Tata Young - Ready For Love
เกริ่นนำ หายไปนานเหมือนกันเนาะ กับการรีวิวอัลบั้มเต็มรูปแบบ ก็เหนื่อยๆนิดหน่อยด้วย แล้วก็แรงจูงใจหายไปนิดหน่อย แต่ก็เขียนถึงคนนุ้นคนนี้เรื่อยๆ แต่ว่า ทาทา เป็นคนที่หลายๆ คนจับตามอง รวมทั้งตัวเราเองด้วย มีคนขอมาเยอะ ก็เลยเอาซะหน่อยดีกว่า
ทาทา ยัง สาวน้อยมหัศจรรย์ ที่โด่งดัง และอยู่ในวงการมามากกว่า 10 กว่าปีได้แล้ว มีโอกาสได้โกอินเตอร์ ร้องเพลงสากลมาแล้วถึง 2 อัลบั้ม และนี่ เป็นอัลบั้มที่ 3 ที่ได้ร้องเพลงสากลอีกครั้ง และเห็นว่าทางค่าย จะดันให้ออกสู่ตลาดเพลงสากลอย่างจริงจัง ด้วยการส่งไปฝึก และทำงานถึงยุโรปเลยทีเดียว ทำให้ได้อัลบั้มนี้ออกมาเพื่อบอกว่า ทาทา เรดี้แล้ว สำหรับงานเพลงที่เธอรัก และเตรียมเต็มที่กับงานชุดนี้ มาดูกันว่า จะเป็นยังไงบ้าง ในสายตาเรา
ขอกำหนด และทำความเข้าใจกับผู้อ่านก่อนนิดนึงคร่ะ
1. งานเขียนนี้ เป็นมุมมองและความคิดส่วนบุคคล บางคนที่มีความเห็นไม่ตรงกัน ฉันไม่ว่านะ แต่ขออย่าเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ จนมองว่า เราผิดไปซะหมด
2. ทาทา สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะ ว่าเธอจะทำงานแบบสากลแบบเต็มรูปแบบ เพราะฉะนั้นแล้ว เราเองในฐานะ นักวิจารณ์ ก็ขอใช้มุมมอง และประสบการณ์ส่วนตัวในฐานะนักฟังเพลงสากลของเรา วิจารณ์เพลงในแบบสากลเต็มรูปแบบเหมือนกัน
3. คำพูดประเภท ทำไม่ได้อย่างเค้าอย่าพูด ขอร้องนะคระ อ่านและหงุดหงิดมาก ใช่ ฉันทำไม่ได้แบบทาทา แต่ว่า แต่ละคน เค้าก็มีหน้าที่ของตัวเอง เค้าทำงานเพลง ฉันมีหน้าที่ฟัง และออกความเห็น
เริ่มเลยดีกว่า
รูปแบบเพลง เพลงพ๊อพสารพันรูปแบบ ที่หลักๆ จะเป็นมิดเทมโพ แบบ R&B ตามกระแสนิยม กับสารพันซาวด์ที่ไส่เค้าไปครบเครื่อง ทั้งยูโร แบลคบีท บริทพ๊อพละเมียดๆ สวิง เรโทร โอ๋ยย สารพัน จนกลายร่างเป็น จับฉ่ายหม้อใหญ่ ครบรส แต่อร่อยหรือไม ได้ชิมกันแล้ว น่าจะรู้รสชาติได้ดี ส่วนตัวมองว่า ก็หลากหลายดีคร่ะ
จุดเด่น มองในเชิงเปรียบเทียบกับ 2 อัลบั้มก่อน ยอมรับคร่ะ ว่างานเพลงของทาทาอัลบั้มนี้เป็นสากลมากขึ้นกว่าเก่า และมีวี่แววที่จะตีตลาดสากลได้พอสมควรเลย รวมถึงการถ่ายทอดอารมณ์เพลง และการเลือกการวางเสียงสำหรับหลายๆ รูปแบบเพลง ยอมรับคร่ะ ทาทาพัฒนาไปมาก และลดข้อผิดพลาดได้ดีขึ้นเยอะ และเด่นชัดที่สุดคือ ภาค มิดเทมโพ R&B ดนตรีหลักของอัลบั้มนี้ ทาทาทำได้ดีมาก ทั้งการร้อง การถ่ายทอด ถือว่าบั้มนี้ทำได้ขาด
จุดด้อย 1 เพลงเร็วที่เคยเป็นจุดแข็งของทาทา มาอัลบั้มนี่ กลับแย่มากๆๆ เพราะมันทั้งไม่มีแกนของรูปแบบเพลงเลย เอาทุกรูปแบบมาไส่มั่วไปหมด ทั้ง อิเลคโทร ยูโร แบลคบีท แถมด้วยสวิงแจ๊ส แบบเรโทร คือที่เกริ่นไปตอนแรกอ่ะคร่ะ มันไม่เข้ากันเลย ส่งผลให้ภาพรวมอัลบั้มเละ และมั่วพอสมควร ทาทาคระ อัลบั้มเพลงสากลดีๆ เนี่ย เค้ามีแกนที่แน่นอนนะคระ ไม่ใช่ว่า อ้ะ ฉันอยากทำแนวนี้บ้าง เอามาไส่ อ้ะ แนวนี้ก้ะดี เอามาไส่ อุ้ย แนวนั้นก้ะชอบ เอามาไส่ ผิดนะคระ ยิ่งเทียบกับ 2 อัลบั้มแล้ว ยิ่งเห็นชัดเลยคร่ะ เพราะ 2 อัลบั้มแรก แม้จะหลายแนว แต่ทาทาทำแนวเพลงตัวเองไว้ชัดเจน มาก แถมเสริมภาพลักษณ์ในแบบที่เป็นตัวเอง ได้ชัดเจนกว่าแบบนี้มากคร่ะ
ข้อ 2 ลุคทาทา นะคระ เพราะถ้าจะทำเพลง Pop แล้ว สมัยนี้ เพลงมันคือการ Entertain คร่ะ มันประกอบทั้ง ลุค การนำเสนอ และการถ่ายทอด อีกทั้ง MV ก็ยังมีผลมากๆ แต่ลุคทาทา เชยมากคร่ะ เอาง่ายๆ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งเมือง เรื่องทรงผม และรูปลักษณ์ นั่น คงเป็นกระแสที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ และแน่นอน มีผลต่ออัลบั้มด้วยคร่ะ
3 เพลงช้า มิดเทมโพ R&B ที่ทาทา ทำได้ดี คือดีจริง แต่ มันเชยคร่ะทาทา รูปแบบเพลงแบบนี้ เค้าทำกันมาเป็น 10 ปีแล้วนะคระ ตั้งกะคนดำเริ่มมีบทบาท จนคนขาวเอามาทำ ก็ทำได้ดีไปหลายคนแล้ว
Track by Track
ซิงเกิ้ลแรก Ready For Love (1.5) แม้ทาทาอยากจะทำเก๋ด้วยการเอาสวิงพ๊อพ ติดกลิ่นอายเก่าๆ หรือที่เรียกให้เก๋ว่า เรโทร มานำเสนอแบบนี้ แต่มันกลับทำให้เพลงนี้เชยระเบิดระเบ้อ เพราะมันทั้งเอาท์ แถมรูปแบบเพลง และลูกเล่นที่ไส่เข้ามานั้น จืดสนิท ในภาคดนตรี ส่งผลอย่างหนักต่อการร้อง เพราะมันค่อนข้างจำกัด การร้องอย่างมาก ยิ่งทำให้เพลงนี้ไม่สุด และจืดชืด ต่อด้วยซิงเกิ้ลที่ 2 My Bloody Valentine (3.5) ที่มีเวอร์ชั่นไกด์ออกมา เรียกเสียงฮือฮาได้อย่างมาก เพราะ รูปแบบเพลง และดนตรี ละเมียด และมีความไพเราะสูงมาก แถมเสียงโม้แซงแซ่บอกต่อด้วยว่า ทาทา ทำได้ดีกว่านี้อีก .. ด้วยมิดเทม R&B แบบสากลแท้จริง ที่เก๋ด้วยเสียงเพียโนตอนอินโทรที่เรียกอารมณ์เพลงได้ดี เข้าจังหวะแกน และมีเสียงเพียโนแซม เพิ่มความเข้มข้นและดราม่ายิ่งขึ้นตอนคอรัส นับว่าลูกเล่น ดนตรีทำได้ดี อีกทั้ง ทาทาเองก็ถ่ายทอดอารมณ์เพลงได้ดีมากด้วย แต่ที่ขอกดคะแนน เพราะพูดตรงๆ นะ มันยังไม่สุดคร่ะ เสียงร้องทาทา เรื่อยๆ อ่ะ
ไล่แทรคต่อมาที่ Mission is you (2) ที่หลายคนออกมาพูดพอสมควรเพราะมันไปเหมือน Poker Face ของอิกาก้า เข้า แต่เค้าก้ะมาบอกกันนะ ว่าเพลงนี้ทำก่อน อิกาก้าจะดังอีก แต่ช่วยไม่ได้นะคระ อิกาก้าดังไปแล้ว อดเปรียบไม่ได้ รูปแบบเพลงอิเลคโทรแบบอิกาก้านั่นแหล่ะ แถมการร้อง สำเนียงเพลงนี้ทาทา ไม่ผ่านนะคระ เสียงด้านๆ ไม่ค่อยมีลูกเล่นเท่าไหร่ .. ต่อด้วยแทรคที่ฉันชอบและมองว่าดีที่สุด อย่าง Burning Out (4) ที่เป็น R&B กึ่งบัลลาด ที่บาดลึกด้วยเสียงเพียโน แต่ทาทาถ่ายทอดอารมณ์เพลงได้เฉียบขาด และพาเราไปสู่ความรู้สึกที่สุดแสนจะอัดอันนั้น จนอยากระเบิดออกมาได้ดีมากๆ และพาเข้าสู่ บลัดดี้ได้ดี
เบรคอารมณ์สู่ Ugly (1) ที่บอกตรงๆ เพลงน่าเกลียดเหมือนชื่อจริงๆ เพราะมันทั้งไม่มีความเป็นทาทา ไม่น่าสนใจ ไม่มีแกน ไม่มีลูกเล่นอะไรเลย เขี่ยๆ ทิ้งไปเหอะ เพลงแบบนี้ แบลคบีทเชยๆ ที่คนดำทำมาเป็น 10 ปีแล้ว ขนาด บริทนี่เอามาทำ ใน Freak Show ก็ยังไม่น่าสนใจเล้ยยย เปลี่ยนอารมเพลงรวดเร็วสุ๋ Shine like superstar (3) ที่ดูเพิ่มลุคสุดมั่นใจเกินร้อยให้ทาทาได้ดี เพลงนี้เป็นแบบ ยูโรพ๊อพ กับซาวด์สังเคราะห์เติมแต่งเรื่อยๆ ที่มองรวมๆ แล้ว ทาทา ทำเพลงแนวนี้ได้ดีจะตาย แต่ทำม้ายยย ไม่ทำ ... แต่มันไม่ได้ทำให้เพลงนี้ดีขึ้นคร่ะ เพราะมันเชยคร่ะ เชยมากด้วย เล่นเอายูโรแบบสมัย A Teen หรือเลยไปก่อนหน้านั้นอีก
Suffocate (3) ที่ได้ดนตรีในแบบที่หนักแน่นขึ้น และอารมณ์เพลง ก็ชัดเจน และคมชัดมาก ถือเป็นอีกแทรคที่ทาทาเองก็ทำได้ดีเหมือนกัน แต่ส่วนตัว มองว่า ทาทาเองก็เสมอตัวนะ คือดนตรีมันแน่นอยุ่แล้ว ทาทาร้องเข้ากับดนตรี และประคองทั้งเพลงได้ดี เพียงแต่ มันไม่เด่นอ่ะ ต่ออารมณ์เพลงกับ Words are not enough (2) ที่ดนตรีค่อนข้างเอื่อย ทำให้ทาทาได้โชว์ศักยภาพ และอารมณ์เพลงได้ชัดเจนมากขึ้น ซึ่งทาทาทำได้ดีนะ แต่เพลงนี้ ทั้งไทยมากกก และยังเชยมากก ด้วย ทั้งรูปแบบเพลง และอารมณ์แบบนี้ คนไทยเองยังทำมาเยอะแล้วเลยอ่ะ เลยทำให้ขาดความน่าสนใจไปพอสมควร ... ต่ออารมณ์เพลงช้าๆ แต่ละมุนขึ้นกับ Perfection (3) ที่ดนตรีแบบนี้ ตอนนี้ หลายๆ คนเอามาทำเยอะนะ ทาทาเอง ก็ทำได้ออกมาได้ดี แต่มันเอื่อยๆ เรื่อยๆ ไปนิดนึง บวกกับจังหวะการร้องยังแปลกๆ อยู่ น่าจะเป็นปัญหา ของการใช้ภาษานั่นแหล่ะ .. ต่อเนื่อง เพลงช้าอีกแล้ว (จะหลับและคร่า) กับ Boys will be boys (2) มิด R&B เรื่อยๆ เอื่อยๆ ที่รูปแบบเพลงเริ่มวน และขาดความน่าสนใจแล้ว แถมยังอารมณ์เพลงต่อเนื่องจากเพลงก่อนๆ มาอีก ยิ่งทำให้เพลงนี้เนือย และตอกย้ำอารมณ์เพลงแบบเดิมๆ เข้าไปอีก
เปลี่ยนแนวมาสู่ลูกเล่นดนตรี ที่น่าสนใจ และแปลกที่สุดในอัลบั้ม อย่าง Love is the law (4.5) ที่เข้าท่า และดูดีที่สุดในอัลบั้มเลย เพราะมันมีครบทุกอารมณ์เพลง ความเก๋ บีทลูพแบบ ยูโรนิดๆ ร่วมกับดนตรีแกนหลักๆ กึ่ง R&B และผ่อนเบา หนัก ตามจังหวะเพลงที่มีมิติ และแสดงความเป็นสากลได้ดีที่สุดเชียวนะ และก็มาปิดท้ายกับ Exposed (1.5) ที่ทาทาบอกว่าไม่เป็นตัวเองเลย แต่โดนบังคับให้เอาไส่เข้ามา บราๆๆ ชั่งมัน ไส่มาและคร่ะ จริงๆ เพลงนี้ก็จืดๆ ธรรมดาๆ อ่ะ R&B แกนๆ ร้องไปเรื่อยๆ ไม่มีความนjาโดดเด่นเลย ก็เลยปิดอัลบั้มไปด้วยอารมณ์แบบนั้นอ่ะคร่ะ
บทสรุป (2.5) - ย้อนไปอ่าน อร้ายย ไส่ว่าเชยไปเยอะเลยอ่ะ คือ ก็ไม่ใช่คนที่เก๋ เริ่ดอะไรนะคระ แต่ฟังเพลงมานานอ่ะ บางลูกเล่น มันก้ะใช้มานานแล้วด้วย คือการเอามาใช้ใหม่อ่ะ มันมีเรื่อยๆ จริง แต่มันต้องเอามาปรับให้เข้ากับยุค และเพิ่มความน่าสนใจไปด้วย เพื่อเป็นจุดแข็งของตัวเอง จริงๆ ทาทาเองมีศักยภาพ และจุดแข็งของตัวเองที่ชัดเจนอยู่แล้วนะ แต่อัลบั้มนี้ กลับมองไม่เห็นถึงจุดนั้น และความเป็นทาทาเท่าไหร่เลย รวมการ พลังโม้ มากมาย ที่มีเสมอ ก็ทำให้ทาทาโดนด่าได้เสมอ แต่ถึงกระนั้น เราเอง ทั้งในฐานะแฟนเพลงของเธอ ที่ฟังเพลงเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ก็ยังอยากให้ทาทาประสบความสำเร็จแบบที่เธอหวังเอาไว้
ข้อเสนอแนะ ทาทาคระ ไปทำเพลงที่สวีเดนสิคระ ที่นั่นทำเพลงแดนซ์เก๋มาก แถมน่าจะส่งให้ภาพทาทาในแบบเพลงแดนซ์ชัดเจนนะ เพราะเชื่อว่า หลายๆ คน อยากเห็นทาทา ที่เปรี้ยว เก๋ ล้ำ และ นำสมัยมากกว่าแบบนี้นะ
สวยเลือกได้
_________________
Kylie Thailand Fansite
