˹���á Forward Magazine

ตอบ

ไปที่หน้า 1, 2  ถัดไป
10อันดับประจำไตรมาสที่สอง+สั้นๆกับงานใหม่ของบียอนเซ่
ผู้ตั้ง ข้อความ
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ 10อันดับประจำไตรมาสที่สอง+สั้นๆกับงานใหม่ของบียอนเซ่ 
1.อัลบั้มไลฟ์เพอฟอร์มเมนท์จากฝากดนตรีแจ๊ซซ์



Willie Nelson And Wynton Marsalis Feat. Norah Jones : Here We Go Again: Celebrating the Genius of Ray Charles : Jazz/R&B/Country (5/5)



Galactic : The Otherside Of Midnight Live In Neworleans : Jazz/Blues/Soul (5/5)


อันดับหนึ่งนี่คงหนีไม่พ้นสองอัลบั้มแสดงสดแจ๊ซซ์ที่แนะนำว่าคนรักดนตรีแจ๊ซซ์ตลอดจนดนตรีผิวสีจำพวกโซล บลูส์ อาร์แอนด์บียันข้ามฝากไปพวกคันทรี่ย์ บลูส์กราส ฟั้งค?ร็อคอะไรพวกนี้ไม่ควรพลาด ชุดแรกเป็นงานทริบิวท์ให้แก่ปู่เรย์ ชาร์ลตำนานเพลงบลูส์ผู้ล่วงลับโดยได้ศิลปินคันทรี่ย์เลืองชื่ออย่างวิลลี่ เนลสันมาจับมือร่วมกับดิว่าพ็อพแจ๊ซซืนอร่าห์ โจนส์และนักดนตรีแจ๊ซซ์อย่างวินทัน มาซาลิสเป็นงานสแตนดาร์ดแจ๊ซซ์เจือคันทรี่ย์และติดความเป็นผิวสีแบบอาร์แอนด์บีนิดๆที่ค่อนข้างคลาสสิคและไพเราะชวนดื่มด่ำสุดๆ ในขณะที่อีกหนึ่งอัลบั้มของ Galactic นี่มาแนวดิบดุเป็นบิ๊กแบนด์แจ๊ซซ์ติดฟั้งค์ร็อคเข้มๆถ่ายทอดบนสรรพสำเนียงการร้องดิบดำแบบบลูส์โซลดิบหม่นพวกที่ชอบดนตรีโซลจ๋าๆบลูส์จัดๆอย่าพลาดด้วยประการทั้งปวง



2.งานอีพีจากศิลปินสุดโปรด



Blake Shelton : Hibilly Bone(EP) : Country (5/5)

งานจำพวกExtended Playนี่ช่วงหลังหามาฟังค่อนข้างเยอะ ประทับใจก็เยอะแต่ถ้าประทับใจจัดๆนี่ ณ วินาทีนี้ต้องท่านนี้เลย "เบลค เชลตัน" กับ Hibilly Bone ซึ่งเป็นงานคันทรีย์จัดจ้านความยาวเพียง6แทร็คกว่าๆ แต่เป็น6แทร็คที่จะทำให้คุณสัมผัสถึงจิตวิญญาณความเป็นคันทรีย์แท้ๆได้ครบถ้วนทั้งความจริงใจใสซื่อละเมียเละไมยันอารมณ์ดุดันแข็งแกร่งดิบกร้างตามธรรมเนียมคันทรี่ย์แท้ๆ...แค่6แทร็คแต่คุ้มเกินคุ้มที่จะฟัง

ป.ล. เห็นน้อง Princess บอกว่าอยากลองฟังงานของป๋าเขาจริงๆจังๆเจ๊แนะนำให้เริ่มจากอีพีชุดนี้เลยค่ะเพราะมากๆ






Mayer Hawthrone : Impressions - The Covers(EP) : Soul (5/5)

อีกหนึ่งอีพีที่จัดว่าสุดยอดของช่วงเวลานี้สำหรับดิฉันคงหนีไม่พ้นงานของหนุ่มโซลจากลอสแองเจลิส Mayer Hawthorne เป็นงานโซลที่นุ่มหูและทรงพลังสุดๆเป็นอีกหนึ่งเพชรเม็ดแท้แห่งวงการดนตรีโซลโดยแท้...เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณชนิดที่คุณฟังแล้วต้องขนลุก





Parov Stelar : La Fete (EP) : Electro Swing (5/5)

อาจจะไม่ใช่อีพีที่ประทับใจที่สุดแต่ในแง่ของความเก๋ไก๋นี่งานจากวงอิเล็คโทรสวิงจากออสเตรียชุดนี้นี่เอาไปเลยเต็มๆแบบไม่มีกั๊กค่าที่ผสานความร่วมสมัยของดนตรีอิเล็คโทรนิคเข้ากับมนตร์เสน่ห์ของสวิงแจ๊ซซ์ได้อย่างหรูหราตระการตาสุดๆฟังแล้วรู้สึกอารมณ์ดี บางเพลงก็เป็นเฟรนซ์แจ๊ซซ์จับมารีมิกซ์ใส่ความเป็นฟั้งค์กีย์ดิสโก้อ่อนๆฉุยฉายสำรวยสำราญคลอไปกับดีพแทรนซ์หนักหน่วง เป็นอีพีที่ผู้ดีที่สุดประจำเดือนที่ผ่านมา



3.ข้ามฝากมาที่อิเล็คโทรนิค



Armin Van Buuren : A State Of Trance 2011 : Progressive Trance (4.5/5)



Bad Sector : Chronoland : Experimental/Ambient (3.5/5)



Mozez : Time Out : Electronic (4/5)



Maps And Diagrams : Get Lost : Electronic (4/5)



Howard Jones : Specially Selected 12 Mixes : Electropop (3/5)

[img]http://static2.dmcdn.net/static/video/885/904/31409588:jpeg_preview_large.jpg?20110514085227[/img]

Arms And Sleepers : The Organ Hearts : Trip-Hop/Down Tempo (4.5/5)

สำหรับอิเล็คโทรนิคในช่วงเกือบๆจะ3เดือนที่ผ่านมานี้สำหรับดิฉันไม่มีอะไรหวือหวาสักเท่าไร ที่ฟังแล้วชอบจริงๆก็เห็นจะเป็นงานรีมิกซ์แทรนซ์ของอาร์มิน ฟาน บูเรน ดีเจชาวดัตซ์ที่ส่วนตัวเชียร์ให้มาผงาดบนกระแสหลักสุดใจตัวอัลบั้มก็เป็นงานรีมิกซ์โพรเกรสซีฟแทรนซ์หนักหน่วงมีตั้งแต่แทรนซ์ที่เป็นเทคโนตึ๊บไว้เปิดเต้นรำยันงานจำพวกชิลล์เอ๊าท์ที่ยังคงบีทแบบแทรนซ์มึนๆฟังเพลินดี ของ Bad Sector นี่เป็นงานทดลองเชิงเอ็กซ์เพอที่โดเด่นบนความเป็นแอมเบี้ยนท์หมองๆหม่นๆไปถึงมืดประหนึ่งสกอร์ปแระกอบหนังผีค่อนข้างวนไปวนมาแต่ก็ฟังได้เรื่อยๆอยู่ Maps And DiagramsกับMozezแนะนำให้คออิเล็คโทรนิคลองหามาฟังงานสวยพอตัวแม้ว่าฟังแล้วจะไม่ได้แรงบันดาลใจอะไรใหม่ๆก็ตามแต่ก็นับเป็นอิเล็คโทรนิคที่ดี ส่วยท้ายสุดกับโฮวาร์ด โจนส์เป็นงานอิเล็คโทรพ็อพกลิ่นอายยุค80ตลบอบอวนเชยนลากน่ารำคาญแต่เอาเถอะเปิดฟังๆไปก็เพลินไม่หยอก ขอแวะมาเติมกับอัลบั้ม The Organ Hearts ของ Arms And Sleepers เป็นงานทริพฮอพดาวน์เทมโพเนิบๆเพราะมากกกกกกกกกกชนิดที่ Zero 7 นี่ลงหลุมไปได้เลย


4.อัลบั้มโคตรเพราะ ฟังก่อนอน ฟังตอนทำงาน ฟังตอนนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยยับจับใส่MP3เก๋ๆนั่งประดิษฐ์จริตฟังแถวสยาม เหอๆๆ



Jennifer Hudson : I Remember Me : Pop/R&B/Soul (3.5/5)

ส่วนตัวไม่ใช่แฟนเพลงเจนฮัด Spotlight รึก็ยังไม่ได้หามาฟังแต่ต้องขอยอมให้กับอัลบั้มนี้เป็นงานพ็อพอาร์แอนด์บีนวลๆละเมียดละไมร่วมสมัยโชว์เสียงโซลเริ่ดๆที่เพราะมากๆ ไม่ได้เลิศเลอเพอร์เฟคแต่ฟังได้ติดทนนานดี หลายเพลงมีเนื้อหาที่กินใจเป็นงานที่เปิดฟังบ่อยสุดตอนทำงาน





Shane Harper : Shane Harper : Pop (3/5)

ตอนแรกคิดแล้วคิดอีกก่อนจะโหลดมาฟังแต่พอโหลดมาแล้วขอแนะนำคอเพลงพ็อพทุกท่านแล้วนะคะว่าสมควรหามาฟังเป็นพ็อพที่มีตั้งแต่พ็อพบริสุทธิ์ พ็อพร็อคไปยันอาร์แอนด์บี อารมณืใสหวานเพราะพริ้งแบบเจสัน มราซ/เจสซี่ แม็คคาร์ทนี่ย์/ไรอัน คาบรีล่ายันพวกนีโยแถมด้วยหน้าตาหล่อซะขนาดนี้ไม่เคลิ้มก็เกินคนแล้ว 555 เป็นงานพ็อพที่ชอบมากๆๆๆๆๆ






Philip Selway : Familial : Rock/Folk (5/5)

อัลบั้มนี้แนะนำโดยคุณ D สมาชิกบอร์ด...อัลบั้มโซโล่จากมือกลองวงRadioheadที่สลัดอิทธิพลของความเป็นบริทพ็อพยันอิเล็คโทรนิคจากทางวงสู่รากเหง้าของดนตรีร็อคและโฟล์คแบบเรียบง่ายแต่งามจับจิตเปี่ยมด้วยพลัง ส่วนตัวไม่มีเพลงใดแนะนำเป็นพิเศษเนื่องจากเพราะและสวยยกอัลบั้มดังนั้นไปหามาฟังทั้งอัลบั้มเถิด




The Wallflowers : Bringing Down The Horse : Alternative Rock/Roots Rock (4.5/5)

สตูดิโออัลบั้มที่สองเมื่อปี 1996 ของทางวงนับเป็นอัลบั้มที่เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จและขึ้นชื่อที่สุดทั้งในแง่ของยอดขายและรางวี่รางวัลจากการฝ่ากระแสกรั๊นจ์ดิบหม่นมืดมิดที่เปรียบเสมือนพระเจ้าของวงการดนตรีในยุคนั้นสู่รู้ทส์ร็อคหรือที่เรียกง่ายๆ "ร็อคดั้งเดิมตามธรมเนียมรากฐาน" ร็อคแท้ๆที่เชือดเฉือนเฉียบคมหากแต่คงความเรียบง่ายจากการแต้มอารมณืของโฟล์ค บลูส์ คันทรี่ย์ยันดนตรีจำพวกSounthern Rock ลงไป...ชอบพอสมควรทีเดียว







Original Broadway Cast - The Book Of Mormon : Broadway/Musical/Classical/Gospel/World Music (4/5)

555 ต๊ายยยย น่ารักมากค่ะอัลบั้มนี้หยิบเอาภารกิจมิชชั่นของมิชชันนารี - - เอลเดอร์ - - ของนิกายศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิทสุทธิชนยุคสุดท้ายหรือมอร์มอนขึ้นมาเล่นเป็นละครบรอดเวย์ซะเก๋ไก๋ตระการตา เป็นงานบรอดเวย์ที่เพราะและฟังง่ายมากๆแบบที่คอบรอดเวย์ที่ยังไม่แข็งภาษาอังกฤษมากควรจะหามาฟังเพราะตั้งแต่ต้นจนจบคุณจะสามารถสนุกไปกับเนื้อเรื่องของละครเวทีเรื่องนี้ชนิดที่ไม่มีงง ไม่มีเอ๋อ ไม่มีฟังไม่ทันเลยทีเดียว ชัดถ้อยชัดคำมากๆ เนื้อเรื่องก็น่ารักดี like




Jessie J : Who You Are : Pop/R&B/Soul/Electronica (3.5/5)

อีกหนึ่งอัลบั้มพ็อพที่ต้องบอกตามตรงว่า "เพราะกว่าที่คิด" จากลุ๊คส์ที่ฉาบอัลบั้มที่ดูไม่ได้แตกต่างอะไรจากศิลปินพ็อพทำเพลงเกลื่อนกลาดตลาดยุคปัจจุบัน แท้จริงแล้วเนื้อในของเจสซี่ เจมีอะไรดีไปกว่านั้นนี่เป็นงานพ็อพชั้นดีที่ใส่ลูกเล่นของดนตรีลงไปสร้างความเพลิดเพลินให้แก่ผู้ฟังมากมายหลากหลายชนิดครบครันแถมยังโชว์ศักยภาพของศิลปินให้เห็นโต้งๆเลยว่าเหนือชั้นกว่าที่หลายๆคนปรามาสไว้นัก มีตั้งแต่งานพ็อพใสๆขยับไปเป็นอาร์แอนด์บียันหยอดบีทกระฉึกกระฉักฮิพฮอพอ่อนๆ อิเล็คโทรนิก้าขยำเขย่าต่อให้จะแหล่จะแร็พเป็นสาวเร็กเก้ก็ทำได้ไปยันโหนเสียงเป็นโซลสุดลูกกระเดือก มีอะไรมากกว่าภาพลักษณ์พ็อพจ๋าที่ฉาบไว้จนน่าตกใจ...ต่อไปไม่ธรรมดาแน่ๆนางคนนี้คอยดู






Amos Lee : Mission Bell : Folk/Neo Soul/Fusion Jazz (5/5)

โอ๊ยยยย เสียดายจังเลยที่ไม่ได้มีโอกาสเขียนแนะนำงานดีๆชุดนี้แบบเต็มๆเพราะช่วงนี้อัลบั้มในหัวล้นมากๆ มันเรียบเรียงไม่ถูกแต่จะขอบอกว่าเป็นอัลบั้มที่เพราะที่สุดในทั้งหมดทั้งมวลที่ยกมาในกระทู้นี้เลยทีเดียวยืนพื้นบนความเป็นโฟล์คบริสุทธิ์เจือฟิวชขั่นแจ๊ซซ์ผสานทั้งร็อค คันทรี่ย์ บลูส์เหยาะกลิ่นนีโอโซลอีกจี๊ดดด ทรงคุณค่ามากๆจนไม่รู้จะยกคำใดๆมาสรรเสริญเยิยนออีกหนึ่งงานคุณภาพประจำปีที่แท้จริง






แก้ไขล่าสุดโดย Armand D'Angouleme เมื่อ Fri Jun 10, 2011 2:23 am, ทั้งหมด 21 ครั้ง
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
5.อัลบั้มจากPutumayoค่ายเวิลด์มิวสิคสุดโปรด แพ็คเก็จงาม ทรงค่าและหรูหราที่สุดในโลกฟังกันเถิดจะเกิดผลค่ะ กะเทย



Putumayo : Acoustic Dreamland : Folk/Pop/Acoustic (4/5)

คนอ่านดิฉันหลายท่านถามว่าเป็นอะไรกับค่ายนี้นักหนาแนสทิน่าได้ใต้โต๊ะเหรอคะ??? ป่าวค่ะเพียงแต่ปลื้มหลงใหลกับแพ็คเก็จงามๆดูแล้วชื่นอุรามีความสุข แค่นี้ก็เพียงพอแล้วค่ะที่จะเติมเต็มความสุขทางชีวิตการฟังดนตรีของนักรีวิวไส้แห้งนางนี้แถมเพลงเขายังเพราะด้วยนะคะเอ ไม่เชื่อลองฟังงานชุดที่สองของปีกระต่ายนี้อย่างAcoustic Dreamlandดูแล้วจะรู้ว่าอิฉันไม่ได้สาธยายเกินจริงแต่อย่างใดไปซักกะผีก งานอคูสติคพ็อพโฟล์คเพราะๆงามสะอางขาวสะอาดบริสุทธิ์เหมาะมั่กๆสำหรับผ้าขาวอย่างดิฉัน โอ๊ววว เปิดฟังเพื่อสุนทรียก่อนนอน...หลับพริ้มฝันดีกันแน่ค่ะคุณๆ





Putumayo : Rumba,Mambo,Cha Cha Cha : Latin/World Music (4.5/5)

งานนี้สุดที่รักเอาใจคนรักละทินด้วยการทำอัลบั้มดนตรีละทินเต้นรำพื้นเมืองที่ย้อนไปตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นเพลงพื้นบ้านของวัฒนธรรมคิวบายันตอนมาหลอมรวมกับอิทธิพลของยุโรปได้ผลพวงออกมาเป็นดนตรีละทินเต้นรำเลืองชื่อจำพวกรุมบ้า แมมโบอะไรพวกนี้อย่างที่เรารู้จักกัน พวกที่ชอบส่ายสะโพกโยกเอวเป็นกิจวัตรกับริคกี้ มาร์ทิน/เอ็นริเก้ยันหลงรักกลอเรีย เอสเทฟาน เจโลยันชากิร่ารีบหามาจับจองไม่ก็จิ้มมาฟังด่วน


6.อัลบั้มอินดี้ที่ประทับใจ



Kate Voegele : Gravity Happens : Indie Pop/Pop-Rock/Folk (3/5)

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณคุณน้องParadizerที่แนะนำอัลบั้มนี้ให้ฟัง จริงๆแล้วก็รู้จักเคท โวเกลแบบผ่านๆมาบ้างฟังอัลบั้มผ่านๆมาบ้างแต่ก็ยังไม่มีงานชุดไหนที่สะดุดความประทับใจจนถึงขั้นหยิบมาเขียนได้และแล้วเวลานี้ก็มาถึงกับสตูดิโออัลบั้มที่3ที่แม้ว่าจะไม่ได้ดีที่สุดแต่ก็มาถูกเวลาที่สุด เนื้องานพัฒนาจากงานอินดี้พ็อพร็อคดิบๆแบบชุดแรกและงานอคูสติคโฟล์คนำในชุดก่อนหน้านี้ สู่งานอินดี้พ็อพร็อครับประทานง่ายแต่ขอประทานโทษหากอัลบั้มนี้จับผลัดจับผลูเข้ากระแสหลักได้ล่ะก็ระดับฮิลารีย์ ดัฟฟ์/แอชลีย์ ซิมป์สัน/ลินด์เซย์ นมตู้มยันพวกไมลีย์ ไซรัส/แอชลีย์ ทิเดล/วีฮัดยันเทย์เลอร์ มอมเซ็น เอ้าแถมเทย์เลอร์ สวิฟต์อีกคนก็ได้ต้องพร้อมใจกันค้อนขวับพลางลงไปดิ้นเร่าๆๆๆอยากได้งานชุดนี้เป็นกรรมสิทธิ์ ตัวงานมีตั้งแต่อัลเทอเนทีฟ โฟล์คไปยันคันทรีย์แซมหวานหูแต่เข้มข้น ฟังเพลินไหลลื่นแต่หนักแน่นฟังแล้วแทนที่จะพาลไปนึกถึงบรรดาแม่พวกนั้นที่กล่าวมานังหนูดันโหนขึ้นไปงัดกับเคที ทันสตอล/ราเชล ยามากาตะ/มิเชล แบรนซ์ยันโจนี่ มิเชลซะได้ เชียร์ใหก้สักวันหนึ่งเธอดังกว่านี้มีงานขายไปทั่วทุกมุมโลก...เพราะงานแบบนี้มันดีเกินกว่าที่จะหลบลี้อยู่แค่ในมุมมืดๆฟังกันเพลินๆไม่กี่คนน่ะสิ




Fink : Perfect Darkness : Indie Folk (4/5)

ตามมาด้วยงานอินดี้โฟล์คจากอังกฤษกับอัลบั้ม Perfect Darkness ของ Fink เป็นงานโฟล์คพลิ้วไสวเมโลดี้ประณีตเรียงร้อยอย่างสวยงามหากแต่เข้มข้นหม่นหม่นหมองดิบกร้าวสมชื่ออัลบั้ม ฟังแล้วคิดถึงงานของพวกIndigo Girlsอินดี้โฟล์คจากฝั่งอเมริกายันบางส่วนของแจ็ค จอห์นสันในภาคที่หม่นหมองกว่าเป็นเท่าตัว แม้ไม่ติดหูแต่เพราะนะลองฟังดูสิ!




Florence And The Machine : Lungs : Indie Pop/Indie Rock/Art Rock/Soul (3.5/5)

งานของวงอินดี้ร็อคจากฝั่งอังกฤษชุดนี้ออกมาตั้งแต่ปี2009แต่เห็นบ้านเราเพิ่งจะมาแห่แหนกันช่วงปีที่ผ่านมานี่เอง จะว่าไปตัวงานโอเคเลยทีเดียวนะคะเป็นงานอินดี้ร็อคเชิงอัลเทิงเนทีฟร็อคคุมโทนด้วยความหวานของพ็อพที่ทำให้ไม่ดิบหยาบโต่งจนเกินจะรับสอดผสานเอาศิลปะแบบบาโร๊คพ็อพขยำเข้ากับอาร์ทร็อคไต่ไปยันโซลนับว่าใช้ลูกเล่นทางดนตรีและลวดลายของน้ำเสียงโซลคนขาวสุดมหัศจรรย์ของนักร้องนำเอ็นเตอร์เทนคนฟังได้ดี..ติดตรงบางเพลงติ๊สท์เกินจะรับฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรแต่เอาเถอะลองหามาฟัง คุณกำลังอ่านหนึ่งในงานอินดี้ฝั่งสหราชอาณาจักรที่ได้รับการแห่แหนชื่นชมบูชามากที่สุดในช่วงครึ่งหลังของทศวรรษที่ผ่านมาเชียวนะ




Jesu : Ascension : Ambient/Post-Rock (4.5/5)

นับว่าเกินหน้าเกินตางานอินดี้หลายๆงานที่ได้ฟังในช่วง3เดือนนี้ อัลบั้มนี้เป็นงานโพสท์ร็อคในแบบที่จับเอาอัลเทอเนทีฟร็อคขยำเข้ากับซาวนด์หลอนๆลอยละล่องกรีดโสตประสาทตามแบบฉบับของวัฒนธรรมแอมเบี้ยนท์ ทรงพลังในแบบโลไฟพร้อมด้วยการสาดสรรพสำเนียงหวูดหวิวแบบอินดัสเทรียลเข้าไปไม่ยั้ง จัดว่าเป็นเอ็กซ์เพอริเมนทัลร็อคที่น่าสนใจอัลบั้มหนึ่งในช่วงปีนี้ทีเดียว

7.Studio Recordingจากผู้เข้าแข่งขันรายการ The Voice



The Voice - Studio Recording : Pop/Rock/R&B/Soul/Country (4/5)

อัลบั้มเขายังไม่ออกนะคะแล้วก็ไม่รู้ว่าจะออกมาวางขายให้ฟังกันรึเปล่าแต่แนสทิน่าก็เลือกจิ้มสบายอุราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันหน้ายูทูบ แหม๊ แหมๆๆๆๆๆแม้ว่าส่วนตั๊ว ส่วนตัวไม่เคยปลื้มพวกงานคัฟเว่อร์เลยแม้แต่นิดเดียวแต่อันคนเราต้องมีกรณีจำเป็นยกเว้นกันบ้างจริงมั้ยคะ ยิ่งงานจากรายการสุดโปรดปรานขนาดนี้จะให้ทำใจร้ายเบือนหน้าหนีไปอย่างไรได้ ทุกเพลงในงานชุดนี้จิ้มไปฟังหรือไปโหลดในไอทูนมาฟังกันเถิดเจ้าค่ะเพราะพริ้งหมดตั้งแต่ Rolling In The Deep จากวิคกี้ มาร์ทิเนสที่เปลี่ยนกลิ่นอายโซลจ๋าของต้นฉบับมาออกแนวสาวร็อคกระแทกกระทั้น,Breathe โดยทาราลีน แรมซี่ย์ที่ปัดฝุ่นงานคันทรี่ย์พ็อพของเฟธฮิลมาในแนวพ็อพดิว่าจ๋าโชว์พลังเสียงลูกเล่นอาร์แอนด์บีเอือดเอื้อนให้คนฟังตะลึงกันไปข้าง,Time After Time โดยฮาเวียร์กับการคัฟเวอร์เพลงระดับตำนานของเจ้าป้าซินดี้ ลอเพอร์ในแบบอคูสติคพ็อพโซลเพราะๆชนิดคนฟังหลอมละลายม้วนต้วนไปข้างยันวันดีคืนดีถ้าคุณอยากจะฟัง I Kissed A Girl เวอร์ชั่นเสียงโซลแหลมปรี๊ดดดดดจากเฟรนชี่ย์ก็มีให้ฟังกัน หากแต่เมนูเด็ดของแนสทิน่าคือ Break Even โดยซีเนียที่เพราะมากกกกกกกกกกกกกถึงขั้นคนเขียนลุกขึ้นมากรี๊ดดดๆๆๆๆๆๆเพราะทนไม่ได้,Just The Way You Are โดยไท ออสตินก็หวานนุ่มเป็นพ็อพอารืแอนด์บีละมุนละไมอบอุ่นไปด้วยเสียงโซลฟูลตลบอบอวนและแน่นอน Bless The Broken Road โดยเจฟฟ์ เจนกินส์ที่ส่วนตัวโปรดปรานที่สุด ต๊าย ตายๆๆๆๆๆ รักอัลบั้มนี้จังขนาดยังไม่ออกขายนะคะเนี่ย




8.อัลบั้มอาร์แอนด์บี โซล บลูส์และแจ๊ซซ์



Elliot Yamin : Gather 'Round : Pop/R&B/Soul (5/5)

แถวหน้าสุดของบรรดางานจากฝากนี้นี่คุณน้องยกให้พี่ไปเลยค่ะ ขอชมว่าเป็นงานที่เพราะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกชนิดที่คนรักอาร์แอนด์บีและโซลฟังแล้วจะต้องชอบ เปิดงานมา4แทร็คแรกเป็นงานพ็อพอาร์แอนด์บีเจือน้ำเสียงโซลหวานๆประหนึ่งว่าเอาใจคอเมนทสตรีมจำพวกคนรักนีโย อัชเชอร์และบรูโน่ มาร์สประมาณนั้นแต่หลังจากนั้นลงไปนี่พี่ยาไม่เกรงใจใครหน้าไหนทั้งนั้นไม่สนว่าจะมาหน้าอินทร์หน้าพรหมหรือหัวหงอกหัวดำเพราะเล่นตั้งแต่งานคอนเทมโพลารีย์อาร์แอนด์บีเป็นโซลฟูลอาร์แอนด์บีนวลเนียลกลมกล่อมหอมหวานแบบอาร์แอนด์บีแท้ๆแถมยังเข้มข้นและค่อนข้างดิบชนิดที่คนชอบอารืแอนด์บีของแอนโธนี่ แฮมมิลทันหรือพวกมิวสิค โซลไชน์ในยุคต้นๆนี้เตรียมตัวตีปีกได้เลยลามไปยันกลายร่างเป็น "โซล" โมทาวน์60แท้ๆก็มีมาชนิดที่ขุดเอาทั้งรากและลูกเล่นแบบเรโทรโซลฟั้งค์แบบยุครุ่งเรื่องของสตีวี่ วอนเดอร์ขึ้นมาเล่นกันเลยทีเดียว ถ้าไม่เคยฟังสตีวี่ วอนเดอร์ให้นึกถึงความเป็นโซลแบบJamiroquaiและจัสติน ทิมเบอร์เลคก็ให้ภาพที่ค่อนข้างจะใกล้เคียงทีเดียว....เสียดายที่ไม่มีใครออกมายืนยันว่าอัลบั้มนี้จะวางขายไปทั่วโลกรึเปล่าเพราะเห็นแหล่งข้อมูลกระซิบมาว่าทำขายที่ญี่ปุ่นที่เดียวเท่านั้นเจ้าข้าเอ๊ยยย







Rebirth Brass Band : Rebirth Of New Orleans : New Orleans Jazz (5/5)

อัลบั้มล่าสุดของวงจากนิวออร์ลีนส์ที่คอยสืบสานวัฒนธรรมนิวออร์ลีนส์แจ๊ซซ์ให้ยังคงโลดแล่นมีลมหายใจจวบจนทุกวันนี้ - - เท่าที่ฟังก็เป็นงานสแตนดาร์ดแจ๊ซซ์ยุคก่อนที่ดนตรีสวิงจะสิ้นอิทธิพลและโดนแทนที่ด้วยบีบ็อพ เนื้องานเป็นบิ๊กแบนด์แจ๊ซซ์ที่ผสานความเป็นสวิงและบลูส์เข้ามาในสัดส่วนที่ทรงเสน่ห์ ฟังเพลินสุดๆไปเลยงานชุดนี้





Rory Gallagher : Notes From Sanfrancisco : Blues/Blues Rock/Rock'n'Roll (3.5/5)

งานจากศิลปินบลูส์ร็อคจากลอนดอนผู้ล่วงลับ ตัวอัลบั้มบรรจุซีดีสองแผ่นพร้อมมนตร์เสน่ห์บลูส์ร็อค70-80สไตล์ Rory Gallagher ที่ได้รับอิทธิพลจากความเป็นฟั้งค์ร็อคและRockabillyในช่วงเวลาใกล้เคียงกันหรือก่อนหน้าเพียงไม่กี่ทศวรรษ ไม่ใช่งานที่ฟังได้เรื่อยๆแต่ก็ขอหยิบยกมาเพื่อเป็นตัวเลือกให้แก่คุณผู้อ่านที่อยากลองหาอะไรใหม่ๆฟังนะคะ




Adelle : 21 : Pop/Soul/Rock/R&b (4/5)

หลังจากความสำเร็จของสาวโซลฝากผู้ดีอย่างจอส สโทนและเอมี่ ไวน์เฮาส์ที่ทำให้โลกตกตะลึงกันอีกคราถึงมนตร์เสน่ห์ของโซลฝั่งอังกฤษที่หอมหวนโดดเด่น ล่าสุดเพชรแห่งยูเคโซลอีกเม็ดอย่าง "อะเดล" ก็ฉายแววเจิดจรัสอย่างถึงขีดสุดในอัลบั้ม 21 ที่ได้รับการยอมรับไปทั่วทุกหัวระแหงกับอีกอย่างก้าวที่พัฒนาเอาพ็อพโซลและอาร์แอนด์บีมาระบายเข้ากับโฟล์ค อินดี้ร็อค แจ๊ซซ์ตลอดจนข้ามฝากไปชอุ่มกับกลิ่นอายของดนตรีโซล60 - - ยุคโมทาวน์ - - ของฝากอเมริกา...นับเป็นอีกหนึ่งอัลบั้มโซลที่เอาชนะใจดิฉันและส่วนตัวฟังบ่อยมากในช่วงนี้อย่างแท้จริง ขอยกตำแหน่งศิลปินหญิงที่โดดเด่นและมาแรงที่สุดแห่งเกาะอังกฤษประจำวินาทีนี้เลยทีเดียว





Soul II Soul : Club Classic Vol.1 : Soul (5/5)

ฟังอะเดลแล้วดันผ่านึกย้อนไปถึงอัลบั้มยูเคโซลต้นตำรับของ Soul II Soul ที่เป็นจุดกำเนิดและรากฐานของดนตรีโซลอังกฤษที่เปี่ยมไปด้วยมนตราและความงามระยับจากเนื้อหาที่ว่าด้วยศรัทธาและสารพันความหวังอันเรืองรองซึ่งต่างจากโซลฝั่งอเมริกาที่ค่อนข้างจะหนักอึ้งมืดหม่นด้วยการแบกภาคเนื้อหาที่เสียดสีสังคม เชื้อชาติตลอดจนการเมืองไว้โดยสิ้นเชิง นี่คือหนึ่งในอัลบั้มโซลเต้นรำที่สวยงามและครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุดเท่าที่โลกเคยรังสรรค์มามีตั้งแต่มนตร์เสน่ห์ของอะแค็พเพลล่า เวิลด์และบลูส์แบบแอฟริกัน สตรีทแร็พสดๆแบบใต้ดินยันการปูรากฐานไปสู่ดนตรีทริพฮอพและนีโอโซลที่ข้ามฝากไปมีอิทธิพลสูงสุดบนแวดวงดนตรีฝั่งอเมริกันในช่วงเวลาต่อมา (ขอขอบคุณ คุณอาทิตย์ พรหมประสิทธิ์เจ้าของคอลัมน์มาสเตอร์พีซมิวสิค ของนิตยสารPOpสำหรับข้อมูลดีๆค่ะ)





9.แรงบันดาลใจจากน้องหยก Stereosonic



The Who : Who's Next : Rock/Hard Rock (4.5/5)

ในรีวิวกาก้าได้มีโอกาสคุยกับน้องหยกเรื่องดนตรีร็อค80และน้องหยกก็เป็นแรงบันดาลใจสำคัญที่ทำให้อยากฟังดนตรีแวๆนี้บ้างเพราะว่าร็อค80นี่ไม่ใช่แนวเลยทีเดียวค่ะ อย่างไรห็ตามของเริ่มจากงานต้นยุค70ก่อน กับอัลบั้ม Who's Next ของ The Who ที่ถ้าพวกท่านๆเกิดกันช้ากว่านี้สักนิดอัลบั้มนี้จะสามารถลอยลำเข้าสู่หมวดอัลเทอเนทีฟร็อคได้สบายทีเดียว ตัวงานเป็นร็อค70จัดจ้านที่อุดมไปด้วยพลังของกีตาร์ฮาร์ดร็อคแต่พี่ท่านผสานมาทั้งความเป็นเมนสตรีมตั้งแต่เครื่องสายพ็อพกรีดกรายเติมความหวานใน Baba O'Riley งานสุดคลาสสิคนั่นปะไร พั้งค์กราดเกรี้ยวโดดเด่นในยุค70ก็มาใน Bargain ก็มา ข้ามไปเล่นกับดนตรีจำพวกบลูส์ อคูสติคยันที่เรารู้จักกันในสมัยนี้อย่างอัลเทอเนทีฟร็อคและโพเกรสซีฟร็อคก็มีมา อัลบั้มร็อคระดับบรมครูของแท้ที่ไม่มีใครฆ่าได้






AC/DC : Highway To Hell : Hard Rock/Blues Rock/Heavy Metal (4/5)

ตำนานฮาร์ดร็อคจากออสเตรเลียวงนี้นี่น้องหยกแปะป้ายไว้เลยนะคะว่าพี่แนสอย่าพลาด จริงๆแล้วก่อนหน้านี้รู้จักวงนี้แค่ผิวเผินจากซิงเกิ้ลเด็ดๆของทางวง อาทิ Highway To Hell ตำนานหน้าแรกๆของเพลงร็อคหรือ You Shook Me All Night Long ที่มักได้ยินตามผับฮาร์ดร็อค ซึ่งก็ต้องขอบคุณน้องหยกนะคะที่ช่วยเป็นแรงบันดาลใจให้อยากจะสัมผัสกับงานของวงดนตรีดีๆวงนี้อย่างจริงจังเสียที ตัวอัลบั้มแม้ว่าจะออกปลายยุค70คาบต่อกับต้นทศวรรษใหม่แต่ส่วนตัวคิดว่ามีอิทธิพลที่ส่งทะลักไปถึงยุค80พอตัวเลยทีเดียวนะ ทั้งอัลบั้มนี่เป็นฮาร์ดร็อคที่แฟนๆของวงนี้ต้องชอบโดยแท้คือเป็นสูตรสำเร็จของทางวงแบบเจ๋งๆยกอัลบั้มไปเลย - - ฮาร์ดร็อคที่สลับกับกีตาร์บลูส์ร็อคยันฟั้งค์ร็อคจากยุค70ขยับไปก้าวร้าวระเบิดอารมณ์แบบพั้งค์ยันเฮฟวี่เมทัลเทือกๆนั้นแหละใช่เลย

ป.ล. คุณน้องหยกค่ะ Def Leppard คุณน้องนี่พี่จองเขียนรีวิวยาวๆไว้แล้วหนึ่งอัลบั้ม ถ้ามีเวลาไม่เกินปีนี่คงจะได้อ่านกัน เหอๆๆๆ






Pixies : Surfer Rosa : Alternative Rock (4.5/5)

ขอปิดท้ายอันดับ9ด้วยอัลบั้มร็อค80ที่ชอบเป็นการส่วนตัวแล้วกันกับ Surfer Rosa โดย Pixies ตำนานแห่งอัลเทอเนทีฟร็อคที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่ - - ตำนานอีกที - - Nirvana จักรพรรดิแห่งกรั๊นจ์






แก้ไขล่าสุดโดย Armand D'Angouleme เมื่อ Wed Jun 08, 2011 5:59 pm, ทั้งหมด 20 ครั้ง
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
10.อัลบั้มใหม่ของบียอนเซ่



Beyonce : 4 : Pop/R&B (37% = 1/5)

จริงๆไม่ใช่อัลบั้มที่ชอบหรือประทับใจอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว!!! เพียงแต่ถ้าไม่เขียนตรงนี้ก็ไม่รู้จะหาเนื้อที่ตรงไหนเขียนให้เธอแล้วล่ะค่ะ เอาจริงๆแล้วบียอนเซ่นี่เป็นศิลปินที่ก็ตามอุดหนุนมาโดยตลอดและผลงานของเธอตลอด3อัลบั้มที่ผ่านมาก็อยู่ในเกณฑ์งานคุณภาพที่ชวนให้ประทับใจมาโดยตลอดแต่ไม่รู้ว่าอัลบั้มนี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอนะคะ!!! คือฟังแล้ว "งง" ว่าความทรงพลังของบียอนเซ่หายไปไหนหมด??? "อาจจะทำอันดับได้ดีบนชาร์ตเพราะบารมีนะคะ" แต่สำหรับดิฉันเรื่องคุณภาพนี่อัลบั้มนี้ไม่รอดจริงๆคือต้องใช้คำว่า "พุ่งลงดิน" ไปเลย ต้องใช้คำว่าทุกสิ่งทุกอย่างในการทำดนตรีของเธอถอยหลังหมดทั้งความละเมียดละไม วิสัยทัศน์ จิตวิญญาณและความน่าติดตาม...ทั้งอัลบั้มเป็นงานที่หยิบจับเอาโอลด์สคูลอาร์แอนด์บีประมาณช่วงยุค80มาเจือกับพ็อพปะทะอิทธิพลของกีตาร์ฟั้งค์ร็อค - - ซึ่งไม่รู้ว่าจะดันทุรังยัดมาทำไม ไม่ได้เข้ากันตรงไหนเลย - - บางแทร็คหลุดเป็นคอนเทมโพลารีย์อาร์แอนด์บีและโซลที่ชวนให้นึกถึงอารมณ์โซลฟูลอาร์แอนด์บีใน Dangerously In Love ภาคเหลือๆมาขายใหม่ อิทธิพลของสตรีทฮิพฮอพ โอลด์สคูลแบบงานชุดที่แล้วยันไพล่ไปก็อปซาวนด์เต้นรำแบบอัลเทอเนทีฟแด๊นซ์ที่จะทำเป็นพวกจาไมกันแด๊นซ์ฮอลล์ผสานฮิพฮอพไกร์มหนักๆแบบ Major Lazer ก็ต่างประดังหน้าเข้ามาจน "เละ!" - - นี่หล่อนไม่ได้บทเรียนอะไรจากอีติ๊เลยใช่มั้ยเนี่ย? - - ...บทสรุปคือฟังแล้วช็อกเพราะไม่คิดว่าศิลปินที่ทรงอิทธิพลและได้รับการขนานนามว่าเป็นควีนของยุคสองพันเป็นเดอะวอยซ์ออฟเจเนอเรชั่นและมีบารมีมากมายขนาดนี้ จะกล้าออกงานที่ห่วยแตกและน่าอับอายขนาดนี้ออกมาให้พวกเราๆได้ฟังกัน.....วิบากกรรมของการเลือกโปรดิวซ์เซอร์ผิดรวมถึงเป็นเวรและกรรมที่สนองกลับความเห็นแก่ตัวของเธอที่เลือกทำงานลวกๆแบบดูถูกคนฟังมาเรื่อยๆจนมาตายเอาที่อัลบั้มหมายเลข "4" เลขที่เธอบอกว่าสลักสำคัญกับเธอมากมายโดยแท้ - - เหลือแต่เสียงอย่างเดียวที่ดีก็คงจะทำให้เธอคิดอะไรได้บ้างนะ Unlike





แก้ไขล่าสุดโดย Armand D'Angouleme เมื่อ Fri Jun 10, 2011 2:21 am, ทั้งหมด 1 ครั้ง
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  


เฮียเค้าเท่จังเลยอ้อออ หนุ่มบ้านน้อกบ้านนอก

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
Very Happy Very Happy Very Happy

ชอบเพลง Hibilly Bone มากกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ
รู้สึกถึงความมีเสน่ห์ และแมนๆ แบบผู้ชายของฮีมากกกก
ยิ่งดูที่ The Voice ยิ่งชอบใหญ่เลยค่ะ

แอร๊ยย ย ย ย
เดี๋ ยวแทรคที่เหลีอจะไปลองฟังดูนะค๊ะ
แต่อยากจะถามเจ๊แนสว่า

แฟน ฮีนี่เริศขนาดที่ฮีไม่ยอมให้คนอื่นเทียบกะแฟนฮีได้ขนาดนั้นเลยหร๋อค๊ะ ???

ส่วน Galactic : The Otherside Of Midnight Live In Neworleans นี่ สนุกดีค่ะ
แม้ว่าบางแทรคจะล่อ Instru มาทั้งหมดเลยแต่สนุกดีค่ะ



_________________


#WorkBitch

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ชมเว็บส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
princess พิมพ์ว่า:
Very Happy Very Happy Very Happy

ชอบเพลง Hibilly Bone มากกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ
รู้สึกถึงความมีเสน่ห์ และแมนๆ แบบผู้ชายของฮีมากกกก
ยิ่งดูที่ The Voice ยิ่งชอบใหญ่เลยค่ะ

แอร๊ยย ย ย ย
เดี๋ ยวแทรคที่เหลีอจะไปลองฟังดูนะค๊ะ
แต่อยากจะถามเจ๊แนสว่า

แฟน ฮีนี่เริศขนาดที่ฮีไม่ยอมให้คนอื่นเทียบกะแฟนฮีได้ขนาดนั้นเลยหร๋อค๊ะ ???

ส่วน Galactic : The Otherside Of Midnight Live In Neworleans นี่ สนุกดีค่ะ
แม้ว่าบางแทรคจะล่อ Instru มาทั้งหมดเลยแต่สนุกดีค่ะ


ถ้าจำไม่ผิดนี่เป็นดิว่าแถวหน้าๆของแวดวงคันทรี่ย์ลยทีเดียวนะคะ วงการคันทรี่ย์นี่ยอมรับใครยากนะแค่นี้ก็คงจะการันตีได้แล้วว่าชีก็เจ๋งจริงเหมือนกัน ศักดิ์ศรีก็เทียบเคียงพวกมาร์ทิน่า แม็คไบร์ท,เฟธ ฮิล,ทริช่า เยียร์วูด,ลีแอนน์ ไรห์มอะไรพวกนี้อ่ะค่ะ เครดิตจะเป็นรองก็พวกชาไนญ่า ทเวน,รีบา แม็คอินไทร์และดอลลี่ พาร์ทันค่ะ - - แค่ร่ายชื่อแต่ละนางมาเจ๊ก็หนาวแล้วโหดมากกกกกกกกกกก

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
Armand D'Angouleme พิมพ์ว่า:
princess พิมพ์ว่า:
Very Happy Very Happy Very Happy

ชอบเพลง Hibilly Bone มากกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ
รู้สึกถึงความมีเสน่ห์ และแมนๆ แบบผู้ชายของฮีมากกกก
ยิ่งดูที่ The Voice ยิ่งชอบใหญ่เลยค่ะ

แอร๊ยย ย ย ย
เดี๋ ยวแทรคที่เหลีอจะไปลองฟังดูนะค๊ะ
แต่อยากจะถามเจ๊แนสว่า

แฟน ฮีนี่เริศขนาดที่ฮีไม่ยอมให้คนอื่นเทียบกะแฟนฮีได้ขนาดนั้นเลยหร๋อค๊ะ ???

ส่วน Galactic : The Otherside Of Midnight Live In Neworleans นี่ สนุกดีค่ะ
แม้ว่าบางแทรคจะล่อ Instru มาทั้งหมดเลยแต่สนุกดีค่ะ


ถ้าจำไม่ผิดนี่เป็นดิว่าแถวหน้าๆของแวดวงคันทรี่ย์ลยทีเดียวนะคะ วงการคันทรี่ย์นี่ยอมรับใครยากนะแค่นี้ก็คงจะการันตีได้แล้วว่าชีก็เจ๋งจริงเหมือนกัน ศักดิ์ศรีก็เทียบเคียงพวกมาร์ทิน่า แม็คไบร์ท,เฟธ ฮิล,ทริช่า เยียร์วูด,ลีแอนน์ ไรห์มอะไรพวกนี้อ่ะค่ะ เครดิตจะเป็นรองก็พวกชาไนญ่า ทเวน,รีบา แม็คอินไทร์และดอลลี่ พาร์ทันค่ะ - - แค่ร่ายชื่อแต่ละนางมาเจ๊ก็หนาวแล้วโหดมากกกกกกกกกกก


ถ้าเทียบในยุคนี้ที่เห็นหญิงสาวแนวหน้าอุตสหกรรมคันทรี่ย์นี่ต้องยอมรับนะว่าคุณภาพของมิแรนด้านำหน้า แครี่ย์อันเดอร์วูด (และแน่นอนนำยัยน้องหน้าแมวไปไกล) ในแวดวงคันทรี่ย์ยุคนี้เธอกับแครี่ย์นี่ตีข้างกันมาลยนะเจ๊ในเรื่องของการยอมรับ โหดเอาการอยู่นะคู่นี้ ส่วยเทเลอร์นี่ต้องทำอะไรสักหน่อย เพราะเริ่มแผ่วแล้วในอุตสหกรรม แต่ยอมรับนะว่าซิงเกิ้ลล่าสุดเพราะดีนะครับผม!!!

ปล.ที่พูดมานี่ไม่มีในที่เจ๊รีวิวเลย... แต่เบลคเสียงเท่บวกกับคันทรี่ย์ข้นๆแล้ว โอ้ว สเน่ห์มากมาย


_________________

April fighting! + angel Sojin�
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
ขอบคุณกะคำตอบนะค๊ะ ทั้งสองท่าน ^^
ส่วนตัวก็ชอบฟังเพลงของค่าย World Music นะค๊ะ
เคยคิดจะซื้อแผ่นจริงอยู่ แต่ยังไม่รู้ว่าจะเลือกแผ่นไหนดี Smile

เอาไว้ฟังเวลา ชิวๆ หนีให้พ้นจากพวก เพลงกระแสหลักได้ดีค่ะ



_________________


#WorkBitch

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ชมเว็บส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
อ้างอิงจาก:
ระดับฮิลารีย์ ดัฟฟ์/แอชลีย์ ซิมป์สัน/ลินด์เซย์ นมตู้มยันพวกไมลีย์ ไซรัส/แอชลีย์ ทิเดล/วีฮัดยันเทย์เลอร์ มอมเซ็น เอ้าแถมเทย์เลอร์ สวิฟต์อีกคนก็ได้ต้องพร้อมใจกันค้อนขวับพลางลงไปดิ้นเร่าๆๆๆอยากได้งานชุดนี้เป็นกรรมสิทธิ์

เพราะงานแบบนี้มันดีเกินกว่าที่จะหลบลี้อยู่แค่ในมุมมืดๆฟังกันเพลินๆไม่กี่คนน่ะสิ


ชอบสองท่อนนี้เอามากๆ เพราะเห็นที่เจ๊ว่าเธอจึงเบียดทุกคนที่มาก่อนหน้านี้เข้ามานั่แท่นเบอร์ 1 ในใจของพาราได้ รักมากครับผม!!!


_________________

April fighting! + angel Sojin�
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
แสดงเฉพาะข้อความที่ตอบในระยะเวลา:
ตอบ หน้า 1 จาก 2
ไปที่หน้า 1, 2  ถัดไป
คุณไม่สามารถสร้างหัวข้อใหม่
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
คุณไม่สามารถแก้ไขข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลบข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลงคะแนน
  


copyright : forwardmag.com - contact : forwardmag@yahoo.com, forwardmag@gmail.com