มาดามจ๊อกกาโล่ พิมพ์ว่า:
HeromilleR พิมพ์ว่า:
คือขอถามบ้างละกันครับ
คือตอนนี้ ยังงงๆกับตัวเองว่าตัวเองเลิกรักกับคนเก่าแล้วหรือว่า ยังรักหรืออะไร
จะเล่าเรื่องนะครับคือเลิกกันไปแล้ว นานอยู่คบกันนานอยู่จะสองปีได้แต่ความผูกพันเยอะ
คือเขาดีกับเรานะ แต่มันก็มีหลายอย่างที่เข้ากันไม่ได้เลย
ทะเลาะกันไม่เคยยอมกัน จนในที่สุดก็ถึงจุดจบ
และตอนนี้ทิ้งระยะห่างมาเป็นเพื่อนกันไปแล้ว
แต่ความรู้สึกมันยังเหมือนว่ารักอยู่ แบบว่าในใจก็กลัวว่าเขาจะมีคนอื่น
เคยลองตั้งหัวเอ็มว่ามีแฟนแล้วเขาก็ทักว่ามีแล้วหรอ ใครหรอ
แบบตั้งปุ๊ปมาถามปั๊ปเลย
คือไม่รู้จะอธิบายยังไง อยากจะรู้ว่าอาการแบบนี้เขาเรียกว่ายังรักหรือว่าแค่ห่วงหาอะครับ
ตอนนี้มีคนมาคุยเยอะนะ แต่มันกลายเป็นว่าเหมือนผมหน้าม่อไปวันๆ
คุยตรงนั้นจบตรงนั้นแต่ถามว่ามีไหมที่รู้สึกชอบ ก็มีแต่พอเอาเข้าจริงมันไม่ใช่
อารมรืของหนุคือการชินชากับวัมนะรรมและสังคมของเกยืไปแบบไม่รุ้ตัวจน หมดอาลัยตายอยากกับความรุ้สึกของตัวเอง จนเหมือนเรื่อยเปื่อยไปอย่างงั้นๆ เพราะไม่ได้คาดหวังอะไรจนจะกลายเป้นคนเลือดเย้นไปแล้วนะคะ
เจีแนะนำว่า ให้เป้นดสดไปก่อนวักระยะ และพยายามเปิดดลกทัสนืใช้ชีวิตในมุมมองใหม่ๆที่ ห่างจากสังคมและระบบความคิดที่ดดนสังคมและกลุ่มคนยางประเภทพยายามยัดเยยีดให้ผ่านทางทัสนคติดง่ๆลแกรกระทำไร้สมองบางอย่าง ดดยหลอมให้เรากลายเป้นคนแบบพวกมันแบบไม่ร้ตัว
อยากให้รุ้สึกตัวและ ส้รางศรัทธาในตัวะองและคนอื่นขึ้นมาใหม่ค่ะ เราควรที่จะไม่ไปคาดหวังอะไรมากกับโลกใบนี้และตัวเราเอง และในขณะเดียวกันก้ซื่อสัตย์และยอมรับความเป้นไปของทึกอย่างอรบตัวด้วยการมองโลกไปในทางความเป้นจริงนะคะ
บางทีการกระทำบางอย่างมันอาจทำให้เรารุ้สึกดีขึ้นด้วยการแสดงออกไปแบบนั้น แต่การดันทุรังและถือทิฐิไปเพื่อให้ตัวเองรอดจากการโดนทำร้ายด้วยกำแพงที่ส้รางขึ้นมาป้องกันตัวเอง
มันกลับทำให้คนอื่นเจ้บปวดนะคะ
เอาใจเค้ามาใส่ใจเราและดูแลตัวเองให้ดีๆ
แต่อย่าลบืมดูแลคนอื่นด้วยจ่ะ เอาใจช่วยแรงๆ
ขอบคุณเจ๊มากๆๆๆเลยนะครับ
อ่านแล้วมันสะดุ้งแปลกๆ เหมือนมที่มาดามพูดมาตรงหมดเลย
ขอบคุณคร้าบบบ
_________________
