lamai พิมพ์ว่า:

กำปงพิราเทวี* พิมพ์ว่า:

ปีหน้า เดี้ยนก้อจะแอดแล้วเหมือนกัน จะไปสอบ ม.ชน่ะคร่ะ

ที่มีบ้านมีลูก 5 คน เดี้ยนเปนคนที่ 3 ลูกคนกลาง

โดนประมานนี้เหมือนกันนะ ที่ด่าว่า วันๆไม่ทำห่าอะไร แต่ช่วยไมได้ค่ะ

ดิชั้น ยังอยู่ในอาชืพ นักเรียน ก้อมีหน้าที่เรียน วันๆจะให้ขนข้าวของทั้งวันมันก้อไม่ใช่

ถึง การทำงานบ้านจะได้จัดว่าอยู่ใน หน้าที่ ฐานะ ของคนเปนลูก

แต่เล๊กน้อยดิชั้นก้อช่วยได้เหมือนกันค่ะ จบ

ฟินนาเร่ *

เห้ยรุ่นเดียวกันเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากไป มช เหมือนกันด้วย เดี๋ยวจะติดต่อ






ยังไงก็ขอบคุณ จขกท สำหรับคำแนะนำเยอะแยะนะสู้ต่อไปๆ

พรล่า เทเลอร์ พิมพ์ว่า:

อีก สามปี ถึงจะแอทมิด กลุ้มมักๆค่ะ

พรล่า เทเลอร์ พิมพ์ว่า:

อีก สามปี ถึงจะแอทมิด กลุ้มมักๆค่ะ

ทิวทิวา พิมพ์ว่า:

ที่พ่อแม่บังคับเราส่วนหนึ่งก็อาจจะมาเป็นความคาดหวังส่วนตัวของท่าน บวกกับ ทัศนคติของท่าน ซึ่งบ้านเดี๊ยนก็เป็นนะ บังคับให้เดี๊ยนสอบหมอทั้งที่เดี๊ยนเกลียด หมอมาก แต่เพราะในสมัยท่านคิดว่า การเป็นหมอนั้น สบาย มีเงินมีทองใช้ แถมมีเกียรติอีก เลยหวังดี อยากให้ลูกเรามีเกียรติและ เงินทองใช้สบาย ไม่ลำบากหาเงินแบบท่าน(พ่อแม่เป็นราชการค่ะ) สุดท้ายแล้วถึงจะเป็นความหวังดีประสงค์ร้าย อย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่ท่านก็มีเจตนาดี เราควรทำความเข้าใจนะคะ

แต่เรื่องแบบนี้ เราก็ควรพูดและคุยกับท่านให้รู้เรื่องว่าจะไปในทิศทางใด ถ้าหาทางสรุปไม่ได้ ก็บรรจบกันตรงกลาง น่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุด ซึ่งทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ขึ้นอยู่กับ ครอบครัว ของแต่ละครอบครัวด้วยล่ะ

สมัยน้องทิวพ่ออยากให้เดี๊ยนเป็นหมอมาก เดี๊ยนก็ลงหมดทั้ง หมอ เภสัช สัตวแพทย์ แต่อันสุดท้ายเดี๊ยนลง วิทย์ - ฟิสิกส์ กันพลาด

แล้วก็ได้อันสุดท้าย 555555

ตอนแรกพ่อก็ค่อนข้างผิดหวัง ไม่พูดจากับเดี๊ยน แต่เดี๊ยนก็ฉอเลาะ อ้อแอ้ ไป ไม่นานเท่าไหร่ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมก็อย่างว่า ยังไงก็ครอบครัวเดียวกัน เนอะ