ขอไล่ฟังก่อนนะคะ อัลบั้มอีดัว ยังฟังไม่ครบเลยจ้ะแม่

เหนือสิ่งอื่นใดติ่งอีเทเลอร์กัดกับติ่งอิลฉ่ำ

แนะนำอีจิหีโระนี่ว่าทำถึงมาก อีบิลหรี่ต้องตัดแน่ๆ เพลงดีเทสชั้นสูงขนากนี้


_________________

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด จบรอบแล้วค่ะ ละชอบตั้งแต่รอบแรกเลย อีดอก

ซาวดีมากๆๆๆ แบบมากๆๆๆๆๆ มีทั้งความย้อนยุค แต่ก็โมเดิ้น (งงแมะ) ต้องแบบนี้สิอีดอก ฟิวชั่นที๋โลกต้องการ
บอกเลย ต่อให้เวลาผ่านไป อัลบั้มนี้ก้ไม่เชย อีดอก ยอมใจ

นี่ชอบตั้งแต่แทร้กเปิดเลย ให้ฟีลกะหรี่จมน้ำ หลอนหี แต่เอเลแก้นมากๆ ต่อที่ Lunch คือแบบ เพลงเพลงเดียว Out-Do อีดัวทั้งอัลบั้ม อีจิฮิโระเริ่ดจริง นึกว่าดูแฟชั่นโชว์จอน กัลลิเอโน่ แต่แอบรู้สึกว่าเฉื่อยไปหน่อย ต้องใช้เวลา ซึ่ง ถ้านางทำมากระชับกว่านี้ก็อาจจะไม่ปังเท่านี้ มันค่อยๆไล่ไปเรื่อยๆแบบ ไม่จำเป็นต้องรีบ ละพอไคลแมกส์ช่วงท้าย อีนี่ก็คลุมไม่ให้มันโฉงฉ่างไป ทำดีมาก ลองเป็นอีกาก้า ครึ่งหลังเพลงคงบ้าไปละ

แต่แทร็กทีชอบมากกกกกๆๆๆๆ จริงๆคือ Bird of fuckers คือ อีดอก ก้มกราบ ดนตรีดีมากกก แบบ ไม่เจอในกะหรี่เมนสตีมตัวไหนๆเลยตั้งแต่พ้นปี 2014 มา ไฮโซ และ nostalgia มาก บอกไม่ถูก คือฟังละรู้สึกถึงกะหรี่ยุโรป ไฮแฟชั่น ทำถึงบ มีคลาสมากๆๆๆ

อี Wild Flowers ทีแรกนึกว่าจะน่าเบื่อนะ พอถึงครึ่งหลังคือขนลุกอีดอก ไม่ได้อึ้งอะไรนะ นึกว่าผีหลอก หลอนมาก 555 แต่ในทางที่ดีนะ

อี Greatest อาจจะดูเป็น Happier than ever มากไปหน่อย ไม่ได้อะไรมากมาย La queue de ma vie อันนี้ถ้าไม่ชอบก็เกลียดไปเลย เพราะผีบ้าผีบอมาก แต่ถ้าปล่อยจอย ก็ได้นะ แต่พอถึงแทร้กนี้ แพทเทินเริ่มเพลงมาเฉื่อย-พีคท้ายเพลง มันถูกทำซ้ำจนเริ่มคลิเช

ขอข้ามมาที่ Blue เลย อีควาย เปิดมาคือชอบทันทีเลย อีสัส จนท้ายเพลงกลายเป็นอะไรไปแล้วก้ไม่รู้

ยอมใจอีนี่นะ ฟังครั้งเดียว ละจำได้เลย ทั้งๆที่อัลบั้มคือคลุมโทนหนักมากๆ จนนึกว่าจะแยกเพลงไม่ออกแท้ๆ นึกว่าเพลงอีล่าน่า แต่ฟังง่ายกว่า ไม่ดิบจนเกินไป แถมในแง่คุณค่าการนำเสนอก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย

แต่ที่คิดว่าไม่ชอบ คือความซ้ำซาก เรื่องการค่อยๆปูเพลงจนไปพีคตอนท้าย หรือไม่ก็ดร่อปกลาง เปลี่ยนมู้ด ตรงนี้มันทำให้หลุดจากความเป็น public friendly ไป แล้วมันมีการใช้รูปแบบนี้เยอะเกิน คือชมในทั้งๆที่มีการสลับไปมา แต่ภาพรวมกับไปฉีกจนเละเทะ แต่จำเป็นไหม ว่าต้องยาวเฉียดห้าทุกเพลงเพื่อรีพีทดนตรี 4 ล้านประเภทใน 1 แทร็ก ก็คิดว่ามันมากไป

อันนี้คือ 1st round + สองสามรอบในเพลงทีี่ชอบนะ รายละเอียดดนตรีอีนี่คือแบบ โอย สุดจริง ยอม คิดว่ายิ่งฟังคงยิ่งชอบ คล้ายๆ Harry House แล้วพอชอบปุ้ป ก็อาจจะเบื่อไปเลย เพราะเพลงมันเรื่อยๆ

ฟังทั้งวันจนไม่รู้กี่รอบล่ะ ถ้าเอาความรู้สึกตอนนี้คือชอบบลูสุด เอาดีๆนี่ว่าเพลงปิดบั้ม ตั้งแต่บั้ม2เป็นต้นมาคือใช้ได้จนถึงดีมากเลยนะ อย่างอีเมลแฟนตาซีก็ดี

แต่เจออีบลูคือดีกว่ามาก

แล้วบั่บ ทรานซิชั่น การเรียงแทร็คมึงจะปังหีไปถึงไหน อินโทร เอ้าโทรคือจึงมาก ฟังแบบม้วนเดียวจบไม่มีสะดุดจริงๆ

/ปลายตีนมองอี tortured poets


_________________

แล้วคือกะเทยด่าเพลงยาวใช่ม่ะ อีนี่แบ่งเพลงเป็น2 genreเก๋ๆ จบ

คือโอเค ว่ากะเทยอาจมองว่ามุกซ้ำอีห่า แต่ปัญหาคือรอบนี่อีฟินนีทำถึงไง

ตอนแรกว่า ถ้าอีแคระตัดเดอะบอนอีสไมน์ขึ้นที่1อีก นี่ว่าอีแกรมหมี่อาจวงวารให้เบสพอพแก้เชิน

อีดอก เจออีบิลกรี่ท็อปฟอร์มเกิน รอบนี้มาฟังง่าย ไม่เล่นใหญ่ อินดี้วอนนาบีเกิน แต่เสือกดี แบบถ้าไม่โง่สมองเท่าเม็ดถั่วแบบอีสวิฟแตด ฟังรอบเดียวก็ต้องรู้ว่าดี คือตายจริงไม่จกตา


_________________

ใดๆคือแต่ละแทร็คแข็งแกร่งและแข็งแรงมาก อย่างบั้มที่แล้วยังมีหลายๆเพลงที่แบบtry hardเกิน

บั้มนี้คือขนาด2แทร็คที่ว่าอ่อมสุดอย่างthe dinnerกับbittersuiteก็ยังเอาตัวรอดได้ พอปิดด้วยอีบลูคือจบเลย ตอนแรกว่าจะด่า เจอtransitionเอ้าโทรอีbittersuiteส่งต่ออินโทรอีบลู กูยอมมึงก็ได้ อีช้างเย็ด


_________________