Lindsay Lohan - Speak (2.5/5)
Speak อัลบั้มเปิดตัวการเป็นนักร้องเต็มตัวของนักร้อง นักแสดงนาม Lindsay Lohan โดยตัวเพลงยืนพื้นด้วยความเป็นป๊อปร็อคที่หนักกว่าเพื่อนร่วมรุ่น ก่อนที่จะผสมผสานความเป็นอัลเทอร์เนทีปบางๆ คอนเทมโปลารี่ รวมไปถึงลูกเล่นดิสโก้ อาร์แอนด์บีเข้ามาผสมผสาน
จุดเด่น ตัวเพลงมีความเป็นผู้ใหญ่กว่าเพื่อนร่วมรุ่นมากๆ รวมไปถึงความหนักของเนื้อเพลงดนตรี และการสื่ออารมณ์ที่มีออกมาชัดเจนค่อนข้างสูง บวกกับทักษะการร้องเพลงที่มีอยู่พอใช้ได้
จุดด้อย เสียงของลินด์จะมีปัญหาตรงข้ามกับฮิลคือดูห้าวเกินไป หากต่มันก็ไม่ได้ถึงขนาดหลุดไปร็อคได้เต็มๆ ทำให้บางเพลงเสียงดูจมไปกับดนตรี หรือเวลาใช้เสียงต่ำๆจะดูเหมือนบ่นงึมงัมๆอะไรสักอย่าง
ซิงเกิ้ล
Rumors (4/5) เป็นงานที่ ณ ปัจจุบันนี้ก็ยังคงเป็นมาสเตอณ์พีซของแม่นางลินด์ชนิดที่ยังหาเพลงอื่นมาเทียบไม่ได้เลย ตัวเพลงเป็นป๊อปคลับแดนซ์ติดกลิ่นเออร์บันอาร์แอนด์บีฮิพฮอพ บวกกับสรรพสำเนียงการร้องที่ดูมันไปกับอารมณ์เสียมากๆ ส่วนตัวนิยามไว้ว่า "เป็นงานที่ดีที่สุด" ของลินด์เลยทีเดียว
Over (3/5) ทีนป๊อปร็อคที่เหมือนเป็นงานทดลองปล่อยออกมาหลังจากปล่อยเพลงที่ดูดิบนิดๆออกมาแแล้วไม่เข้าตลาดวัยรุ่นสักเท่าไหร่ ซึ่งเพลงนี่ก็เข้าตรงตามจุดประสงค์ เนื้อหาก็ดูวัยรุ่น ภาคดนตรีก็ดูวัยรุ่นกว่า แต่ส่วนตัวแล้วเฉยๆกับเพลงนี้ ยกเว้นเรื่องอารมณ์ที่ดูเอ่อล้นออกมาอย่างชัดเจน
First (2/5) เป็นซิงเกิ้ลประกอบภาพยนตร์เรื่องรถเต่าที่นำแสดงเองด้วย ตัวเพลงเป็นป๊อปผสมผสานกับความเป็นมีเดียมร็อคแอนด์โรลด์ ที่ขึ้นต้นมาเหมือนจะดี ต่พอเริ่มเข้าท่อนฮุคดูเอื่อยละอืดอย่างเห็นได้ชัดเลยทีเดียว ทั้งๆที่มันน่าจะมันได้มากกว่านี้เยอะเลย
แทร็คอื่นๆ
Nobody TIl' You (2.5/5) กล้ามากที่จะหยิบดนตรีร็อคหนักๆมาเล่นกับตนเองที่เกิดมาจากสายสาขาความเป็นป๊อป ทำออกมาได้โอในระดับหนึ่ง แต่ส่วนตัวคิดว่าเพลงนี้ถ้ามันป๊อปมันเพราะกว่าเยอะเลย หรือปรับให้อ่อนลงเพราะทั้งเพลงมันแรงมาก ต่ตัวนักร้องยังส่งไปไม่ถึงฝั่ง มันแค่เกือบๆอ่ะ
Symptoms Of You (3/5) แม้ว่าการเรียบเรียงจะดูตลกในบางจุด แถมโครงสร้างส่วนใหญ่ก็คล้ายๆกับ I'm With You ของ Avril อย่างอดคิดไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่าเอวริลทำออกมาได้ดีกว่า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าลินด์ทำออกมาไม่ดีนะ แต่ป๊อปร็อคกึ่งบัลลาร์ดติดกลิ่นอัลเทอร์เนทีฟแบบนี้เอวริลทำออกมาเหนือชั้นกว่าเยอะว่ะ ส่วน Very Last Moment in Time (2.5/5) ป๊อปร็อคคอนเทมโปลารี่อีกเพลงในอัลบั้มที่ฟังง่ายๆและชอบได้ไม่ยาก
Speak (2/5) ไตเติ้ลแทร็ค ตัวเพลงเป็นเรโทรป๊อปร็อคดิสโก้ที่ฟังล้วพาลคิดถึงพวก Girls Aloud อย่างอดคิดไม่ได้ แถมเพลงนี้ลินด์ยังโปรเจ็คเสียงออกมาไม่พุ่ง ดนตรีเลยกลบไปซะส่วนใหญ่อีก ดูหลงทางมากๆในเพลงนี้ มิกซ์เป็นแดนซ์ยังจะดูเลิศกว่า อีกเพลงที่มาลูกเล่นเดียวกัน Magnet (2.5/5) เล่นซาวน์อิเลคโทรนิคผสมผสานเพิ่มเข้าไปในความเป็นป๊อปร็อคดิสโก้ได้น่ารักเข้าชื่อเพลงดี แต่โดยรวมหลุดจากเพลงอื่นๆในอัลบั้มที่พยายามร็อคมา เพลงนี้ป๊อปที่สุดในอัลบั้มเลย
Something I Never Had (3.5/5) หลังจากที่ฟังมาเพลงนี้ดูเป็นเพลงที่เข้ากับเสียงของลินด์ได้มากที่สุดอย่างน่าประหลาดใจ ตัวเพลงเป็นป๊อปร็อคกึ่งบัลลาร์ดติดกลิ่นคอนเทมโปลารี่ (และแน่นอนว่าถ้าเสียงไม่ย่ำแย่เกิน แนวนี้ทำยังไงก็เพราะ) งานที่ออกมาจึงเพราะและเข้าขั้นโอเคเลยทีเดียว มาที่ Disconnected (2.5/5) ป๊อปร็อคกึ่งบัลลารืดที่ติดกลิ่นอัลเทอร์เนทีฟมาบางๆพอเป็นพิธี ภาคดนตรีดูเท่ดี แต่นอกนั้นเฉยๆ ไม่มีอะไรมาก
กลับมาร็อคขึ้นอีกนิดๆกับ Anything But Me (2/5) ป๊อปร็อคที่ฟังยังไง๊ยังไงก็สมควรเอาไปมิกซ์ให้เป็นป๊อปโดยด่วน เพราะพอใส่ร็อคเข้าไปแล้วดูหนวกหูมากมายไก่กา ต่อด้วย To Know Her Name (2/5) ฟังแล้วแทบจะขาดใจตายตามคนร้อง ร้องเหมือนไม่มีลมร้องเพลงจริงๆ 555+ ตัวเพลงเป็นป๊อปเออร์บัน เป็น Rumors ภาคช้ากว่าเยอะ ดูเหมือนเทปยานๆยืดๆเวลาเปิดเสียงมันก็จะอู้ๆอี้แผ่วๆลมๆประมาณฉะนั้นแล
สรุป ก็ถือว่าดีที่พยายามจะีฉีกแนวตัวเองออกจากศิลปินป๊อปวัยรุ่นสมัยนั้นด้วยการพยายามจะไปร็อค แม้ว่าศักยภาพเกือบจะถึงล้วก็ตาม หากแต่บางทีลองลดๆความเป็นร็อคในบางเพลงจะดูน่าฟังกว่าเยอะเลย เพราะทั้งเนื้อหาละทำนองที่ใช้เดินเพลงมันเหมาะกว่านะครับผม!!!
_________________
April fighting! + angel Sojin�
