่ป็อปมากกว่าเป็นป็อปเมนสตรีมที่เจือกลิ่นคันทรี่แบบอัลบั้มที่แล้ว เหมาะสำหรับการพักผ่อนอย่างแท้จริง แบบชิลๆไม่ต้องคิดอะไรมากอะน่ะ ก็คันทรี่นิ ถ้าหล่อนจะเอาเพลงซ่องแตกอวกาศก็ไปฟังคนอื่นแทนสิย่ะ แอร๊ยยย!!

อิลลูมินาติ พิมพ์ว่า:

nini พิมพ์ว่า:

ก่อนอื่นต้องกล่าวเกริ่นอะไรนิดหน่อย เนื่องจากไม่มีประสบการณ์ด้านเพลงคันทรีมากมายนัก อาจบกพร่องด้านภาษาเพลงบ้างอะไรบ้างก็ต้องขออภัยนะค่ะ งุงิ

หลังจากได้เลือกรีวิวนู๋แมว Swift เป็นที่เรียบร้อยแล้วนี้ ก็กลายเป็นวิบากกรรมไปโดยปฏิยาย ทั้งที่อย่างแรกเลยก็ไม่ค่อยชอบอัลบั้มนี้มากเท่าอัลบั้มที่แล้ว และช่วงนี้ฟังเพลงคันทรีแล้วบอกตรงๆว่าไม่เข้าหูอย่างแรง อาจด้วยเพราะรีวิวนังคีย์ไปพร้อมๆกัน เลยอาจแบ่งโสตประสาทไม่ถูกอย่างแรง แต่เอาเถอะ มาถึงขั้นนี้แล้วนี้ค่ะ

ก่อนจะเกริ่นเข้าสู่อัลบั้มใหม่ของแม่แมวยั้วสวาท นังSwift ต้องบอกก่อนเลยว่า ส่วนตัวเป็นแฟนคลับชี ถึงใครจะค่อนขอดชีอย่างไรต่ออย่างไรก็ตาม ก็ขอพูด ณ จุดนี้เลยว่า ไม่สน และ ไม่แคร์ ฉันชอบชีที่ทั้งตลาด ฟังง่าย เข้าถึงง่าย เป็นour songที่แท้จริงๆ และเป็นความฝันเป็นที่เลือกจะอยู่ส่วนเส้นทางของความฝันต่อไป และสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ชีพีคสุดๆ ณ จุดๆนี้ ก็คือความเป็นไอดอลที่สามารถเข้าถึงได้ และง่ายต่อทั้งสามารถสัมผัสได้จริง และเปรียบเสมือนนางฟ้าของผู้คน แม้ว่ามันอาจดูเฟคบ้างอะไรบ้าง แต่ก็ถือว่าเป็นimageที่ดี และขายได้แน่ ขอขยายความซักหน่อย เนื่องจากคนเรา ณ จุดๆหนึ่ง คงปฏิเสธไม่ได้ว่าบางครั้งเราก็รู้สึกไร้สิ่งยึดเหนี่ยวทั้งทางกายและใจและต้องการที่พึ่งที่บางทีแฟน เพื่อน หรือพ่อแม่และคนรอบตัวก็ไม่สามารถเข้าใจได้ บางทีเราอาจแค่ต้องแค่บางอย่าง อาจทั้งจับต้องได้และจับต้องอะไรไม่ได้แต่สามารถช่วยเราให้ผ่านพ้นเรื่องราวต่างๆไปได้ เพียงแค่ความจริงอาจแค่ต้องการเวลาที่รอให้ปัญหานั้นผ่านพ้นไปเท่านั้นเอง แต่ว่าเราต้องรู้สึกว่าไม่ต้องทำสิ่งนั้นโดยลำพัง ปัญหาที่เกิดขึ้นแบบนี้มันก็ไม่ได้จำกัดหรอกว่าเราจะต้องอายุเท่าไหร่หรืออยู่ตรงวัยไหน แต่วัยที่เกิดความรู้สึกและปัญหานี้บ่อยที่สุดก็คือช่วงวัยเจริญเติบโตและวัยรุ่นที่ขาดความแตกฉานทั้งสติ ปัญญาและความคิดที่ยังไม่บรรลุ และสิ่งที่เราต้องการยึดเหนี่ยวนั้น บางทีการไปพึ่งคำสอนทางศาสนา พระเจ้า หรืออะไรก็ตาม ณ อารมณ์และวัยตอนนั้นช่วงนั้นมันสื่อและเข้าถึงไม่ได้จริงๆ ดังนั้นสิ่งที่พอจะยึดเหนี่ยวได้ก็คือ someoneหรือsomethingซักอย่างที่มีคุณสมบัติที่เพียบพร้อม พอที่จะเหนี่ยวนำคุณได้ ใช่แล้ว!! ไอดอลไง คุณสมบัติเบื้อต้นของไอดอลเลยก็คือ เข้าถึงง่าย สัมผัสง่าย เป็นที่ก่อให้เกิดความสนใจได้ง่าย และมีความพร้อมอาจจะทั้งรูปทรัพย์ หรือคุณทรัพย์อื่นๆก็แล้วแต่ แต่ต้องเป็นตัวอย่างอย่าง อาจจะในแง่การดำเนินชีวิต ไลฟ์สไตล์ หรือบลาๆๆ นั้นแหล่ะ เป็นสิ่งที่นู๋แมวมี และเพียบพร้อมกว่าคนอื่นๆในรุ่นราวคราวเดียวกัน แค่เพียงสิ่งนี้ ชีก็สามารถขายได้แล้ว(สิ่งนี้จริงๆมองรวมๆไปถึงบริตนี่ย์หรือไอดอลคนอื่นๆก็ได้น่ะ) โดยเฉพาะในยุคโลกาภิวัฒน์อย่างยุคนี้ ที่มีทั้ง อินเตอร์เน็ต หรือโซเชียลเน็ตเวิร์คต่างๆที่กลายเป็นปัจจัยใจอย่างหนึ่งของมนุษย์แบบที่ขาดไม่ได้ จนลืมไปว่าทุกวันนี้เราใช้ความรู้สึกและจริยธรรม หรือใช้เพียงหน้าตาและทรัพย์สิน เป็นตัววัดและตัดสินคุณค่าของความเป็นมนุษย์กันแน่
ส่วนเรื่องความสามารถของชีที่ใครก็ค่อนขอดว่า ยังไม่สมควรที่จะยกระดับให้เป็นถึงแนวหน้าและปรามาศว่าก็แค่มีดีแค่หน้าตากับฝีมือพอไปวัดไปวาได้เท่านั้น ส่วนตัวกลับมองว่า ชีมีกึ๋นในระดับนึงเลยทีเดียว จริงๆเปรียบเป็นเพชรก็ได้น่ะ แต่ยังเป็นเพชรที่เจียไม่สุด บางทีประสบการณ์ที่ต้องเก็บเกี่ยวสั่งสมรวมทั้งความสำเร็จและความผิดหวัง(ที่ยังไม่เจอในตอนนี้) จะสอนและเจียรไนให้หล่อนกลายเป็นเพชรน้ำงามก็ได้ ใครจะรู้ล่ะ?? ตอนนี้ต้องถือว่านังแมวอายุยังน้อยมากกว่ารุ่นเดียวกัน แต่สามารถประสบความสำเร็จได้เท่านี้ บางทีอาจดูเหมือนดาบ2คมที่ความสำเร็จมาเร็วเกินไป ทั้งที่ยังปล่อยของไม่หมด แต่แหม น้อยคนนะ ที่จะโชว์ศักยภาพได้หมดโดยที่อายุยังน้อย บางทีของอย่างความสำเร็จถ้าไม่รีบคว้าไว้ก่อน แล้วปล่อยมันหลุดรอยไปแล้ว ต่อให้ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่มีปัญญาจะทำซ้ำได้อีกแล้ว

Speak Now : 3/5

สตูดิโออัลบั้มลำดับที่3 ที่นู๋แมวได้คลอดออกมา ตั้งแต่ปลายปี2010ให้เหล่าแฟนคลับทั่วโลกได้จับจอง และฮือฮา ที่สำคัญอัลบั้มนี้ยังสร้างมิติใหม่และปรากฏการณ์สำคัญของวงการเพลงคันทรี่และตลาดเพลงทั้งในอเมริการเอง รวมถึงทั่วทั้งโลกด้วยยอดขายเปิดตัวมากกว่า1ล้านแผ่นก็อปปี้ในเมกาบ้านเกิด และมากกว่า1ล้าน3แสนทั้วโลก เริ่ดมาก
ส่วนรูปแบบและแนวเพลงเพลงต่างๆในอัลบั้มยังคงเป็นป็อปคันทรี่เมนสตรีม ป็อปร็อคอ่อนๆ หรืออัลเตอเนทีฟร็อค รวมไปถึงบัลลาดร็อคอ่อนๆ ที่มีให้เห็นมากมายในอัลบั้มนี้ ซึ่งรูปแบบและแนวเพลงในอัลบั้มนี้ก้ไม่ได้หนีอัลบั้มที่แล้วมากซักเท่าไหร่นัก เพียงแต่มีกลิ่นและให้ความสำคัญกับความเป็นดนตีคันทรี่มากขึ้น มากกว่าเพลงป็อปที่เจือความเป็นคันทรี่นิดหน่อยแบบฉาบฉวย

จุดเด่น
ดูโตและมีพัฒนาการมากขึ้น มีมิติความเป็นดนตรีคันทรี่สูงกว่าอัลบั้มที่แล้ว แต่ยังคงฟังง่ายตามสไตล์เมนสตีมป็อป และเนื้อหาที่ดูซอฟต์ๆไม่แลดูหนักเกินไปหรือหยาบคายแบบพวกฮิฟฮอฟผิวดำหรือพวกกระหรี่ต่างๆ รวมไปถึงจังหวะในแต่ละเพลงที่ค่อนข้างซอฟต์และสนุกสนุกสนานตามแบบคันทรี่ป็อปที่ฟังได้เรื่อยๆและไม่ต้องคิดอะไรมาก

จุดด้อย
ยังคงซ้ำซากในส่วนของเนื้อเพลงและซาวด์เพลง และหลายๆเพลงก็เหมือนโคลนเพลงในอัลบั้มที่แล้วมากเกินไป รวมไปถึงความยาวของเพลงที่แทบไม่มีเพลงไหนต่ำกว่า4นาทีทั้งที่เนื้อหาและซาวด์ไม่มีห่าอะไรมากมายให้ยืดถึงขนาดนั้น หลายๆเพลงค่อนข้างน่าเบื่อ เพลงช้าส่วนใหญ่ไม่ค่อยประทับใจ เนื่องจากทั้งเสียงร้องและดนตรีที่ดูง่อยๆ ไม่เข้ากัน รวมไปถึงจุดน่าสนใจในส่วนของภาพรวมงานเพลงในอัลบั้มนี้ดูไม่เป็นที่น่าสนใจเท่าที่ควร

Mine : 2.5/5
อาจไม่ได้เป็นเพลงที่ดีมากนักและก็ไม่ได้เป็นเพลงที่แย่เกินไป แต่กลับเป็นเพลงที่ไม่มีแรงดึงดูดมากเพียงพอ พอที่จะสมควรเป็นถึงซิงเกิ้ลเปิดอัลบั้มและรวมความน่าสนใจของอัลบั้มนี้ไว้ให้คงเป็นเอกภาพได้ดีเท่าที่ควร แต่กระนั้น ซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้มที่3 ก็ทำให้เรารู้ว่า เธอพยายามที่จะเติบโตและพัฒนางานเพลงชิ้นนี้ให้ดีขึ้น ถึงจะมีข้อควรปรับปรุงในบางจุดแต่มันก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด ถ้าคุณยังต้องการดนตรีที่เรียบง่ายและมีคุณค่าทางจิตใจในระดับนึง เพลงนี้ก็ถือว่าตอบโจทย์ได้ดีเพียงพอและไม่น่าเกียจมากนัก แต่มันอาจจะง่ายไปก็แค่นั้น

Sparks Fly : 4/5
ป็อปร็อคง่ายๆที่เจือความเป็นคันทรี่เข้าไปได้อย่างลงตัว เป็นแทร็คนึงที่กล่าวได้เลยว่าชอบตั้งแต่ฟังครั้งแรก และเป็น1ในแทร็คที่ลงและจัดว่าดีลำดับต้นๆแทร็คนึงในอัลบั้มนี้เลยทีเดียว ทั้งภาคดนตรีและเนื้อเสียงที่ลงตัว ไม่ขาดไม่เกินจนเกินความพอเหมาะพอดี เหมาะที่เจ้าหล่อนจะเลือกตัดเป็นซิงเกิ้ล เพลอๆจะดังแซงหน้าเพลงฮิตอย่างYou Belong with Meด้วยซ้ำนะจ้ะ มีของดีขนาดนี้ก็รีบตัดให้เหล่าติ่งบรรดาแฟนคลับและขาจรดันขึ้นชาร์ตหน่อยนะจ้ะ ตามภาษิตน้ำขึ้นให้รีบตัก เดี๋ยวของหมดจะร่วงเอา แล้วหาว่าไม่เตือนน่ะ

Back to December : 2/5
กลับไปสู่อดีตอันแสนขมขื่น ด้วยบัลลาดคันทรี่ร็อคอ่อนๆ กับบรรดาออเครสต้าและเปียโนที่บรรจงยัดใส่เพลงนี้แบบเบาๆ ที่ภาคดนตรีก็จัดวางได้ลงตัวระดับนึง แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันไม่เพราะและสื่ออารมณ์ได้ดีนัก อาจเกี่ยวเนื่องจากเสียงนักร้องเองก็ได้ ที่ถ้าเพลงนี้เป็นของคนอื่นอาจจะทำได้ดีกว่า แต่ก็อย่างว่า หลายๆคนอาจชอบเพลงนี้ก็ได้ แต่ส่วนตัวขอพาสก็แล้วกัน

Speak Now : 4.5/5
ต๊ายยยย!! ถ้าFearlessเป็นเพลงที่ตอบโจทย์ทุกสรรพสิ่งในอัลบั้มที่แล้ว แล้วละก็ Speak Nowก็ถือว่าเป็นเพลงที่ตอบโจทย์ทุกสรรพสิ่งที่บรรจุลงในอัลบั้มนี้เหมือนกัน คันทรี่ป็อปสบายๆ เดินจังหวะเรียบง่ายด้วยกี้ต้าโปร่งเก๋ๆ แลดูดีมีคลาสที่สุด เหมาะสำหรับการตื่นนอนเช้าๆ รับแสงแดดอ่อนๆแล้วดื่มกาแฟอุ่นๆซักแก้ว คงไม่มีอะไรมีความสุขขนาดนี้ได้แล้วล่ะ แต่เพลงนี้ขอชมอีกอย่างนึงคือไลฟ์ที่นู๋แมวทำได้ดีและตอแหลเกินคาดจากที่ดูหลายไลฟ์ที่ผ่านมา ดีมานั่งงมโข่งเล่นเปียโนกับเสียงแมวๆที่ไม่มีภาษีพอจะเล่นตามงานใหญ่ๆได้เลย

Dear John : 1/5
จะรำพึงรำพันหาดุ้นอะไรขนาดนั้นอีดอก!! แหมรู้แล้วค่ะว่าติดใจแท่งพี่จอน ไม่ต้องมานั้งคร่ำครวญ5-6นาที อยากโดนอีกซักน้ำให้เป็นขวัญหายอยาก อีแร่ด ถึงขนาดแต่งเป็นเพลงเป็นที่ระลึกถึงแท่งใหญ่ๆที่เคยโดนพี่จอนกระแทก กระหรี่มาก แล้วนอกจากแก่นสารอะไรที่หาไม่ได้ จากสตอรี่น้ำเงี่ยนของอีนี้แล้ว ยังชวนหลับไปถึงวิมานอากาศอีก แอร๊ยยยยย เป็นชะนีก็อย่าริดอกทองให้มากนะค่ะ รู้แล้วค่ะว่าอยาก

Mean : 3/5
หลังจากที่หลับสนิทจากเพลงที่แล้ว อีนี้ก็ปลุกด้วยเสียงแมวสำเนียงตอแหลๆกับเสียงปี่ที่ชวนคันแตรดมากๆ แต่.. ชอบอ่ะ เหมือนจำลองเหตุการณ์ ณ ไร่องุ่น กับผู้ชายหล่อๆมาช่วยเก็บองุ่นในงานเทศกาลประจำปีอะไรประมาณนี้ ต๊ายยย ช่างคิดแฮะ ด้วยการเกากีต้ากับเสียงปี่สก๊อต ที่ชวนมาเล่นเป่าปี่ เอ่ย!! มาสังสรรค์ปาตี้เต้นรำสไตล์สาวบ้านนอกกับหนุ่มบ้านนา กับกลิ่นคันทรี่ที่ฟุ้งกระจายอบอวนไปหมด

The Story of Us : 2.5/5
ขึ้นอินโทรจังหวะโจ๊ะพรึมๆ ที่ภาคดนตรีเหมือนภาคต่อYou Belong with Meที่ดุดันและแข็งแรงกว่า ทั้งภาคดนตรี เนื้อหา และการร้อง ป็อปร็อคที่ออกแนวกะโหลกกะลาไปนิดหน่อยกับเนื้อหาแบบให้แนวทางการใช้ชีวิตคู่ (กล้ามาสอนคนอื่นนัย่ะ อีดอก!!!) แต่รัวกลองได้มันส์สะใจมากๆ ถึงจะโจ๊ะพรึมๆปัญญาอ่อนไปเสียหน่อย แต่เมื่อเพลงสนุกๆในอัลบั้มมันค่อนข้างน้อยเกินไป ทำให้เพลงที่ดูกะโหลกกะลาเพลงนี้ ดูดีขึ้นมานิดหน่อย

Never Grow Up : 3/5
คันทรี่อ่อนๆกับสำเนียงเหน่อๆสไตล์สาวบ้านนา ที่ถึงจะชวนง่วงหน่อย แต่รับรองว่าถึงจะหลับก็หลับฝันดีแน่นอน ดูไปดูมาก็คล้ายเพลงกล่อมเด็กดีๆนี้เอง แต่แหม ปาร์ตี้ก็ต้องมีเลิกราตามโอกาสบ้างสิค่ะ ใครจะบ้าเต้นแร้งเต้นกามันส์ได้ตลอดเวลา ก็ถือว่าเป็นเพลงคูลดาวน์ที่ส่วนตัวมองว่าดีระดับนึงเลยน่ะ แต่หลายคนอาจจะไม่ค่อยชอบก็ได้ แต่ฉันชอบนิย่ะ!!!

Enchanted : 3/5
ขึ้นอินโทนด้วยแซมเพิ้ลเกากีต้าชวนเคลิ้ม(หรือง่วงก็มิทราบ)ตามชื่อเพลง ก่อนหล่อนจะกระแทกให้หายเคลิ้มด้วยบัลลาดร็อกอัลเตอเนทีพที่ทำเอาง่วงๆอยู่ถึงกับตื่นขึ้นมางงๆทีเดียว ดอกทองมากๆ แต่ชอบท่อนโซโล่เบสเพลงดีน่ะ ดูมีพลังดีค่ะ เป็นเพลงช้าเพลงนึงที่พูดว่าชอบได้เต็มปากเลยแล่ะ ไม่กั๊กดีค่ะ

Better Than Revenge : 3/5
คันทรี่เหน่อติดป็อปพั้งค์ และฟั้งค์กลายๆ ที่กระแทกทั้งเบสและกลองมันส์สะใจแบบนันสต็อปไม่ต้องพักให้ตายข้างนึงเลยทีเดียว พูดสำเนียงร้องกึ่งแร็ฟแบบที่นู๋แมวชอบแบบการส่วนตัว (ที่ชอบนี้เพราะแร็ฟเปอร์หล่อหรือใหญ่อะไรทำนองนี้ใช่แม่ะ)แต่ก็ดูเข้ากับจริตกับนี้ดีน่ะ ส่วนตัวก็แอบตกใจนิดหน่อย นึกว่าทำแต่เพลงติ๋มๆเป็นอย่างเดียว

Innocent : 3/5
มันมาอีกแล้ว +555 หลังจากกำลังมันส์กับเพลงที่แล้ว อีนี้ก็เบรกอารมณ์สุดฤทธิ์ด้วยบัลลาดร็อคอ่อนๆ ตีแพร่ให้ทั้งโลกรู้ว่าหนูยังใสซื่อต่อโลกอันแสนโหดร้ายอยู่นะค่ะ และจงศรัทธามันซะ โถ!! กระหรี่มากๆ ใครจะเชื่อมึงค่ะ หุหุ ซึ่งภาคดนตรีเพลงนี้ก็แทบไม่หนีหายตายจากBack to Decemberซักเท่าไหร่ แต่ส่วนตัวที่ให้คะแนนมากกว่า เพราะชอบเพลงนี้มากกว่า เนื้อหาก็โอเคกว่า อาจด้วยหนังหน้าแบบแมวๆจิกหน้าเศร้าเล่าความเท็จตีแพร่ความจริงอันโหดร้าย และจงศรัทธาตัวตนของตัวเองต่อไป ยังไงก็ยังดีกว่าลำลึกความหลังเกี่ยวกับประสบกามน้ำแตกละว่ะ

Haunted : 2.5/5
อัลเตอเนทีฟจัดๆเข้มๆและขนออเครสต้ามาบรรจงลงแขกสร้างสรรค์เพลงนี้ขึ้นมา ด้วยเนื้อหาอ้อนวอนหว่านล้อม จิกหน้าเศร้าแบบชะนีผู้อ่อนต่อโลก กรีดร้องประกาศกร้าวต่อผู้คนทั้งโลกให้ได้รับรู้ว่าไม่ให้ดุ้นอันซึ่งเป็นที่ปรารถนาตกหายไปให้แก่ผู้ใดโดยเด็ดขาด ซึ่งก็น่ะ ส่วนตัวก็ไม่ได้สนใจเนื้อหาความหมายอะไรเพลงนี้อยู่แล้ว แต่ขอชมอย่างนึงก็คือหลายๆเพลงในอัลบั้มนี้ภาคดนตรีจัดจ้านใช้ได้เลยทีเดียว

Last Kiss : 5/5
ใครว่าลำเอียงก็ช่างแต่ชอบมากกกกกกกถึงมากที่สุด ไพเราะทุกอย่างไม่ว่าจะทำนอง เส้นเสียงยันทุกเมโลดี้ทุกตัวโน๊ต ไม่รู้เพราะอินส่วนตัวหรือเปล่าแต่คนมันชอบนี้หว่า +555 แต่มันเศร้าจริงๆน่ะอาจเพราะฟังแล้วใช่เลยนี้แหล่ะประสบการณ์ล่ะ ถึงขนาดฟังๆอยู่ก็ร้องไห้ได้เลย แต่ก็ช่างเหอะ ถือเป็นแทร็คพิศวาสส่วนตัวก็แล้วกัน แล้วไม่ต้องมาหาว่าให้คะแนนเว่อร์น่ะ ก็ฉันชอบของฉันจะทำไมย่ะ

Long Live : 2.5/5
เฉยๆน่ะ เหมือนเพลงอะไรซักเพลงแต่ดันจำไม่ได้แล้ว แล้วก็ไม่ค่อยชอบมากด้วยอะน่ะ แต่ก็ถือว่าฟังผ่านๆก็โอเคน่ะ แอร๊ยยยย ขี้เกียจเขียน เอาแค่นี้ล่ะ

สรุป
ก็ชอบอ่ะ กะเทยจะทำไมฉันงั้นเหรอ?? +5555 ถามว่าสมควรซื้อไว้มั๊ย?? ก็โอเคน่ะ ฟังได้เรื่อยๆ อารมณ์แต่ละเพลงก็คละๆกันไป ส่วนตัวถือว่ากลางๆ ชอบอัลบั้มที่แล้วมากกว่า ก็อย่างกะเพลงป็อปบับเบิ้ลกรัมธรรมดางั้นล่ะ +5555 แต่อัลบั้มนี้ก็ถือว่าโตขึ้นและได้เห็นมุมมองอื่นๆมากขึ้น มันไม่ได้แย่ขนาดกะเทยบอกว่าซ้ำซากขนาดนั้น เพลงเจ้าหญิงเจ้าชายจิ้นอะไรแบบอัลบั้มที่แล้วก็ลดลง อาจจะรำพันเป็นชะนีหวงดุ้นไปเสียบ้าง แต่ ณ จุดนี้ก็น่าจะตรงใจกะเทยดีนิ คิคิ ส่วนตัวมองว่ามีความเป็นคันทรี่เยอะขึ้น พูดได้ว่าเต็มปากเลยว่าเป็นคันทรี่ป็อปมากกว่าเป็นป็อปเมนสตรีมที่เจือกลิ่นคันทรี่แบบอัลบั้มที่แล้ว เหมาะสำหรับการพักผ่อนอย่างแท้จริง แบบชิลๆไม่ต้องคิดอะไรมากอะน่ะ ก็คันทรี่นิ ถ้าหล่อนจะเอาเพลงซ่องแตกอวกาศก็ไปฟังคนอื่นแทนสิย่ะ แอร๊ยยย!!

ผู้รู้ IT AGAIN พิมพ์ว่า:

nini พิมพ์ว่า:

Dear John :
จะรำพึงรำพันหาดุ้นอะไรขนาดนั้นอีดอก!! แหมรู้แล้วค่ะว่าติดใจแท่งพี่จอน ไม่ต้องมานั้งคร่ำครวญ5-6นาที อยากโดนอีกซักน้ำให้เป็นขวัญหายอยาก อีแร่ด ถึงขนาดแต่งเป็นเพลงเป็นที่ระลึกถึงแท่งใหญ่ๆที่เคยโดนพี่จอนกระแทก กระหรี่มาก แล้วนอกจากแก่นสารอะไรที่หาไม่ได้ จากสตอรี่น้ำเงี่ยนของอีนี้แล้ว ยังชวนหลับไปถึงวิมานอากาศอีก แอร๊ยยยยย เป็นชะนีก็อย่าริดอกทองให้มากนะค่ะ รู้แล้วค่ะว่าอยาก