Avril Lavigne - Goodbye Lullaby (3/5)
ก่อนจากกัน ฉันขอ"สั่งลา"

อีกหนึ่งศิลปินที่เชื่อว่าแฟนๆทั่วโลกนับวันรอคอยว่าเมื่อไหร่เธอจะออกอัลบั้มใหม่สักที เพราะประกาศมาว่าจะออกตั้งนาน โดนค่ายฟัดไปฟัดมาเกือบปีถึงกว่าจะได้ออกอัลบั้ม สาวนางนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน Avril Lavigne นั่นเอง

จากความสำเร็จของสามอัลบั้มที่ผ่านมาเป็นการตอกย้ำว่าเธอยังคงอยู่ในกระแสเสมอ เมื่อเทียบกับทีนควีนรุ่นเดียวกันที่หายไปจากวงการ (ทั้งฮิลที่ลาออกจากค่ายเอง แอชลี่ย์ที่ไปมีครอบครัวจนตอนนี้เลิกแล้ว รวมไปถึงทำตัวเองอย่างลินเซ่ โลฮาน) จากอัลบั้มแรกสู่อัลบั้มที่สาม ที่แฟนๆหลายคนค่อนแขะว่า "นี่มันอะไร!" แต่สุดท้ายก็ยังดังและขายออก (เอาเข้าจริงอัลบั้มนั้นพัฒนาขึ้นเยอะอยู่ แต่หลายคนเลือกจะไปโฟกัสที่ลุ๊คซะมากกว่า เฮ้อ)

มาในอัลบั้มนี้ Goodbye Lullaby จากที่เจ้าตัวได้บอกไว้ว่าอัลบั้มนี้จะมาแนวอัลบั้ม 1+2+3 ผสมกัน ออกมาเป็นร็อคโฟล์ค อคูสติคร็อค ก็ทำให้เริ่มตั้งความหวังไว้ว่ามันต้องออกมาเท่ๆแบบ Michelle Branch ไม่ก็ดูฉลาด ดนตรีสวยละเมียดแบบ Kate Voegele หากแต่ผลลัพธ์ออกมาดูจะ"ผิดหวังไปซักหน่อย" เมื่อโดยรวมของอัลบั้มเป็นแค่อัลบั้มที่ฟังเพลิน แต่ไม่มีอะไรให้น่าสนใจเลย

ธีมโดยรวมของอัลบั้ม Goodbye Lullaby ที่ตอนแรกยอมรับว่าสงสัยเหมือนกันว่าเนื้อหามันจะมาแนวไหน แต่เมื่อได้ฟังโดยรวมแล้วขอตั้งสโลแกนอัลบั้มนี้ว่า "อำลาอาลัยผัว(เก่า)" ด้วยที่เนื้อหาโดยรวมนั้นดูจะพร่ำเพ้อซะเยอะ และด้วยความพร่ำเพ้อนี้เองทำให้ธีมดนตรีในอัลบั้มดูเป็นระนาบเดียวกันประหนึ่งสาวไร้อกนั่นเอง

ซิงเกิ้ลแรกที่ปล่อยมาอย่าง What The Hell (2.5/5) ฟังตอนแรกก็นึกด่าในใจว่า ธรรมดาไปเปล่า เพลงอื่นในอัลบั้มมีดีกว่านี้ไหม? โอเคเพลงอื่นในอัลบั้มมีดีกว่านี้ หากแต่คุณสมบัติที่จะตัดเป็นซิงเกิ้ลแรกไม่มีเพลงไหนปะทะกับเพลง "เป็นเชี่ยไร" ได้เลยสักเพลง แม้ว่าจะเฉยๆกับเพลงนี้ แต่ยมอรับเถอะว่าเวลาเผลอต้องมีหลุดปากร้องออกมาบ้างแหละ ในขณะที่เพลงที่แถมมาและเป็นซิงเกิ้ลประกอบภาพยนตร์อย่าง Alice (4/5) ซึ่งในอัลบั้มเป็นเวอรืชั่นที่ยาวมากกว่า หากแต่ปูให้เห็นถึงพัฒนาการในการทำเพลงบัลลาร์ดร็อคติดกลิ่นอัลเทอร์เนทีฟของตัวศิลปินได้อย่างดีเยี่ยม

ว่าที่ซิงเกิ้ลต่อๆมา 2 เพลงที่ได้รับการแปะหราไว้หน้ากล่อง Push (2/5) โอเค ร็อคโฟล์คอัลเทอร์เนทีฟตามแบบฉบับทั่วๆไป และไม่มีอะไรควรค่าที่จะให้ตัดเป็นซิงเกิ้ล (อย่าตัดเลยเถอะขอร้อง) ข้ามมาที่ Wish You Were here (4/5) เลยดีกว่า ร็อคโฟล์คอัลเทอร์เนทีฟผสมลูกเล่นอาร์แอนด์บี ฟังแล้วคิดถึง Dido พิกลๆ แต่ผลรวมออกมาดูดีที่สุด(แล้วมั้ง)ในอัลบั้ม เนื้อหาดูพร่ำเพ้อแต่ก็ฉลาดไปในตัว แถมภาคดนตรีทำได้ละเมียดดี

ในขณะที่เพลงอื่นๆในอัลบั้ม เริ่มจาก Black Star (2.5/5) ที่ประกอบน้ำหอมชื่อเดียวกันของเธอ (แอบยืมมุกเพื่อนร่วมรุ่นมาใช้ซะงั้นนะเธอ) มาเป็นบัลลาร์ดติดกลิ่นบริทป๊อป ที่ถอดไลน์ Use Somebody ของ King Of Leon มาเป๊ะๆ อีกเ้พลงที่คาดว่าได้รับอิทธิพลเพลงที่ว่าก็คือ Not Enough (3/5) ป๊อปร็อคโฟล์คอัลเทอร์เนทีฟแอบหยอดดนตรีปอมๆแบบโคตรเบาซ่อนไว้ไว้เป็นพื้นหลัง (พูดง่ายๆขอแอบแรดแบบเนียนๆ)

มาที่เพลงที่หวังว่าธอจะตัดเป็นซิงเกิ้ลแทน Push นั่นก็คือ Smile (3.5/5) ร็อคโฟล์คอัลเทอร์เนทีฟที่มีจังหวะจะโคนที่ชัดเจน และมาแนวเดิมๆที่ถนัดของตัวเธอ คือมาระเบิดอารมณ์ช่วงท่อนฮุค และจังหวะการลงกลองการริฟกีต้าร์ ก็เดิมๆอ่ะเนอะ แต่ครั้งนี้มาน่าประทับใจคือลองมาจับงานอัลเทอร์เนทีฟที่หนักขึ้นมาผสมกับร็อคโฟล์คที่ดูสดใสได้อย่างเหมาะเจาะ (แม้ว่าจะเคยมีคนทำมาแล้วก็ตาม แต่เพลงนี้โอเคใช้ได้เลย) Stop Standing There (3/5) เริ่มเพลงมาได้แอ๊บแบ๊วมาก เป็นป๊อปใสๆติดกลิ่นเรกเก้ชายหาดแล้วก็โยนเสียงปรบมือลงมา เหมาะกับการนอนชมดาวบนผืนทรายมาก ไม่คิดว่าจะได้ยินผลงานที่ดูใสมากๆจากเธอ ส่วน I Love You (2.5/5) ร็อคโฟล์คใสๆ มาแนวประมาณอัลบั้มแรกแล้วลดความกร้านลง ฟังเพลินๆสบายๆ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรให้น่าประทับใจหรือจดจำสักเท่าไหร่

อดีตว่าที่ซิงเกิ้ลแรกทั้งสองเพลงอย่าง Everybody Hurts (3.5/5) มาแนวอัลบั้มที่สองแล้วหยอดกลิ่นโฟล์คลงไป ยังคงความหม่นไว้พอประมาณ (ฟังแล้วนึถึง Nobody Homes เวอร์ชั่นโฟล์คหว่ะ วีนเอ๊ย อย่างว่า กลองลงยังงี้ กีต้าร์ลงอย่างงี้ เป็นซิกเนเจอร์เธอไปแล้วมั้ง) ภาคเนื้อหานำเสนอได้มีชั้นเชิงดี น่าประทับใจอยู่ ติดที่ทั้งเพลงมันวนเนื้อเพลงอยู่ไม่กี่เนื้อเท่านั้นแหละ ส่วน Darlin' (3/5) ป๊อปร็อคโฟล์คเพียวๆคลุมด้วยเครื่องสายบางๆอีกชั้นก่อนที่จะลงกลองในท่อนก่อนฮุคสุดท้ายนิดๆพอเป็นพิธี ส่วนตัวคิดว่าคิดถูกที่ไม่ตัดเป็นซิงเกิ้ลแรก เพราะเพลงค่อนข้างอ่อนไปนิด แม้ว่าภาคดนตรีจะค่อนข้างละเมียดก็ตาม

ปิดท้ายด้วย 3 เพลงช้าๆท้ายอัลบั้มที่ถือว่าเป็นเพลงที่ดีได้เต็มปากเต็มคำ 4 Real (3.5/5) ป๊อปร็อคโฟล์คโชยกลิ่นอัลเทอร์เนทีฟบางๆ ดูเรียบๆแต่ทรงพลังและสื่ออารมณ์ได้ดีเพลงหนึ่งในอัลบั้ม Remember When (4/5) นึกว่าอัลบั้มนี้จะไม่มีบัลลาร์ดจ๋าซะแล้ว มาคราวนี้นอกจากเพียโนและกีต้าร์แล้วยังคลุมเครื่องสาย ก่อนที่จะระเบิดอารมณ์บัลลาร์ดร็อคออกมาช่วงท้ายเพลงๆ พิสูจน์อีกหนึ่งคำรบว่าแม้เสียงไม่ได้อลังการณ์แต่ก็มีศักยภาพในการทำบัลลาร์ดดีๆออกมาได้เหมือนกันนะจ๊ะ แถมเลือกที่จะแตกต่างมากขึ้นหลังจากที่อัลบั้มที่แล้วเป็นบัลลาร์ดเพียโนเสียส่วนใหญ่

ปิดอัลบั้มด้วย Goodbye (4/5) ไตเติ้ลแทร็ค ขอตั้งฉายาให้เพลงนี้ว่าเพลง "สั่งลาผัว" เพราะขึ้นต้นมาก็ Goodbye Goodbye my love และหลังจากนั้นก็สั่งลาผัวทั้งนั้น ฉันจะไปแล้วนะ จะทิ้งให้เธออยู่อย่างโดดเดี่ยวแล้วนะ แต่ฉันก็ยังรักเธอนะจ๊ะ จุ๊บุๆ ภาคดนตรีทำมาละเมียดมากประโคมเครื่องสายมาชนกับป๊อปโฟล์คมาเป็นบัลลาร์ดสวยๆสั่งลาผัวก่อนนอน (ดูจากความพิธีพิถันคงอาลัยผัวมาก แต่ทำไมมีแฟนใหม่เร็วจังฟระ!!!)

โดยรวมอัลบั้มนี้ก็ไม่ได้น่าเกลียดอะไรสักเท่าไหร่ ยังมีพัฒนาการให้เห็นได้อยู่เช่นเดิม หากแต่อย่างที่บอกไปช่วงต้น ใครที่คาดหวังว่าเธอจะกลับมาแนวอัลบั้มแรกอัลบั้มที่สองคงต้องผิดหวังอีกครั้ง (หรือไม่กระทั่งคนที่ชอบแบบอัลบั้มที่ 3 ก็เถอะ) หากคุณเป็นขาจรแล้วละก็ แนะนำว่าฟังๆไปไม่ต้องคิดอะไรมาก ก็เจ้าตัวเขาอยากจะสั่งลาผัวซะหน่อย ปล่อยๆแกไปเถอะนะครับผม!!!


_________________

April fighting! + angel Sojin�

ยังไม่ได้โหลดเลยค่ะ ช่วงนี้อ่านหนังสือสอบจนจะเอาไปต้มกินแล่ะ ส่วนตัวฟังตัวอย่างแล้วแอบอยากหลับ


_________________

ความเห็นส่วนตัวคิดว่าอัลบั้มนี้ ภาพรวมดีกว่าอัลบั้มที่แล้วนะ
คือดูโตขึ้น เวลาฟังเพลงอัลบั้มนี้ นึกถึงตอนฟังวีนอัลบั้มแรกเลยอะ แต่เป็นอารมณ์ที่โตขึ้น และก๋ากั่นน้อยลง เพลงติดหูน้อยลง

อัลบั้มนี้ถือว่ายังอยู่ในระดับที่โอเค แต่เหมือนจะสูญเสียความน่าดึงดูดไปบ้าง

งานนี้วัดจริงๆ ก็อัลบั้มหน้าว่า จะวนเวียนในวงการได้หรือไม่

แต่ถ้ายังทำออกมาในระดับธรรมดาอีก

จะรอดมั้ยนี้ไม่รู้

แทรคที่ชอบ Push, Wish You Were here , Smile, Remember When

แนะนำให้ตัด Smile แล้วตามด้วย Wish You Were here

อยากให้กลับมาทำแบบอัลบั้มสองอีกอะ

ทำไงดี


_________________

มารีวิวแล้วเย่ ๆๆๆ ผมหมั่นกดเข้ามาดูว่าพี่พาราจะมารีวิวเมื่อไหร่ ในที่สุดก็มาจนได้ อิอิ

**************************************

ความเห็นส่วนตัวผมบ้างนะครับ

ยังไงอัลบั้มนี้ก็ดูเลอค่าว่า The Best Damn Thing เพียงแต่มันสู้ 2 อัลบั้มแรกไม่ได้เท่านั้นเองนะครับ ส่วนตัวถามว่าผิดหวังมั้ย สำหรับผมไม่ผิดหวังเลย ชอบมากซะด้วยซ้ำ (ยิ่งภาพบุ๊คเล็ทที่มันแถมมายิ่งชอบ กรั่ก ๆๆๆๆๆๆ) แต่ก็ตอนที่มันเคยออกมาพูดออกสื่อว่ามันจะเล่นแนวแบบ Under My Skin นั้นก็แอบหวังอยู่ว่าต้องเป็นอัลบั้ม The Best of Avril แน่ ๆ เลยอ่าาาา แต่ก็นะ...ผิดหวังนิดนึง นิดนึงจริง ๆ 1% ที่ผิดหวัง

พอได้ฟังแล้วแรก ๆ รู้สึกน่าเบื่อมาก ถ้าใครที่ไม่ใช่แฟนคลับมันแล้วอาจเบื่อได้ แต่ผมเปิดฟังทุกวันไงครับ เลยทำให้ชอบทุกเพลงไปโดยปริยาน (ดูได้ใน Last.FM ของผม) แทร๊คที่ครั้งฟังแล้วหลงไหลในดนตรีของอัลบั้มนี้คือ Goodbye ตกหลุมรักตั้งแต่ที่ได้ฟังเป็น Snipped แล้วครับ มันเหมือน Slipped Away part 2 เลยอ่ะ เพียงแต่ความโศกเศร้าและอารมณ์ไม่จี๊ดเท่า Slipped Away เท่านั้นเอง ที่ชอบต่อมาคือเพลง 4Real นี่ก็เป็นเพลงแรกที่ฟังแบบ Snipped แล้วรู้สึกเกิดอาการสนใจเพลงนี้ และไคล่อยากฟังเพลงนี้มากเลยทีเดียว พอได้ฟังก็ชอบทั้งเนื้อหา และภาคดนตรี

Wish You Were Here แอบหวังว่าอยากให้เป็นซิงเกิ้ลที่ 2 เพราะมีความรู้สึกว่าถ้ามันถีบเพลงนี้ออกมามันต้องติดหูหลาย ๆ คนแน่เลยอ่ะ อีกเพลงที่อยากพูดถึงคือ Not Enough ส่วนตัวชอบมากเลยครับ รู้สึกว่าเป็นแทร๊คที่แตกต่างจากอัลบั้มก่อน ๆ และก็แตกต่างจากในอัลบั้มด้วยครับ ฟังทุกวันเลย

ความหวังตอนที่อัลบั้มนี้ยังไม่หลุดออกมาคืออยากได้แบบแนวหนัก ๆ ขอแบบหนัก ๆ เลยแล้วก็มีเพลงอคูสติกบ้างบางเพลง รับรองผมว่าเกิดเลยนะครับ อัลบั้มนี้ถ้ามันทำแบบหนัก ๆ อ่ะ หนัก ๆ ในที่นี้หมายถึงแบบวงร๊อคตัวแม่อย่าง The Cranberries อ่าครับ แล้วเล่นแนวเพลงที่เน้นอารมณ์หนัก ๆ อย่าง Evanescence รับรองถ้ามันทำแบบเน้ ถือว่าถอดคาบสาวพังค์ซ่า ๆ ออกไปแน่นอน อร๊ากกกกต้องเลิศแน่เลยครับ ผมว่านะ

ส่วนแทร๊คอื่น ๆ ที่ไม่พูดถึงก็เห็นด้วยกับพี่พารานะครับ ส่วนใหญ่อ่ะนะ


_________________
สโมสรฟุตบอล ที่ปลอดพวกหน้าปรุ

indazone พิมพ์ว่า:

ความเห็นส่วนตัวคิดว่าอัลบั้มนี้ ภาพรวมดีกว่าอัลบั้มที่แล้วนะ
คือดูโตขึ้น เวลาฟังเพลงอัลบั้มนี้ นึกถึงตอนฟังวีนอัลบั้มแรกเลยอะ แต่เป็นอารมณ์ที่โตขึ้น และก๋ากั่นน้อยลง เพลงติดหูน้อยลง

อัลบั้มนี้ถือว่ายังอยู่ในระดับที่โอเค แต่เหมือนจะสูญเสียความน่าดึงดูดไปบ้าง

งานนี้วัดจริงๆ ก็อัลบั้มหน้าว่า จะวนเวียนในวงการได้หรือไม่

แต่ถ้ายังทำออกมาในระดับธรรมดาอีก

จะรอดมั้ยนี้ไม่รู้

แทรคที่ชอบ Push, Wish You Were here , Smile, Remember When

แนะนำให้ตัด Smile แล้วตามด้วย Wish You Were here

อยากให้กลับมาทำแบบอัลบั้มสองอีกอะ

ทำไงดี

อัลบั้มที่แล้วมันเน้นขายไง เพราะมันหายไปหลายปีกลัวคนลืม พอชื่อลอยลมแบบมั่นใจสุดฤทธิ์เลยกลับมาทำแบบนี้ต่อ แต่ถามว่าโดยรวมแล้วอัลบั้มนี้ดุธรรมดาและทำ"ไม่ถึง" ถ้าเทียบกับอัลบั้มที่แล้วที่ภาพลักษณ์อาจจะดูบาดตาแต่ทำเพลงสาวปอมๆได้ถึงดีนะครับผม!!!


_________________

April fighting! + angel Sojin�

avril_takk พิมพ์ว่า:

มารีวิวแล้วเย่ ๆๆๆ ผมหมั่นกดเข้ามาดูว่าพี่พาราจะมารีวิวเมื่อไหร่ ในที่สุดก็มาจนได้ อิอิ

**************************************

ความเห็นส่วนตัวผมบ้างนะครับ

ยังไงอัลบั้มนี้ก็ดูเลอค่าว่า The Best Damn Thing เพียงแต่มันสู้ 2 อัลบั้มแรกไม่ได้เท่านั้นเองนะครับ ส่วนตัวถามว่าผิดหวังมั้ย สำหรับผมไม่ผิดหวังเลย ชอบมากซะด้วยซ้ำ (ยิ่งภาพบุ๊คเล็ทที่มันแถมมายิ่งชอบ กรั่ก ๆๆๆๆๆๆ) แต่ก็ตอนที่มันเคยออกมาพูดออกสื่อว่ามันจะเล่นแนวแบบ Under My Skin นั้นก็แอบหวังอยู่ว่าต้องเป็นอัลบั้ม The Best of Avril แน่ ๆ เลยอ่าาาา แต่ก็นะ...ผิดหวังนิดนึง นิดนึงจริง ๆ 1% ที่ผิดหวัง

พอได้ฟังแล้วแรก ๆ รู้สึกน่าเบื่อมาก ถ้าใครที่ไม่ใช่แฟนคลับมันแล้วอาจเบื่อได้ แต่ผมเปิดฟังทุกวันไงครับ เลยทำให้ชอบทุกเพลงไปโดยปริยาน (ดูได้ใน Last.FM ของผม) แทร๊คที่ครั้งฟังแล้วหลงไหลในดนตรีของอัลบั้มนี้คือ Goodbye ตกหลุมรักตั้งแต่ที่ได้ฟังเป็น Snipped แล้วครับ มันเหมือน Slipped Away part 2 เลยอ่ะ เพียงแต่ความโศกเศร้าและอารมณ์ไม่จี๊ดเท่า Slipped Away เท่านั้นเอง ที่ชอบต่อมาคือเพลง 4Real นี่ก็เป็นเพลงแรกที่ฟังแบบ Snipped แล้วรู้สึกเกิดอาการสนใจเพลงนี้ และไคล่อยากฟังเพลงนี้มากเลยทีเดียว พอได้ฟังก็ชอบทั้งเนื้อหา และภาคดนตรี

Wish You Were Here แอบหวังว่าอยากให้เป็นซิงเกิ้ลที่ 2 เพราะมีความรู้สึกว่าถ้ามันถีบเพลงนี้ออกมามันต้องติดหูหลาย ๆ คนแน่เลยอ่ะ อีกเพลงที่อยากพูดถึงคือ Not Enough ส่วนตัวชอบมากเลยครับ รู้สึกว่าเป็นแทร๊คที่แตกต่างจากอัลบั้มก่อน ๆ และก็แตกต่างจากในอัลบั้มด้วยครับ ฟังทุกวันเลย

ความหวังตอนที่อัลบั้มนี้ยังไม่หลุดออกมาคืออยากได้แบบแนวหนัก ๆ ขอแบบหนัก ๆ เลยแล้วก็มีเพลงอคูสติกบ้างบางเพลง รับรองผมว่าเกิดเลยนะครับ อัลบั้มนี้ถ้ามันทำแบบหนัก ๆ อ่ะ หนัก ๆ ในที่นี้หมายถึงแบบวงร๊อคตัวแม่อย่าง The Cranberries อ่าครับ แล้วเล่นแนวเพลงที่เน้นอารมณ์หนัก ๆ อย่าง Evanescence รับรองถ้ามันทำแบบเน้ ถือว่าถอดคาบสาวพังค์ซ่า ๆ ออกไปแน่นอน อร๊ากกกกต้องเลิศแน่เลยครับ ผมว่านะ

ส่วนแทร๊คอื่น ๆ ที่ไม่พูดถึงก็เห็นด้วยกับพี่พารานะครับ ส่วนใหญ่อ่ะนะ

จริงๆตอนแรกกะจะรีวิวคู่กับเจ๊แนส เพราะเจ๊แนสนี่แฟนขากลั่นตัวยงของอีวีนเลย หากแต่เจ๊แกไม่ค่อยปลื้มกับอัลบั้มนี้สักเท่าไหร่(น่าจะในแง่เดียวกันคือ "เพลงฑรรมดา" ไปหน่อย)

ในอัลบั้มที่คิดว่าตัดและขายออกได้ชัวร์ๆคือ Wish You Were Here (ทุกๆคนเห็นตรงกันหมดจริงๆ ณ วินาทีนี้) อีกเพลงก็คง Smile ส่วนเพลงช้าคงใช้ตัดปิดอัลบั้มละมั้ง เพราะดูท่ามาคราวนี้มีแต่ซิงเกิ้ลที่ปล่อยมาเพลย์เซฟอัลบั้มนะครับผม!!!


_________________

April fighting! + angel Sojin�

รีวิวหนูเป็นมุมมองที่ Positive มากซึ่งก็นับว่าเป็นตัวแทนที่สะท้อนด้านดีของอัลบั้มนี้ออกมาได้ดีทีเดียวนะคะ ในส่วนของพัฒนาการอันนี้ต้องบอกเลยว่า "เห็นได้ชัดขึ้น" ความโฉ่งฉ่างน้อยลง ฟังยากขึ้น โตขึ้น เก็บงานได้ละเมียดละไมขึ้นเพียงแต่น่าเสียดายที่มันสวนทางกับสูตรสำเร็จเดิมๆของอาวริลที่เราๆคุ้นเคยคือ ชินกับเพลงพั้งค์พ็อพหรือพ็อพร็อคที่ติดหูง่ายซึ่งงานชุดนี้ทั้งเพลงเอาใจฐานเก่าๆและเสียงใสๆกระแทกกระทั้นของเธอก็คงไปไม่รอดซะแล้ว...จุดด้อยที่เกิดขึ้นก็คือพลังของงานอ่อนยงบลงไปชนิดน่าตกใจเป็นงานที่แบบต้องบอกว่าแกนที่สุดเท่าที่อาวริลเคยทำมาเลยทีเดียว น่าเสียดายที่พัฒนาการไม่สามารถประคับคองหรือจุดประกายความน่าฟังใดๆให้เกิดในงานชุดนี้ได้

สำหรับภาคดนตรีนี่พัฒนาขึ้นมาเล่นกับอัลเทอเนทีฟร็อคและอคูสติคมากขึ้นมากกว่าจะโฉ่งฉ่างแบบงานเก่าๆ เพลงที่ชอบก็มี Black Star เหมือนเป็นอินโทรสั้นๆแต่เป็นบทกวีที่สวย ลึกและชวนขบคิดทีเดียวดีกว่าเพลงยาวๆหลายๆเพลงมาก I Wish You Were Here บัลลาดสไตล์อาวริลที่จ่อตูดรอคิวเป็นซิงเกิ้ลต่อไปค่อนข้างจะแน่เพราะไม่ตัดเพลงนี้ก็ไม่รู้ว่าหล่อนจะหันไปหาเพลงไหน What The Hell กับ Smile นี่ทำออกมาเอาใจแฟนเก่า Everybody Hurts ชอบมากๆเสียดายที่ทำออกมาเข้าถึงยากไปหน่อยไม่รับกับตลาดถ้าเป็นสมัยก่อนหน้านี้ล่ะก็เพลงนี้คงจะมีสูตรสำเร็จที่โจ๊ะกว่านี้และมีแววเป็นซิงเกิ้ลแน่นอน บัลลาดท้ายอัลบั้มชอบ Goodbye ท้ากล้าพอที่จะทำแนวๆแบบนี้ทั้งอัลบั้มงานจะดูมีภาษีกว่านี้มาก Alice จากที่เคยด่าแต่พอมารวมอยู่ในอัฃลบั้มนี้กลายเป็นเพลงที่แข็งและดีที่สุดเพลงหนึ่งไปอย่างน่าประหลาดใจ

58% = 2.5/5 ขาดตัว

Wish You Were here เริ่ดสุดค่ะ ตัดเป็นซิงเกิ้ลดังได้ไม่ยากเลยค่ะ




_________________
CLICK

Armand D'Angouleme พิมพ์ว่า:

รีวิวหนูเป็นมุมมองที่ Positive มากซึ่งก็นับว่าเป็นตัวแทนที่สะท้อนด้านดีของอัลบั้มนี้ออกมาได้ดีทีเดียวนะคะ ในส่วนของพัฒนาการอันนี้ต้องบอกเลยว่า "เห็นได้ชัดขึ้น" ความโฉ่งฉ่างน้อยลง ฟังยากขึ้น โตขึ้น เก็บงานได้ละเมียดละไมขึ้นเพียงแต่น่าเสียดายที่มันสวนทางกับสูตรสำเร็จเดิมๆของอาวริลที่เราๆคุ้นเคยคือ ชินกับเพลงพั้งค์พ็อพหรือพ็อพร็อคที่ติดหูง่ายซึ่งงานชุดนี้ทั้งเพลงเอาใจฐานเก่าๆและเสียงใสๆกระแทกกระทั้นของเธอก็คงไปไม่รอดซะแล้ว...จุดด้อยที่เกิดขึ้นก็คือพลังของงานอ่อนยงบลงไปชนิดน่าตกใจเป็นงานที่แบบต้องบอกว่าแกนที่สุดเท่าที่อาวริลเคยทำมาเลยทีเดียว น่าเสียดายที่พัฒนาการไม่สามารถประคับคองหรือจุดประกายความน่าฟังใดๆให้เกิดในงานชุดนี้ได้

สำหรับภาคดนตรีนี่พัฒนาขึ้นมาเล่นกับอัลเทอเนทีฟร็อคและอคูสติคมากขึ้นมากกว่าจะโฉ่งฉ่างแบบงานเก่าๆ เพลงที่ชอบก็มี Black Star เหมือนเป็นอินโทรสั้นๆแต่เป็นบทกวีที่สวย ลึกและชวนขบคิดทีเดียวดีกว่าเพลงยาวๆหลายๆเพลงมาก I Wish You Were Here บัลลาดสไตล์อาวริลที่จ่อตูดรอคิวเป็นซิงเกิ้ลต่อไปค่อนข้างจะแน่เพราะไม่ตัดเพลงนี้ก็ไม่รู้ว่าหล่อนจะหันไปหาเพลงไหน What The Hell กับ Smile นี่ทำออกมาเอาใจแฟนเก่า Everybody Hurts ชอบมากๆเสียดายที่ทำออกมาเข้าถึงยากไปหน่อยไม่รับกับตลาดถ้าเป็นสมัยก่อนหน้านี้ล่ะก็เพลงนี้คงจะมีสูตรสำเร็จที่โจ๊ะกว่านี้และมีแววเป็นซิงเกิ้ลแน่นอน บัลลาดท้ายอัลบั้มชอบ Goodbye ท้ากล้าพอที่จะทำแนวๆแบบนี้ทั้งอัลบั้มงานจะดูมีภาษีกว่านี้มาก Alice จากที่เคยด่าแต่พอมารวมอยู่ในอัฃลบั้มนี้กลายเป็นเพลงที่แข็งและดีที่สุดเพลงหนึ่งไปอย่างน่าประหลาดใจ

58% = 2.5/5 ขาดตัว

เห็นด้วยกับเจ๊นะ คือพัฒนาอ่ะพัฒนา แต่ขาดพลังสุดฤทธิ์นะครับผม!!!


_________________

April fighting! + angel Sojin�