ค่านิยมของตัวเดี๊ยน ยังไง ม.รัฐ ก็ดีกว่าเอกชน
เพราะที่ทำงานบ้างที่เขาไม่รับคนจบเอกชน แต่เด๊ยนดีหน่อยที่ว่าเดี๊ยนจบมาก็มาบริหารงานที่บ้านเก๋ๆ แต่แม่เดี๊ยนก็อยากให้ได้ ม.รัฐ เดี๊ยนเองก็อยากได้ เพราะแม่เดี๊ยนจ่ายค่าเรียนพิเศษ
ค่าอะไรเยอะแยะมากมาย เดี๊ยนก็อยากจะตอบแทนตรงนั้น เพราะถ้าเราเข้า ม.รัฐได้
มันก็เป็นความภาคภูมิใจของตัวเราค่ะ

คนสอบปีหนึ่งๆ 3แสนกว่าคน แต่เราสามารถฝ่าฟันไปเป็น1 ใน3หมื่นได้
มันก็แสดงให้เห็นอะไรหลายๆ อย่างแล้วนะค้ะ ยิ่งถ้าจุฬา ต้องฝ่าฟันไปเป็น 1 ใน ไม่กี่พัน จาก 3 แสน ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอนค่ะ

ทั้งนี้ทั้งนั้น มันคือค่านิยมของตัวเดี๊ยนเองค่ะ


_________________
CLICK

อ้อ ส่วนเรื่องบริษัท มันเป็นอย่างนี้ค่ะ คือเมื่อก่อนเนี้ย เวลา คนเค้ารับคนมาทำงาน จะมอ
ง มหาลัยเดี๋ยวกัน เพราะว่า ถูกอบรมสั่งสอน มาด้วยวิธีการเดียวกัน เพราะฉะนั้นเวลาทำงาน เนี่ยจะเลือกคนที่จบมาที่เดียวกันเวลา ที่ ติดต่อ หรือ คอนเนคชั่นกัน จะได้สะดวกเข้าใจกันง่าย แต่เดี๋ยวนี้ มันคงเปลี่ยนไป กลายเป็นประเพณีไปซะงั้น

ก็คงคล้ายๆเรื่อง รับน้องมั้ง แต่ก่อนเค้าให้รักและเชื่อมั่นในสถาบัน รักษาชื่อเสียง เคารพรุ่นพี่ หลังๆก้กลายเป็น มหาลัยข้าใหญ่ ใครอย่าแตะ รุ่นพีสั่งอะไรก็ทำโม้ดดด


_________________

เรียนแค่ ป.4 เองค่ะ โรงเรียนวัดด้วย พอตอนกลางวัน เพื่อนที่เป็นเด็กวัด มันก็จะไปเอาอาหารที่คนมาบิณฑบาตร(เขียนถูกป่าววะ)มากินค่ะ แต่ดิชั้นไม่ได้กินหรอค่ะ พอเห็นพระแล้วรู้สึกร้อนๆ ชอบกล


_________________

MC พิมพ์ว่า:

เรียนแค่ ป.4 เองค่ะ โรงเรียนวัดด้วย พอตอนกลางวัน เพื่อนที่เป็นเด็กวัด มันก็จะไปเอาอาหารที่คนมาบิณฑบาตร(เขียนถูกป่าววะ)มากินค่ะ แต่ดิชั้นไม่ได้กินหรอค่ะ พอเห็นพระแล้วรู้สึกร้อนๆ ชอบกล

แหม แต่โตขึ้นมาเป็นนางงามเชียว งามทั้งกายทั้งวาจา


_________________

ขอเรียนมอรัฐค่ะ
ไม่อยากให้พ่อแม่ต้องเสียควายเพื่อส่งควายเรียน


_________________
เวียงพิงก์...กลับมาแล้วค่ะ

โดยส่วนตัว ปัจจุบันตอนนี้ เรียนอยู่ปี 3 และกำลังฝึกงานอยู่

เนื่องจาก รุ่นผมนั้น O-net A-net เพิ่งเข้ามารุ่นแรก แล้วมันยุ่งยากเหลือเกิน

ก้ตัดสินใจเรียนเอกชนไปซะก็แล้ว ไม่สนว่าใครว่าจะมองเป็นเด็กเอ็นท์ไม่ติด

เรียน ไอที ม.เทคโนโลยีมหานคร พอมาฝึกงานก็ได้อะไรเยอะแยะเหมือนกันนะ

ต่างกันแค่ ค่าใช้จ่ายมากกว่า และสังคมที่อยู่ ว่าเห่อแบรนเนม แต่งตัวแข่งกันหรือป่าว

แต่ที่ดูมา มหานคร เป็นมหาลัยเอกชนที่แสนติดดินดีนะ คนรวยมาเรียนเยอะแต่ไม่มีใครอวดรวย

เรื่องที่ว่า บริษัทเค้าไม่รับเอกชน ผมว่า สมัยนี้มันคงใช้ไม่ได้แล้วล่ะ ที่ที่ผมฝึกงาน ผู้จัดการแผนกคอมจบ ม มหานคร ฝ่ายบัญชี ก็จบ ธุรกิจบัณฑิต เงินเดือนเยอะกว่า การวางตัวดีกว่าคนจบรัฐบาลบางคนอีก

ผมคิดว่ามันอยู่ที่ตัวเราว่าจะสามารถนำความรู้ไปใช้ได้ไหม

เวลาอ่านหนังสือ ก็ควรเปลี่ยนความคิดให้เป็น

อ่านเพื่อนำไปใช้งาน ไม่ใช่อ่านเพื่อสอบ อย่างงี้จะดีกว่า

ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน ผมคิดว่างี้น่ะนะ ไปฝึกงานต่อละ


_________________




ท๊อฟฟี่ อู้วลาล่า

สำหรับหนูแล้วเรียนมหาลัยไหนไม่สำคัญ
ขอแต่เรียนดี เรียนจบ เป็นคนดี มีงานทำแค่นั้นพอ
ทุกมหาลัยมีความยากในของตัวเองทั้งนั้น


_________________

ผมว่าคุณตั้งกระทู้ไม่เคลีย ถ้าคุณจะเปรียบเทียบแบบว่าไม่เอาคณะนู้นคณะนี้
ก้อพูดให้ชัดไปเลย ไม่ใช่ พอเกิดการเปรียบเทียบก้อมาบอกว่าอย่าไปพูดถึงคณะนู้นนี้
ถ้าจะพูดถึงด้านไหนก้อวิเคราะห์ให้ชัดเจนไปเลย

ม.รัฐบาล มีจุดดีและจุดเด่นที่เห็นได้ชัดเจนมากกว่าครับ
จากโพลที่สำรวจและความยอมรับที่ออกมา
แต่ ไม่ใช่ม.เอกชนไม่ดี
เปรียบเทียบให้ชัดด้วยนะคับ
ไม่งั้นทำไมคนส่วนใหญ่ถึงอยากเรียนม.รัฐบาล ค่อยๆ คิดแล้วตอบนะคับ

แต่ส่วนหนึ่งคือ บริษัทดังๆ และชั้้นนำหลากหลายที่ เลือกเพราะสถาบันจิงๆ
ไม่ได้โกหก ไว้ทำงานก่อนก้อคงเข้าใจ
แต่สุดท้าย สิ่งที่จะทำให้ทุกอย่างสำเร็จ คือ ตัวเราเองคับ
เรียนที่ไหน ดังแค่ไหน ไม่สำคัญเท่าที่คุณจะสร้างคุณค่าให้ตัวคุณเอง
ขอบคุณคับ

พูดจริงๆนะ เด็กและผู้ใหญ่ ส่วนใหญ่ยังยึดติดกับคำว่า เอ็นติด กับ ไม่ติด มันเป็นข้อบ่งบอกกลายๆว่า เก่ง กับ ไม่เก่ง

(ไม่มีตั้งเรียนแพงๆ อันนี้ข้ามไป คนละประเด็น)


แต่ถ้าดูกันจริงๆ อยากจะบอกว่า ม.เอกชน ดีกว่ารัฐมาก แม้ค่าเทอมจะแพง แต่ สิ่งอำนวยความสะดวก อุปกรณ์ อะไรต่างๆ ถ้าดูดีๆ มันก็โอเคนะ (ที่พูดนี้มะได้เรียนเอกชนนะ เรียน รัฐ ติดว่าจน 555 )


อีกอย่าง ม. รัฐ ดังๆ มันก็มีภาคพิเศษ แนวๆเปิดมาเพื่อหาเงิน เรียนเหมือน ปกติ แต่ จ่ายแพงกว่า สำหรับพวกไม่เอ็นอะไรแบบนี้


แต่ปัญหาเรื่องนี้มะมีไรมาก

1) เอ็นนี้คือ ข้อสอบ วิธีการสอบ ถ้าจะเปลี่ยนเราไม่ว่า แต่เปลี่ยนทีขอให้ยิ่งใหญ่ และเกิดประโยชน์สูงสุด และกรุณาเปลี่ยนเป็นครั้งเดียว หรือแนวๆ 10 ปี ครั้ง อะไรก็ว่าไป (แหม ทีหนังสือเรียนนี่นะ 20ปีเปลียนทียังได้ ประมาณแมร่งพิมพ์รอบล่าสุดนี้ปี 45 ยังสอนอยู่ได้ นี่ยังไม่พูดถึงปีที่พิมพ์ครั้งแรกนะ)

ไอนี่ตลกแดกอะ เปลี่ยนทุกปี เหมือนเปลี่ยนถุงยาง

2) มาตราฐานการศึกษา ก็ปรับให้มันเท่ากันทุกที่ ไปซะสิ คนมันได้ไม่ต้องมาแย่งกระจุ๊กเข้ากันอยู่ที่สองที่ แล้วตัวมหาลัยก็ โอ้ย แบบ มีแต่คนจะมาเข้า ม. ชั้นนะ เป็นการยกยอกันไป ไม่มีการพัฒนา มีแต่จะเก็บตังแพงขึ้นๆ

จะให้ดีนะ ไอประมาณว่า สายศิล สายวิทย์ เลิกเหอะ เหมือนจำกัดอนาคตเด็ก ว่าต้องไปทางไหน
เรียนให้มันเหมือนกันหมดก็จบ แบบเมืองนอกเมืองนาเค้าทำ

ถ้ามาตรฐานมันเท่ากัน ไอเรื่องกวดวิชานี้มันก็ไม่จำเป็นเลย รร ก็แบบเด็กคนไหนเกรดไม่ดีดูไม่ลอดก็ทำห้องติวเตอร์ติวให้เป็นคนๆไปสิเอาเด็กเก่งๆมาติวให้เพื่อน บางอย่างอ่านเองก็ได้ แต่ก้อีกแหละ หนังสือ อะไรก็ขายกันแพง ประเทศนี้แบบ ใครอยากจะเก่ง - ฉลาดต้องแรกมาด้วยเงินอะ (เกิดมาอัฉริยะ ตัดไป) นี้ยังไม่พูดถึงเด็ก ตจว นะ เห่อๆ

พูดแล้วจะ ยาว สรุปกู่ไม่กลับแล้วแหละ เพลีย