เช้าๆแบบนี้เพิ่งตื่นบวกกับไม่มีอะไรทำจะมีอะไรดีไปกว่าหาเพลงเพราะๆมารีวิวและมาทำหน้าที่เป็นดีเจสมัครเล่นเปิดเพลงให้เพื่อนๆที่กำลังล่องลอยอยู่แถวๆนี้ฟังกันสบายๆดีกว่า (ซึ่งเดี๊ยนเป็นดีเจที่ต่อเพลงได้แย่มากๆๆๆๆ รู้ตัว
)
เช้าๆแบบนี้คงไม่มีอะไรจะเสริ์ฟคุณๆผู้อ่านได้ดีไปกว่าเพลงพ็อพเพราะๆใสๆนะคะ ซึ่งเพลงที่เลือกมารีวิวก็มาจาก ร็อบบี้ วิลเลี่ยมส์ หนึ่งในศิลปินที่ส่วนตัวต้องขอสารภาพตามตรงว่าไม่ได้ชอบเนื่องจากการนำเสนอสไตล์ของเขาเป็นอะไรที่อาจจะไม่เข้ากับทัศนคติและรสนิยมส่วนตัวของเดี๊ยนเป็นอย่างแรง แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาคนนี้ไม่ใช่ศิลปินคุณภาพแต่อย่างใด ส่วนตัวต้องขอยอมรับค่ะว่าเก่งและทำเพลงได้เจ๋งทีเดียวหากแต่จูนกันไม่ติดเป้นการส่วนตัวก็แค่นั้น
เพลงที่เลือกมารีวิวเป็นซิงเกิ้ลที่3จากอัลบั้ม Escapology ในปี2002 ซึ่งส่วนตัวเป็นแทร็คที่ปฏิเสธไม่ลงเลยทีเดียวว่าชอบมากๆและเป็นหนึ่งในเพลงที่ชอบที่สุดอาจจะ3อันดับแรกของศิลปินท่านนี้สำหรับเดี๊ยน ด้วยความที่ตัวเพลงเป็นอดัลท์คอนเทมโพลารีย์เมนท์สตรีมพ็อพบัลลาดไพเราะหวานหยดด้วยเครื่องเป่าที่ให้อารมณ์โซลและการหยอดภาคของความเป็นอีซี่ลิสทิงสูงโด่งเข้าไปเสริมสร้างมิตรภาพอันดีให้แก่ผู้ฟังทุกท่านที่ได้ลองฟังแทร็คนี้เชื่อว่าส่วนมากฟังแล้วอาจจะถึงขั้นรักขั้นชอบทีเดียวเพราะและความหมายดีขนาดนี้ ยิ่งหยิบเพลงดีๆแบบนี้มาเปิดตอนเช้าๆเนี่ยมันทำให้เกิดความรู้สึกที่สวยงามและมีพลังเปี่ยมล้นสมชื่อเพลงอย่างบอกไม่ถูก ยังไม่ทันจะเริ่มวันดีแต่ก็เชื่อไปครึ่งแล้วว่าวันๆนี้มันต้องเป็นวันที่สุดสวยงามและพิเศษสุดแน่นอน
คะแนน (5)
