เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ่อของเดี๊ยนโดนรถชน หัวแตกขาหัก คนที่ชนและประกันจะไม่รับผิดชอบ เพราะพ่อเดี๊ยนขี่จักรยาน ตำรวจก็บอกว่าเค้าไม่ต้องรับผิดชอบก็ได้ เดี๊ยนจะบ้าตาย ไม่รู้จะเอาเงินที่ไหนไปรักษา โรงพยาบาลแจ้งว่าประมาณแสนบาท เครียดมากๆ ไอ้คนที่ชนมันก็บอกว่าสามสิบบาทเค้าไม่คุ้มครอง ตายไปเลยไม่รู้จะทำยังไง
เคราะซ้ำกรรมซัด ขโมยขึ้นบ้าน เอาหลุยส์ติ๊งต๊องของเดี๊ยนไป ในนั้นมีโทรศัพท์ของลูกพี่ที่ทำงาน กับเงินค่าประกันสังคมของคนที่ทำงาน ตาย..ตายแน่ๆกู
ยังดีที่ สามสิบบาทคุ่มครองและเบิกเงินพรบ.เบื่องต้นได้ ก็ไม่ได้หาเงินมารักษา แต่ระหว่างนั้นก็หมดเงินกับค่าการไปดุแลพ่อหลายบาทอยู่
พี่ที่ทำงานบอกว่าเรื่องโทรศัพท์ไม่เป็นไร(แต่เป็นหนี้บุญคุญแทน) ส่วนเงินที่หาย น้าของเดี๊ยนช่วยมาให้ ก็ถือว่ารอดไปได้
คบกับเพื่อนมาเป็นสิบปี ไม่เคยทะเลาะกัน แต่ต้องมาโกรธกันเพราะเสร่อไปอาสาให้คำปรึกษา เพื่อนเลยมองว่าเรา ซ้ำเติมทิ่มแทง ทั้งๆที่เราหวังดี แต่ตอนนี้มาคุยกันแล้วนะ แต่ไม่สนิทเท่าไหร่
ยังค่ะ ยังไม่จบ เมื่อประมาณวันเกิดเดี๊ยนนี่เอง เดี๊ยนโดนเครื่องตัดตะไคร้ ตัดนิ้ว เป็นลมล้มกลางงานที่ไบเทค เป็นอีด้วนอยู่1เดือน แต่ตอนนี้ก็ยังไม่หาย แผลยังบวมอยู่ นิ้วไม่ขาด
วันนั้มีปัญหาเรื่องเงินเดือนกับที่ทำงาน เดี๊ยนจะต้องขาดทุนไปประมาณ 4500บาท เพราะคเบอกว่าจ่ายครบแล้วทั้งๆที่ยังไม่ได้จ่าย เดี๊ยยนไม่ได้ลงบัญชีไว้ เพราะพี่เค้าจะลงเอง ความผิดทั้งหมดเลยตกอยู่ที่เดี๊ยนซึ่งเป็นลูกจ้าง มึงต้องผิดเสมอ
เบื่อ วันนี้จะเบิกเงินที่ออกไปให้ แล้วจะหนีลาออกไปเอง งานใหม่ยังไม่มีเลย มีงานโรงแรมตรงนานามาติดต่อไว้ แต่เดี๊ยนทำไม่ไหว ไกลเกิน เงินเดือนไม่คุ้มแน่ๆ
ไม่เคยเชื่อเรื่องเบญจะเพศ แต่ตอนนี้เซ็งชีวิตมากๆถึงมากที่สุด มีอีกหลายเรื่องที่ไม่ได้โพสเพราะมันส่วนตัวเกิน เอาเท่าที่เป็นเรื่องของเดี๊ยนเอง เบื่อมากๆ คิดว่าแม่ง ทำไมไม่ตายๆไปเลยวะ รำคาญ
_________________
