Santigold : Santogold : 91%
อันนี้นี่ขอถือว่าเป็นการรีรีวิวไปในตัวเลยแล้วกันนะคะ เนื่องจากงานชุดนี้เป็นงานที่กลับมามีอิทธิพลต่อการฟังเพลงของดิฉันในช่วงนี้ค่อนข้างมากเลยทีเดียวส่วนตัวก็ได้มุมมองและความคิดใหม่ๆที่มีต่องานชุดนี้เพิ่มขึ้นเยอะเลยขอทำการอัพเดทรีวิวนี้ให้มีเนื้อควาทสอดคล้องกับทัศนคติปัจจุบันที่สุด
รูปแบบดนตรี
Santogold เป็นสตูดิโออัลบั้มแรกภายใต้ชื่อเดียวกับศิลปินที่วางแผงเมื่อปี2008ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อตัวเองมาเป็นSantigoldทีหลังเนื่องจากปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์การใช้ชื่อที่ชื่อของอีเจ๊แกดันไปปะทะเข้าเต็มรักกับแบรนดอัญมาณีอะไรซักอย่างเนี่ยแหละค่ะ สำหรับแนวเพลงส่วนตัวขอแก้ตัวจากรีวิวรอบที่แล้วที่บอกว่า "กว้างจนจัดหมวดหมู่ไม่ได้" แต่พอมาตัดสินในรอบการฟังระยะยาวแล้วรู้สึกว่าทิศทางของงานชุดนี้ส่วนใหญ่จะออกไปทางอัลเทอเนทีฟร็อคผสานกับพ็พ ซึ่งใช่ค่ะ "พ็อพ" อ่านไม่ผิดหากแต่เป็นอินดี้พ็อพที่ติ๊สท์ติดอัตลักษณ์สุดจินตนาการสร้างสรรของศิลปินมากกว่าจะเป็นพ็อพแบบเมนท์สตรีมที่เราคุ้นเคยผสมผสานอย่างลงตัวเข้ากับของอิเล็คโทรนิค นิวเวฟ อินดี้ร็อค โพสท์พั้งค์ แด๊นซ์ฮอลล์ อัลเทอเนทีฟแดนซ์ตลอดจนดั๊บออกดอกผลมาเป็นงานดนตรีโคตรอาร์ทและเท่ห์จัดชนิดที่ดิฉันนั่งฟังครั้งแรกถึงกับอึ้งไปกับอัจฉริยะภาพทางดนตรีตลอดจนความบ้าพลังล้นเหลือที่แม่คุณกระหน่ำยัดลงไปซะเกินพิกัดในงานชุดนี้ หากแต่ แหมมมมมมมม มันปฏิเสธไม่ได้นะคะว่างานออกมาดูดี๊ ดูดีค่ะเธอ
จุดด้อย
เอาจริงๆฟังไปนานๆแล้วมันก็ไม่ใช่งานที่ฟังยากเหมือนที่เล่นซะสยองขนหัวลุกในรอบแรกนะคะ ฟังง่ายมากๆหากแต่ "เข้าใจยาก" มากกว่าด้วยความติ๊สท์จัดๆในการนำเสนอของเธอตลิอดจนภาคดนตรีที่ตึ๊บมาในแง่ของรายละเอียดที่ใส่ลงไปเอาใจผู้ฟังชนิดแออัดยัดทะนานจนผู้ฟังบางส่วนที่ภูมิต้านทนทางดนตรีแนวนี้ไม่แข็งกล้าพอ "เฉกเช่น ดิฉัน" ถึงกับมึน คืออีฟังเพลินๆไม่เท่าไรหรอกค่ะหากแต่ถ้าฟังแบบจะเก็บรายละเอียดข้อมูลมารีวิวล่ะก็ แหกกกกกกกกกกก ซึ่งหลายๆคนอาจจะมองข้ามงานชุดนี้ไปด้วยความเข้าใจยากของตัวงาน นอกจากนี้เท่าที่ได้คุยกับคอดนตรีแนวๆนี้หลายท่านซึ่งก็ได้ความเห็นมาว่าดนตรีของซานติโกลด์เจ๋งจริงหากแต่เธอถูกทำให้ด้อยลงเนื่องจากโลกรู้จัก M.I.A มาก่อน ซึ่งจะว่าไปก็เห็นว่ามีหลายแทร็คที่ซานติโกลด์ไม่พ้นเขาจริงๆหากแจต่จะบอกว่าเหมือน M.I.A ไปหมดก็ไม่ยุติธรรมนักเนื่องจากถ้าฟังเทียบกันจริงวๆแล้วแนวทางการนำเสนอของทั้งคู่ค่อนข้างต่างกันโดยชัดเจน
แทร็คเด็ด
เปิดอัลบั้มด้วย L.E.S Artiste (5) อัลเทอเนทีฟอินดี้ร็อคติดกลิ่นอายนิวเวฟช่วงยุค80ตบด้วยเบสส์ฟั้งค์และบีทอิเล็คโทรนิคตามมาติดๆก่อนจะเหยาะความเป็นพ็อพเข้าไปเพิ่มความละมุนละไมได้อย่าลงตัว ส่วนตัวประทับใจภาคเนื้อหาที่คารวะศรัทธาและจุดยืนในเอกลักษณ์ของตนอย่างแสบทรวงรวมถึงเสียดสีสภาพแวดล้อมของสังคมที่เปี่ยมไปด้วยความเสแสร้ง น่าขันและความสัมพันธ์อันเย็นยะเยือกที่มีต่อกันตลอดจนยิ่งไปกว่านั้นเป็นหนึ่งในแทร็คที่ฟังง่ายที่สุดเป็นลำดับต้นๆของอัลบั้มแล้วค่ะ แทร็คถัดไป You'll Find A Way (4.5/5) ต๊ายยยยยยยยย เท่ห์โคตรๆค่ะ ตัวเพลงเป็นอัลเทอเนทีฟอินดี้ร็อคที่โดดเด่นบนสรรพสำเนียงโพสท์พั้งค์สุดเกรี้ยวกราดผสานแดนซ์ ฟั้งค์ อิเล็คโทรนิคและนิวเวฟเข้าด้วยกันชนิดสุดกลมกล่อม เก๋ไก๋และเปรี้ยวปราดมากๆเป็นแทร็คที่ประทับใจที่สุดสำหรับงานชุดนี้ สำหรับ Shove It (4.5/5) ส่วนตัวคิดว่าภาคการนำเสนอใกล้เคียงกับ M.I.A เพื่อนซี้เธอพอสมควรทีเดียว แด๊นซ์ฮอลล์ปะทะฮิพฮอพแร็พเจือสำเนียงFunk Carioca ละทินโซล เร็กเก้แบบที่เป็นซาวนด์เอกลักษณ์ของ M.I.A นั่นแหละ หากแต่ในเรื่องการแร็พออกมาไม่จัดจ้านเท่าแต่ตีตื้นตรงภาคดนตรีที่ประดิดประดอยออกมาได้มีมิติน่าค้นหาในแบบของซานติโกลด์เองจนต้องชม
Light Out (4.5/5) และ I'm A Lady (4/5) ที่พ็อพจัดและเพราะจัดจนน่าตกใจตัวเพลงฉีกภาพสาวติ๊สท์ ตึ๊บๆแนวๆจนน่าขกลุกของซานติโกลด์มาหวนคืนสู่ความหวานกับอีกด้านที่นุ่มละมุนของเธอกับดนตรีอัลเทอแเนทีฟอินดี้พ็อพร็อคติดนิวเวฟช่วงยุค80ผสานโฟล์คอ่อนๆ เรียบง่ายแต่เอากุมความประทับใจคนฟังอยู่หัดมากๆ ต่อด้วย Creator Feat. Switch&Freq Nasty (5) ซิงเกิ้ลแรกที่เจิดจรัสด้วยการผสานความหลากหลายของนิวเวฟ อินดี้ อัลเทอเนทีฟ แด๊นซ์ฮอลล์และฮิพฮฮพเข้าสู่โครงสร้างยืนพื้นที่เป็นอิเล็คโทรนิคตึ๊บๆผสานยูเคการาจดั๊บสเต็ปสุดเปรี้ยวปราดได้อย่างมีชั้นเชิงสมศักดิ์ศรีจะว่าไปก็จัดเข้าหมวดหมู่ของนิยาม Hollertronic ประมาณดิพโลได้อยู่ ภาคเนื้อหาที่ร่ายถึงพรสวรรค์อันยิ่งยวดในฐานะผู้เนรมิตศิลปะและนวัตกรรมของเจ้าหล่อนตลอดจนคารวะอัตตะในจิตวิญญาณและความทะเยอทะยานในศักยภาพของตนได้อย่างฃเก๋ไก๋สุดพลัง ปิดท้ายรีวิวด้วย Anne (4.5/5) ที่ชวนให้นึกถึงอิทธิพลของความเป็นทริพฮอพในแบบงานชุด Black Cherry ของโกลด์แฟร็ป ที่ลดความจัดจ้านของซาวนด์อิเล็คโทรนิคเปรี้ยวๆน้อยลงและบีบความเป็นเออร์บัน ดั๊บและเแกซ์เพอริเมนทัลลอยๆเข้าไปแทนที่มากกว่าก็เท่านั้น เก๋นะ
สรุป
เป็นงานชุดแรกในปี2010ที่ย้อนกลับมาสร้างความประทับใจอย่างยิ่งยวดอีกครั้งจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตชนิดที่ต้องเจอกัน3-4วันต่อสัปดาห์เลยทีเดียว ถ้าปีนี้ดิฉันยังขยันจัดท็อป50อยู่ล่ะก็เตรียมตัวพบภาพอีเจ๊นั่งอ้าปากหวอถอดวิญญาฯพ่นควันทองได้ในท็อป40แน่นอนเจ้าค่ะ
