พระนางแมรียา พิมพ์ว่า:

เป็นอัลบัมบริทนี่ย์ที่ฟังบ่อยที่สุดและชอบมากที่สุด ชอบเกือบทุกเพลงเลยนะคะ

อ๊ายยย ในที่สุดก็มีเวลาตอบกระทู้นี้เริ่มที่หนูแมรี่เลยนะคะไปๆมาๆงานชุดนี้เจ๊ชอบมากว่า Blackout กับ Circus อีกนะ คือแบล็คเอ๊าท์เพลงแรงเกาะกลุ่มเยอะกว่าแต่เจ๊ชอบภาพรวมงานชุดนี้มากกว่าสำหรับCircusเพลงก้าวไปได้ไกลกว่าแต่งานชุดนี้เอกพสูงกว่าและความเป็นบริทนีย์ดูทรงพลังกว่า

ป.ล. งานที่ฟังบ่อยสุดคืองานอัลบั้มที่สามอ่ะค่ะ

paradizer พิมพ์ว่า:

อัลบั้มนี้ฟังแล้วที่ชอบที่สุดคือ Everytime รู้ึกว่าส่งต่ออารมณ์จาก I'm Not A Girl ในอัลบั้มที่แล้ว คือสัมผัสได้ถึงความเป็นบริทนี่ย์ค่อนข้างสูงมาก และชอบที่กล้าที่จะร้องบัลลาร์ดแบบเน้นเสียงและความรู้สึก ทั้งๆที่เสียงตัวเองก็เสียตั้งแต่เป็นวยัรุ่นอันสาเหตุมาจากเหล้าบุหรี่และการแหกปากอลังๆตั้งแต่เด็ก ดังนั้นตรงจุดนี้ชมเชยจริงๆ ส่วนเพลงอื่นๆยอมรับก่อนว่าอาจจะไม่ใช่ขาแดนซ์สักเท่าไหร่เลยเลือกจิ้มเป็นบางเพลงๆไป ซึ่งก็ตามาตรฐานบริทย์นั่นแหละ อย่าง Me Against The Music คิดว่าถ้าไม่มีป้าแม้ดมารีเรคคอร์ดนี่เพลงนรี้คงจืดลงเยอะเลย ถือว่าฉลาดที่จะเลือกนะครับผม!!!

Me Againstนี่เจ๊ว่าตัวเพลงโดเด่นอยู่แล้วนะคะเหนือระดับเพลงเต้นรำทั่วไปก่อนบริทนีย์ก่อนหน้านี้ในแง่ของความเป็นคลับแด๊นซืที่จัดและลงตัวขึ้นตลอดจนความเป็นอาร์แอนด์บีชัดเจนขึ้น เลือกมดอนน่ามายิ่งเด่นนะคะในแง่ของการนำสุภาพสตรีที่ทรงอิทธิพลที่สุดระหว่าง2ยุคมาชนกัน มันส์

nini พิมพ์ว่า:

เอาจริงๆไม่ชอบอัลบั้มนี้มากที่สุด คือเกลียดดนตรีแขกมากกก

แล้วใส่ไว้หลายแทร็คทีเดียว คือ มันดูหลุดจาก3อัลบั้มแรกสิ้นเชิง

โอเคล่ะ มันต้องมีการพัฒนาขึ้นไปอีก ซึ่งในหลายๆแทร็คก็ชอบ

แต่หลายๆแทร็คก็เฉย บางแทร็คก็ไม่ไหว ฟังไม่ขึ้นเลยค่ะ

สำหรับคะแนนก็เห็นด้วยส่วนใหญ่มีขัดจริงๆก็ตรงไอกอทแดท บูมๆ

หีแตรดมากกกก 1คะแนนยังเยอะไปเลย เห้จริงๆพอกะอีเก็ท เน็ค

แต่บางแทร็คก็ปลื้มมากมายทั้งเอวี่ไทม์ บรีทออนมี และ ทัชออฟมายแฮนด์

จริงๆเป็นเพราะติดลุคแบบบับเบิ้ลกรัมแดนซ์ด้วยล่ะ เลยไม่ปลื้มเท่าไหร่

จริงๆแล้วเจอเคสนี้มาพอควรนะคะสำหรับผู้ฟังที่ติดลุคของทีนพ็อพบับเบิ้ลกัมนี่มาเจองานชุดนี้แล้วอาจจะไม่ถูกหูเพราะต้องพูดจริงๆว่าภาคดนตรีข้นขึ้นและฟังยากขึ้นเยอะ อย่างI Got That Boom Boom นี่ความเป็นเอร์บันสูงค่ะสำหรับผู้ฟังบางท่านที่ไม่ชอบโซนๆนี้นี่ก็จะไม่ชอบเลย แต่สำหรับเดียนเพลงนี้ก็ไม่น่าชอบจริงๆแหละเพราะแบบว่าเพลงมัน เอ่อ ไม่รู้จะบรรยายยังไงดีคือเต้นมันส์แต่ไม่ใช่เพลงที่ดีอ่ะค่ะ โดยส่วนตัวนะแทร็คอื่นดีกว่าเยอะ

เตอเรสสุดหล่อ i love you พิมพ์ว่า:

ข้อสงสัยอย่างนึงคะเจ๊ ทำไม บริทนีย์ต้องร้องเพลงแล้วมีเสียงกระเส่าอะไรแบบนี้ มันเป็นเทคนิคหรือคะ

หนูไม่ค่อยได้ฟังป็อปเท่าไร ขอไม่ออกความเห็นใดๆเลยคะ

สำหรับเจ๊คิดว่ามันเป็นการ เอ่อ นำเสนอของบริทนีย์ที่ต้องการฉีกตัวเองให้เป็นเซ็กส์ซิมโบลและนำเสนองานเพลงในแบบที่เซ็กซี่ขึ้น เจ๊ว่าการร้องของบริทนี่ย์นี่ได้แรงบันดาลใจมาจากเจเน็ตกับมาดอนน่าค่อนข้างสูงนะคะแต่เธอก็ทำออกมาได้ดีในแบบของเธอ เป็นเอกลักษณ์ที่ทุกคนจำติดภาพของเธอได้เลยว่า สรรพสำเนียงแบบนี้ต้องเป็นบริทนีย์น่ะค่ะ

ผู้รู้ IT AGAIN พิมพ์ว่า:

เอวี่ทามส่วนตัว คิดว่าเป็นเพลงบัลลาดที่ฟังดูหงุงหงิงเหมือนเปิดกล่องดนตรี แบบว่าน่ารักมากๆๆเลยอ่า ไม่โหล เนื้อหาก็เข้มข้น สำหรับน้องแอมใช้คำว่าดีได้เลย คิดว่าดีกว่า เพลง ความเจ็บปวดของ ติ๊อีกนะ

เอเวอร์รี่ทามมันก็ไม่เหนต้องใช้พลังเสียงอะไรด้วยอ่า พากดนตรีไปกับเสียงของบริทได้ คือคิดว่ามันลงตัวมากๆๆๆนะ

...ส่วนตัวแล้วคิดว่าเพลงดีคือเพลงที่มันลงตัว ฟังแล้วดูใช่ ไม่ว่าจะเรียบง่ายแค่ไหนอ่า เพลงดีไม่ได้หมายถึงต้องเอาดนตรีที่ฟังยากๆๆ หรือโซลแก่ๆ บลูจัดๆมา ดนตรีอัดกัน18 คืน ไรงี้

เพลงนี้ก็เป็นอย่างงั้น..มันฟังดูแล้วกระแทกจิตใจ ดนตรีชวนเศร้า ทั้งๆที่บริทก็ร้องธรรมดาแทบไม่ได้หวีดเสียงสูง โชว์พลังเสียง18 หลอด มันก็ทำให้เพลงนี้ปลุกปลอบใจเดี๊ยนได้อย่างน่าอัศจรรย์

ส่วนตัวนะ ให้คะแนนเพลงนี้ 4/5 เท่ากับ ทอกซิกอ่า ส่วนมีอะเกน เดอะมิวสิคให้ (3/5) เท่ากับเอเวอร์รี่ทาม


และ Outrageous (2/5) น้อยไปมั๊ยอ่า ที่เพลงนี้ไม่จัดจ้านเท่ากับเพลงอาร์ เคลลี่ย์ เพราะบริทเปนพ๊อพไงเลยตั้งใจให้มันซอฟลง เพลง ของโมบี้ด้วย เค้าตั้งใจทำให้มันฟังง่ายขึ้น พอง่ายขึ้นนหน่อยก็กลายเป็นเพลงห่วยหรอ แหมม เสียหมดเลยโน๊ะ


จะให้เพลง เออรี่ มอร์นิ่น จัดจ้านดูมีชั้นเชิงแบบโมบี้ 100 เปอร์เซน หรอ แฟนบริทคง งง เป็นไก่ตาแตกอ่า ส่วนตัวชอบเพลง ที่โมบี้แต่งให้ที่สุดนะ ถ้าไม่รวมเพลงที่ตัดออกมาเป็นซิงเกิ้ล

ต๊ายยย รีพลายคุณพี่แอมนี่อ่านมันส์มากค่ะรัวกระหน่ำชนิดที่หนูเถียงไม่ออกเลยทีเดียว เอาเป็นว่าก่อนอื่นต้องบอกนะคะว่าส่วนตัวEverytime ดีกว่าHurtของอีติ๊จริงอันนี้ยอมรับ อย่างที่พี่แอมบอกว่าอีติ๊ดนตรีดูมีชั้นเชิงกว่าแต่ร้องออกมาแล้วไปได้ไม่ถึงสรวงสวรรค์ในขณะที่บริทนีย์เรียบง่ายแต่กระแทกใจ แต่อย่าโกรธหนูนะถ้าจะบอกว่าส่วนตัวเฉยๆกับEverytimeอ่ะพอๆกับที่เฉยๆกับHurtของอีติ๊ เหอๆๆๆๆ

แหม คุณพี่แอมขาบางทีเรื่องคะแนนเนี่ย มันอาจจะแตกต่างกันไปบ้างระหว่างบุคคลนิดนึงนะอย่าง Outrageousอย่างที่หนูให้2เนี่ยคือส่วนตัวฟังแล้วไม่ชอบไม่ใช่เพราะว่าไม่แรงเท่าอาร์ เคลลีย์แต่คิดว่าส่วนตัวเพลงีระดับนี้บริทนีย์น่าจะทำออกมาได้ดีกว่านี้น่ะค่ะ ส่วนของโมบีย์หนูชอบนะ เริ่ด

Dhoom_girls พิมพ์ว่า:

ด้วยแนวดนตรีที่หลากหลาย แต่ก็อยู่บนเอกภาพเดียวกัน ไม่กระจัดกระจาย รวมถึงลูกเล่น และพัฒนาการณ์ทางดนตรีที่ถึงขีดสุด ความเปรี้ยว ล้ำ ในแบบฉบับ The One and only คงไม่มากเกินไป ที่จะบอกว่านี่เปนอัลบั้มที่ดีที่สุดของ บริทนีย์ สเปียร์ Toxic คงเปนคำตอบที่ชัดเจนที่สุดของทุกคำถาม Touch Of My Hand อีกหนึ่งเพลงที่โป๊แต่ไม่เปลือย Breath on me เพลงร่วมรักที่ไปได้มากกว่าจุดสุดยอด Me Against The Music เพลงแดนซ์ที่ฟังแล้วต้องขยับตาม Everytime เพลงซึ้งๆ ที่บริทนีย์ก็ทำได้ดีไม่แพ้ใคร

เปนอัลบั้มที่ควรมีติดบ้านไว้ เปิดฟังได้ทุกอารมณ์ไม่ว่าอยากเต้น อยากร้องไห้ อยากแอบแบ๊ว หรืออยากเสียว คุ้มจริงคะ เจิดกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

ต๊ายยย หนูเรียนจบไปทำงานแผนกโฆษณษด้านประชาสัมพันธ์ฝ่ายขายนี่รุ่งแน่นอนค่ะนิยามได้เริ่ดทีเดียว

McQueen พิมพ์ว่า:

คิดว่าเป็นอัลบั้มที่กระจัดกระจายกวาดทั่วทุกตลาดอีกทั้ง เป็นอัลบั้มที่หยิบมาฟังน้อยที่สุด เรียกได้ว่าเพลงดีก็ดีที่สุด ชั่วก็กดฟังเพลงต่อไป

แทร็คที่ชอบมี

- แทร็คที่ภูมิใจในตัวบริทนีย์ต่อ Circus คือ มี Unusual You ประดับไว้ในอัลบั้ม

เช่นเดียวกันถ้า In The Zone ก็ต้อง Breathe on me

- I got that boom boom - ฮิพฮอพนุ่งสั้น ได้ฝาแผดสองวาย มาฟีทเน้นย้าความกระสันของหล่อน

- Showdown เพลงสองแหง่สองงามซาวด์คนแหกปากแปลกๆ แต่ความแร่ดเป็นเริศ

- Toxic ถ้าไม่ได้เอ็มวีก็รู้สึกเฉยๆ แต่เสียงเครื่องสายเพลงแขกเด่นมาก

- Touch of my hand เพลงติ่วเอาไว้เปิดทำเอ็มวีตอนอาบน้ำเสร็จ

ปล.ทำไมตัวเองปากจัดจัง

//เอามือปิดปาก

แหม อันสุดท้ายนี่เจ๊เห็นภาพเลยนะคะ หึหึหึหึ

ทิวทิวา พิมพ์ว่า:

แปลกนะ ทิวกลับชอบ Early Morning และคิดว่ามัน ดูดีที่สุดในอัลบั้มแล้ว เพียงแต่ มัน เนือยๆ ไร้จุดพีคในเพลงไปหน่อย

พวกดีพเฮ้าส์เทคโนมันจะลอยๆแบบนี้อยู่แล้วอ่ะค่ะนี่แหละเสน่ห์ของมัน แต่ส่วนตัวไปๆมาๆเพลงนี้เป็นเพลงที่กลายเป็นชอบเป็นอันดับต้นๆของงานชุดนี้ทีเดียวนะ เป็นหนึ่งในเพลงที่เก๋ที่สุดของบริทนีย์

ninespears พิมพ์ว่า:

อัลบั้มนี้ถ้าฟังแรกๆม่ค่อยชอบ แต่เวลาผ่านไป กลับเป็นอัลบ้มที่ชอบที่สุดของบรทเลยงะ ชอบทุกเพลง แต่รู้สึกแปลกๆกับ I got that boom boom เสียงคนฟิทแยกซีนและน่ารำคาญที่สุด

ฟังไปฟังมาชอบสุดจริงๆอ่ะค่ะงานชุดนี้ ส่วนตัวคิดว่าเพลงอาจจะแรงสู้แบ,คเอ๊าท์6แทร็คแรกไม่ได้แต่รักษาความน่าฟังตลอดอัลบั้มได้ดีกว่าช่วงหลังๆของแบล฿คเอ๊าท์ตั้งแต่ทอย โซลเยอร์นี่เป็นอะไรที่แบบ เอ่อ มาชิอบจริงๆอีกทีก็ตอนวาย ชู๊ด ไอ บี แสด เลย เริ่ดดี ในCircusเพลงก้าวไปได้ไกลมากๆหลายแทร็คแต่หนึ่งในสิ่งใหญ่ที่ขาดคือความรงพลังในแบบบรนิทนีย์ที่มีในทุกอัลบั้ม แต้อย่างน้อยก็ทำออกมาน่าฟังนะคะ