ผมเองตอนแรกไม่ได้หลงไหลได้ปลื้มเจ๊แกอะไรนักหนานะครับ อาจะเพราะไม่ได้เกิดในยุคมาดอนน่าบูมๆขนาดนั้น
แต่ถึงกระนั้นชื่อนี่ก็เป็นชื่อที่ผมผ่านหูมานานแล้วครับ
รวมถึงโปสเตอร์ข้างฝาที่แม่ติดไว้ด่วย เพิ่งรู้วันนี้ว่าคือเจ๊
ดังนั้นผมจะไม่อวยว่าตัวเองฟังเพลงเจ๊มาตั้งแต่แบเบาะ เพราะตอนนี้ผมอายุ19
ผมเพิ่งจะโหลด(ขอโทษแฟนๆเจ๊จริงๆครับ ก็ผมหาไม่ได้แล้วนี่นา)อัลบั้มทั้งหมดของเจ๊มาฟังประมาณปีกว่าได้ครับ แล้วก็ฟังเรื่อยๆ
และมาปลื้อมเจ๊จริงๆก็อัลบั้มนี้แหละครับ
ทุกแทร็คเรียงต่อกันฟังเพลินมากครับขอชมเลย
รวมถึงเสียงเจ๊ที่ไม่บาดหูเหมือนแต่ก่อน เสีงดูซอฟลงเยอะเลยครับ อึ้งเหมือนกันนะว่ามาดอนน่าเคยทำเพลงแบบนี้ด้วยเหรอ
เพราะคิดว่าเจ๊แกทำแต่เพลงเร็วๆเท่านั้นครับ แต่อัลบั้มนี้เจ๊แกหลุดไปเลย แต่ก็ยังคงคอนเซ็ฟต์เริ่ดเสมอไว้เช่นเดิม
จนวันนี้ยังแอบพูดกับตัวเองว่า จะมีใครที่ทำเพลงหลากหลายแล้วเกิดได้อย่างเจ๊ไหม ล้มแล้วกลับมาได้อย่างเจ๊อีกไหม
จริงๆก็มีครับ แต่ยังไม่เทียบเงาเจ๊เลยแม้แต่น้อย
พล่ามมาซะ เอาเข้าจริงๆชอบทุกเพลงครับอัลบั้มนี้ แต่อย่างที่เจ๊เนสรีวิว เพลง เรื่องราวบนเตียง ดูจะหลุดไปหน่อยนะครับ ส่วน Take a bow ส่วนตัวชอบมากครับ แต่ก็นั่นแหละ บางทีก็รู้สึกมันมากไป มันแอบเบื่อบางที แต่ก็ต้องยอมรับว่าเพลงนี้เพราะมากครับ
สรุป หนึ่งบรรทัด อัลบั้มน้อาจจะไม่ใช่อัลบั้มที่ดีเลิศของเจ๊ แต่อัลบั้มนี้ลงตัวมาก เกือบจะที่สุดของเจ๊แล้วครับ ไม่ต้องเลื่อนแทร็ค ฟังสบายๆได้ทุกเวลาจริงๆ
ปล.อยากให้รีวิว Ray Of Light จังครับผม
_________________