รสนิยมของคนไทยส่วนมากจะคิดว่าการที่ร้องเสียงสูงพาวเว่อนั้นคือสิ่งที่น่ายกย่อง เพราะคิดว่ามันยากและน้อยคนที่จะมีพลังเสียงเช่นนั้น แต่กลับมองข้ามการใช้เสียง การควบคุมเสียง เทคนิคต่างๆ ซึ่งมันยากกว่า ที่จริงการร้องเพลงดีไม่ใช่การร้องแตะโน๊ตสูงๆได้ แต่เป็นการใช้เสียงของตัวเองให้สมบูรณ์แบบมากที่สุด เพราะแต่ละคนมีเอกลักษณ์ของเสียงแตกต่างกัน คุณไม่จำเป็นต้องร้องเพลงให้เสียงสูงเท่าคนที่มีเร้นจ์สูงกว่า แค่คุณรู้จักที่จะใช้เสียงของคุณในแบบของคุณให้สมบูรณ์มากที่สุด นั่นแหละค่ะที่จะทำให้คุณแตกต่าง
*เพียว คือตัวอย่างของการพยายามมากเกินไป เพียวเป็นคนที่เสียงสูงมากแต่เป็นเสียงสูงที่ไม่ไพเราะเอาซะเลย บางครั้งมันกลายเป็นตะโกนน๊ะค่ะ แล้วการอิมโพรไวซ์ถ้าไม่เป๊ะโน๊ตจิงอย่าพยายามจะดีกว่า เพียวเพี้ยนได้ทุกสัปดาห์เลยค่ะ เสียงสูงมากแต่ใช้ไม่เป็นก็จบอย่างนี้แหละค่ะ
* อาร์ท ก็เป็นตัวอย่างที่ดี รู้จักลิมิทของเสียงตัวเอง ไม่เคยพลาดโน๊ต เทคนิคและการควมคุมเสียงชนะขาดทุกคนค่ะ เพราะอาร์ทรู้จักใช้เสียงและไม่ฝืนเสียงตัวเอง แต่ที่ไม่ชอบส่วนนึงของอาร์ตคือเสียงดูประกอบเกินไป ดูปั้นเสียงเกินไปอ่ะค่ะ
* ปลาทอง เสียงสูงและไม่ดูเค้นจนมากไป ฟังสบายจิงๆค่ะ แต่มันไม่น่าจดจำเท่าที่ควรอ่ะค่ะ ปลาทองทำได้ดีในการร้องตามแบบต้นฉบับ ไม่สามารถฉีกจากต้นฉบับได้มาก มันเลยดูนิ่งและไม่น่าจดจำเท่าไหร่
* กาย เป็นคนที่ใช้เสียงได้ดี เสียงเพราะ การโพรเจคเสียงเลิสเสียงก้องกังวาล มีพลัง เทคนิคการร้องและการใช้เสียงเหมือนนักร้องโอเพร่ามากๆ แต่หลายครั้งที่เสียงปลิ้นและใช้เสียงจนสุดเพดานเสียงเกินไป เป็นคนที่น่าจะเป็นผู้ชนะอีกคนน๊ะค่ะ
* ต้อง วันนี้เพิ่งเคยเห็นการใช้เสียงแบบนี้ของต้อง เสียงเท่ย์มาก ใช้พลังเยอะมาก แต่สำเนียงไม่ผ่านอย่างแรงน๊ะค่ะ ฟังเอาสะใจแค่นั้นจะผิดมั๊ยค่ะ 555+
แต่ต้องยอมรับน๊ะค่ะว่าทุกคนความสามารถสูงมากจริงๆ เวทีประกวดที่คนเก่งจิงต้องยอมรับค่ะ












