Girls' Generation : Girls&Peace : J-Pop/Dance-Pop (87% = 4.5/5)
เอาจริงๆเป็นอัลบั้มที่ส่วนตัวประทับใจมากชนิดที่ว่าจะเขียนตั้งแต่ปีที่แล้วแต่เผอิญงานดันออกมาชนกับช่วงที่ดิฉันต้องรับผิดชอบงานรีวิวหลายอัลบั้มเหลือเกินแถมยังเป็นช่วงที่ไม่มีInspirationที่จะเขียนงานของศิลปินเอเชียจึงล่วงเลยมาตามกว่าเวลากว่าจะได้ฤกษ์เอาก็วันนี้ - - ที่พวก9สาวออกงานคัมแบ็คที่เกาหลีไปร่วมจะปาเข้าไปเดือนที่3 - - นี่ล่ะ
ก่อนอื่นต้องขอออกตัวว่าความรู้สึกที่ดิฉันมีต่ออัลบั้ม "Girls&Peace" อัลบั้มภาษาญี่ปุ่นของพวก9ดรุณีนี่ค่อนข้างจะสวนทางกับเหล่าSONEส่วนมากที่ออกจะไม่ค่อยปลาบปลื้มอัลบั้มนี้เอากันเสียเท่าไรโดยสิ้นเชิง เพราะส่วนตัวดิฉันขอบอกว่า "ชอบม๊ากกกกกก!!!!!" ชอบชนิดที่ส่วนตัวขอยกให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ดีที่สุดของคณะโซนยอชีแดกันเลยทีเดียว ด้วยเอกภาพและความลงตัวของอัลบั้มที่มีสูงกว่างานภาษาญี่ปุ่นชุดแรกที่ค่อนข้างจะออกแนวประดักประเดิดกล้อมแกล้มไปทางไร้รสชาติสำหรับดิฉันโดยส่วนตัว รวมถึงการเรียบเรียงที่ไหลลื่น ประณีต มีแนวทางที่ชัดเจนและตีโจทย์ดนตรีเจพ็อพแตกเรียกได้้ว่างานชุดนี้เป็นการแก้มือในการตีตลาดญี่ปุ่นที่สมศักดิ์ศรีของวงเกิร์ลกรุ๊ปที่โด่งดังที่สุดของแดนเกาหลีในวินาทีนี้เลยทีเดียว
ภาคดนตรีโดยรวมของ "Girls&Peace" ยืนพื้นที่งานดนตรีเจพ็อพที่ฉุยฉายกรุยกรายด้วยกลิ่นอายเรโทรซาวนด์ย้อนยุคอันเน้นหนักบนดนตรีเต้นรำจำพวกอิเล็คโทรพ็อพ ดิสโก้และเทคโนตลอดจนงานสไตล์ทีนพ็อพร่วมสมัยซึ่งนับว่าในส่วนของการเรียบเรียงและการนำเสนอดูมีทิศทางที่ชัดเจนมากกว่าอัลบั้มญี่ปุ่นชุดแรกที่แม้จะมีความเป็น Girls' Generation ในตัวสูงกว่าแต่กลับออกมาแบบเหนือไม่ไปใต้ไม่มาชนิดที่ดูไม่สุดสักทางในขณะที่ชุดนี้แม้เหล่าSONEท่านอื่นจะลงความเห็นว่า "ดูพยายามที่จะตีตลาดญี่ปุ่นเกินไป" หรือ "ดูไม่ค่อยเป็นตัวตนของSNSDเสียเท่าไร" ซึ่งในส่วนนั้นก็จริงแต่ส่วนตัววัดที่ผลงานคิดว่างานชุดนี้ระเบิดศักยภาพในหลายๆด้านนะคะ อาทิในแง่ของความลงตัวและเอกภาพอย่างเดียวสำหรับดิฉันก็กินขาดแล้ว ความทรงพลังของท่อนฮุคไปจนถึงชั้นเชิงของการนำเสนอดนตรีที่ถึงและมีหีบห่อโดยองค์รวมแล้วตัวงานออกมาถูกจริตดิฉันพอควรทีเดียว - - แต่จะว่าไปมันก็ต้องแล้วแต่คนล่ะเนอะเพราะส่วนตัวเป็นนักวิจารณ์และฟังดนตรีที่นิยมสายเอกภาพรวมถึงรักใคร่อัลบั้มเพลงที่มีความชัดเจนเด็ดขาดก็เลยอาจจะถูกใจเป็นส่วนตัวแต่กับแฟนคลับท่านอื่นอาจจะคาดหวังรอคอยไปกันคนละแบบ
จะว่าไปงานชุดนี้เป็นอัลบั้มที่ฟังได้ลื่นๆยกชุดนะคะแต่ถ้าจะให้คัดเพลงที่ส่วนตัวฟังบ่อยในระยะยาวจริงๆก็ขอเป็น Paparazzi (4.5/5) ซิงเกิ้ลแรก จังหวะจะโคนดูเป็นเพลงเต้นรำที่มีความร่วมสมัยมากกว่าแทร็คอื่นๆในอัลบั้มที่มาสายเรโทรชวนนึกถึงยุค70's-80's งานอิเล็คโทรพ็อพเต้นรำอัพยูโรบีทผสานโพรแกรมมิ่งแพราวพราว เปรี้ยวและแรงที่สุดในอัลบั้มแล้ว สำหรับแทร็คเปิดอัลบั้ม Flower Power (5/5) ก็นับว่าจับเอาลูกเล่นของงานเต้นรำแบบเทคโนล้ำๆตึ๊บๆผสานกับอาร์แอนด์บีแกลมฮิพฮอพเท่ห์ๆ บีทหนักแน่นชนิดวิ่งจากอินเอียร์ข้างซ้ายทะลุไปข้างขวาเอเนอร์จี้สูงเขย่าขวัญสั่นประสาทมากๆ จะว่าไปดูเหมือนจะได้แรงบันดาลใจจากดนตรีคลับแด๊นซ์จำพวกโพรเกรสซีฟนะคะผสานมาหมดทั้งอิเล็คโทรฮาร์ดเฮ้าส์ ยูโรยันแทรนซ์ เก๋อ่ะ!!! All My Love Is For You (5/5) งานมิดเทมโพทีนพ็อพอาร์แอนด์บีเมโลดี้ไพเราะหวานหยด แค่ท่อนฮุคนี่ก็เชื่อว่าจับคนฟังทั้งขาประจำและขาจรอยู่หมัดยอมรับอย่างไม่อายว่าเพลงเต้นรำเก๋ๆเกลื่อนอัลบั้มแต่รักเพลงนี้ที่สุดจริงๆค่ะ ^ ^ มาที่ Oh!(4/5) เพลงเก่งของทางวงที่นำมาดัดแปลงเป็นภาษาญี่ปุ่นก็นับว่าโดดเด่นแปลกหูและลงตัวไปอีกแบบ ด้วยความที่อาจจะไม่ได้ฟังฉบับเกาหลีนานแล้วเลยกล้อมแกล้มรับได้ไร้ปัญหา ไทเทิ่ลแทร็ค Girls&Peace (4.5/5) นี่ท่อนคอรัสติดหูชนิดฆ่ากันตายไปเลย อารมณ์ฟีลกู๊ดและญี่ปุ่นจ้ามากๆน่าจับไปประกอบแอนิเมชั่น เป็นอีกแทร็คที่ไม่คิดว่าจะได้ยินจาก9สาว น่ารักดี
แม้ว่าจะผิดเต็มประตูโทษฐานที่เป็นแฟนคลับภาษาอะไรมาเขียนเอาป่านนี้?!!! แต่เอาเถิดค่า เขียนช้าก็ดีกว่าไม่เขียนนะ 555 ไหนๆก็จะเข้าฤดูร้อนอย่างเป็นทางการแล้ว (ได้ข่าวว่าร้อนทุกฤดู) ก็ขอมอบรีวิวอัลบั้มนี้ฝากผู้อ่านทุกท่านรับขวัญซัมเมอร์หฤโหดตับแล่บของแดนสยามเมี๊ยวๆหง่าวบ้านเราละกัน แหม ดูท่าจะเข้ากับบรรยากาศเดือนมีนา-เมษาที่จะถึงนี้ทีเดียว
