Jennifer Lopez : On The Floor
ช่วงหลังๆที่หายไปนานๆนี่จริงๆแล้วเตรียมรีวิวไว้ลงเยอะนะคะ แต่ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นดันมา "หมดไฟ" เอาดื้อๆตอนวัย24ปีเต็มไอ้บรรดางานที่ค้างๆไว้นี่คือเขียนเสร็จหมดแล้วนะ แต่ไม่มีงานไหนที่อยากจะพิมพ์ลงเลย อาจจะด้วยความแก่ อาจจะด้วยขี้เกียจหรืออาจะจะเป็นเพราะเครียดไม่มีอารมณ์ - - ท้ายที่สุดก็คงไม่พ้นจะต้องปล่อยให้ไอ้ที่เตรียมๆไว้มันแล้วๆไป หึหึหึ - - อย่างไรก็ตามแนสทิน่าเป็นพวกนักรีวิวสองมาตรฐานมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วซึ่งคุณๆก็ทราบดีไอ้งานที่ค้างๆไว้ ไอ้รีเควสต์ที่สัญญาจะลงหรืองานพวกศิลปินอินดี้เก๋ๆที่จะนำมาดัดจริตจีบปากทำเป็นแนะนำรวมไปถึงข้ออ้างที่ว่า "ขี้เกียจ ไม่ว่าง ไม่มีอารมณ์" มีเหรอจะมาต้านทาน "ศิลปินที่ชอบ" อยู่ คือไม่ทราบสินะคะพอศิลปินเหล่านี้ออกงานมาทีไรจะต้องเกิดอาการกระวีกระวาดอยากเขียนเซี่ยนยิกๆๆๆรีบพุ่งมาเข้าบอร์ดทันทีแถมยังเขียนชนิดด้นกันสดๆซะด้วยนะเออ เช่นเดียวกับ On The Floor ของเจนนิเฟอร์ โลเพซที่กำลังเขียนถึงอยู่ในขณะนี้ซึ่งดิฉันก็ไม่สารถทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ได้....วู๊ยยยยยยยย!!!! กูขอเขียนมันทั้งเพลงทั้งเอ็มวีก็แล้วกัน
สำหรับเจนนิเฟอร์ โลเพซนี่คงต้องบอกก่อนเลยว่าเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงที่ชอบมากที่สุดคงหนึ่ง ในเรื่องของความเคารพและให้ใจนี่อาจจะไม่ได้เทียบเท่ากับคริสทิน่า มาดอนน่า,มาดอนน่า,พิ้งค์หรือมารายห์ แครี่ย์แต่ก็ไม่สารถปฏิเสธได้ว่าเธอคนนี้เป็นหนึ่งในคนที่ทรงอิทธิพลที่สุดตลอดกาลสำหรับดิฉันเลยทีเดียว ซึ่งก่อนอื่นก็ต้องขอแสดงความยินดีกับเธอก่อนเลยกับการคัมแบ็คในครั้งนี้ที่อาจจะเรียกได้ว่าเกือบจะเป็น "Greatest Comeback" ได้อย่างเต็มปากกับความสำเร็จในยอดโลหดบน Itune ที่ไม่แน่ใจว่าป่านนี้คว่ำ Born This Way ของเลี้ กาก้าได้รึยังรวมถึงการเปิดตัวบนบิลบอร์ดชาร์ตที่สูงเกินคาดในอันดับที่9นับว่าเป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายและน่ายินดีกันสุดๆเลยทีเดียว - - ไม่นับซิงเกิ้ลเศษๆใน This Is Me...Then ก็ต้องถือว่าเธอไม่ได้แตะท็อป10มานานมากๆนับตั้งแต่ Get Right เลยทีเดียว - -
มาที่เพลงนี้เขาให้เครดิตกันว่าเป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวอย่างเป็นทางการของอัลบั้ม Love? หลังจากที่ Louboutins ที่ก่อนหน้านี้หมายมั่นปั้นมือไว้ให้เป็นซิงเกิ้ลแรกกลับแท้งหลังคลอดเนื่องจากลิขสิทธิ์ยังตกอยู่ภายใต้ชายคาของโซนี่ค่ายเก่า (โถ อีเจ๊ก็อุตส่าห์ลงทุนลงแรงเอาตูดกระแทกพื้นให้คนเขาชมกันทั่วโลกไปแล้วซะด้วย) ซึ่งก็ต้องขอยอมรับนะคะใน "น้ำอดน้ำทน" ของคุณนายเจโลเธอที่ทู่ซี้ถูลู่ถูกังกับงานชุดนี้ขัดแล้วเกลาอีกจนมือเป็นระวิงไหนจะ What Is Love,Everybody's Girl ยัน Good Hit ที่จะส่งเข้าประกวดเป็นซิงเกิ้ลจนแล้วจนรอดอิฉันยังมองไม่เห็นเอ็มวีเลยซักกะตัว...จนในที่สุดก็มาได้ข้อสรุปลงตัวเป็นปริยายกับเพลงนี้ในวินาทีสุดท้าย....นับว่าเป็นอัลบั้มที่ทนมือทนตีนและดันทุรังที่สุดในประวัติศาสตร์ - - แต่จากแป๊กๆก็เอาซะติดท็อป10ก็แล้วกัน มีมนุษย์สายพันธุ์ศิลปินซักกี่คนบนโลกนี้จะทำได้ คงคอนเส็ปท์ความไม่ธรรมดาสามัญแบบชาวบ้านชาวช่องเขาไว้ทุกกระเบียด - -
เพลง = 2/5
แม้ว่าจะดีใจกับการกลับมาของเธอแต่ต้องขอบอกไว้ ณ ที่นี้เลยว่าเพลงนี้เป็นหนึ่งในซิลเกิ้ลที่ส่วนตัวเกลียดที่สุดเท่าที่เคยติดตามผลงานของเจโลมา ผลผลิตจาก Redone ในแบบฉบับพ็อพเต้นรำติดรสชาติอิเล็คโทรนิค ฮิพฮอพ เทคโนและเฮ้าส์แซมด้วยความเป็นละทินกล้อมๆแกล้มๆจากแซมเพิ่ลเพลงอมตะ - - ที่ดิฉันเกลียดเข้าใส้อีกเช่นกัน - - อย่าง Lambada ในปี1989ของKaomaพร้อมด้วยการจิก Pittbull มาร่วมแร็พอีกครั้งหลังจากเสี่ยงตายกันไปแล้วใน Fresh Up The Oven ที่แม่คุณสวมวิญญาณซ้อโลล่าที่สุดท้ายก็กลายเป็นแค่ซิงเกิ้ลเปิดโปรโมตตามคลับ (แต่ฟังไปนานๆแล้วก็ดีนะ ^ ^) .......ผลลัพธ์ออกมาจะพูดว่าอะไรดีอ่ะคือในแง่ของความติดหูและความสอดคล้องกับทิศทางของเพลงที่สมควรจะฮิตบนชาร์ตเพลงมะกันในยุคมืดนี้นี่เป็นไปในทิศทางที่สวยนะคะ แต่ประทานโทษมันดันมาตกอยู่ในมือของผู้หญิงที่เคยทำเพลงเต้นรำเปรี้ยวลืมโลกอย่าง Get Right,Love Don't Cost A Thing และ Waiting For Tonight มาแล้ว - - ผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแด๊นซ์ซิ่งควีน - - สำหรับดิฉันมันก็เลยกลายเป็นเพลงเต้นรำที่ฟังดูเสี่ยวโหลโบ๊เบ๊สามตัว100ไปโดยถนัดใจ ฟังครั้งแรกนี่ขยาดมากๆถึงขั้นรับไม่ได้ที่สูเจ้ากล้าดีขยับจากราชินีสีลมไปสู่ Dance Anthem วัฒนธรรมอตก.แบบน่าสังเวชเยี่ยงนี้ ไหนจะกระหยำด้วยแซมเพิ่ลถ่อยจากนรกที่ตัวดิฉันเกลียดเป็นทุนอีกต่างหากยิ่งส่งผลให้เพลงนี้กลายเป็นฐานส่งให้ Louboutins,One Love,What Is Love?,Hooked On You,Fresh Up The Oven ยัน Everybody's Girl กลายเป็นเพลงคุณภาพไปทันควัน....แต่จะด่าไปมันก็เท่านั้นแหละค่ะเพราะเพลงนี้ก็ดังแล้วแถมจากที่คาดการณ์ไว้ว่าไม่ได้เกิดชัวร์กลับกลายเป็นแฮปปี้เบิ๊ดเดย์ไปซะงั้น น้ำเชี่ยวก็ไม่รู้ว่าจะเอาเรือไปขวางทำไม หันกลับมามองที่ตัวดิฉันเองซะอีกที่คร่ำครึยึดติดกับความสมบูรณ์แบบแบบเดิมๆในขณะที่นางศิลปินตะเกียดตะกายไปข้างหน้าลดอีโก้จากที่เคยดูเหมือนจะเดินสายติ๊สท์จัดขายของยากสลับมาเล่นกับอะไรโฉ่งฉายขายแม่งง่ายๆโต้งๆแบบช่วงอัลบั้มที่สอง นั่นก็นับว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วไม่ใช่หรือสำหรับศิลปินพ็อพที่หวังความสำเร็จ อันดับเพลงและการเป็นที่พูดถึง บนชาร์ตเพลงฝั่งอเมริกาในยุคใกล้สิ้นโลก....On The Floor อาจจะไม่ถูกใจคอเพลงที่หวังจะได้ยินดนตรีคุณภาพจากเจโล ในขณะที่แฟนเพลงที่หวังจะเห็นดิว่านางนี้อยู่รอดบนวัฏจักรดนตรีสากลกระแสหลักอันเชี่ยวกรากอย่างทุกวันนี้จะต้องภูมิใจ...เนื่องด้วยเพลงนี้ครบเครื่องไปทุกองค์ประกอบที่จะนำพาชื่อของ "เจนนิเฟอร์ โลเพซ" หวนคืนสู่บัลลังก์ได้อย่างน่าชื่นใจโดยแท้
MV = 3.5/5
เอ็มวีเปิดตัวสวยด้วยการโฆษณาที่แยบยลมากตั้งแต่ต้นเรื่องทั้งรถ BMW คันงามยันต่างหูคริสตัลสวารอฟสกี้ยั่วใจที่ดูท่าทางแล้วราคาคงจะชวนสยองคนเดินดินอย่างเราๆไม่ใช่น้อย เจ๊เจโลเดินสะบัดตูดนวยนาดเข้ามาถึงในคลับตอนใดดิฉันไม่ทราบเพราะมัวหลงไปกับความงามของอีเจ๊ทั้งฉากนางพญาแห่งฟลอร์เต้นรำ ฉากอีเจ๊ในชุดคริสตัลแบ็คกราวนด์เป็นสีทองจะว่าไปเท่าที่กวาดตาดูแล้วนึกถึงGet RightและWaiting For Tonightของอีเจ๊ในภาคที่บูรณาการสู่ความฟู่ฟ่าของคลับเต้นรำยุค2011พร้อมด้วยอิทธิพลของศิลปินฮิพฮอพและสาวอาร์แอนด์บีอย่างบียอนเซ่หรืออเมรีที่ยังตามมาหลอกหลอนดิฉันไม่เลิกในเอ็มวีนี้แต่ไม่มีอะไรที่จะสามารถมาต้านทานความงามของอาเจ๊ได้ วู๊ยยยยยยยยยย อยากจะกรี๊ดดังๆว่าเจ๊สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คนห่าอะไรสวยฉิบหายเลยยยย (ขออภัยในบางลีลาค่ะ) ดูแล้วใครจะไปเชื่อว่าอายุอานามปาเข้าไป41แล้วดูแล้วอิ่มเอมแกลมภูมิใจ ขนาดลูกสองแล้วแถมยังลูกแฝดด้วยนะหุ่นยังเซี๊ยะสะบึมเช้งกระเด๊ะชนิดที่ต่อพวกศิลปินวัยรุ่นที่ว่าหุ่นดีๆในยุคนี้มาชนกับเจ๊รับรองว่าได้มีกระเด็นกลับนรกกันไม่ทันแน่ๆ พวกที่เหลือแต่กระเด๊ะอย่างแม่นางคริสทิน่า,บริทนี่ย์และนางพิ้งค์ดูไว้เป็นตัวอย่างนะคะว่าพวกตัวปล่อยตัวเองกันจนเบ๊อะบ๊ะเกินไปแล้ว อย่ายอมแพ้สาว40นะคะพวกหล่อนๆ หึหึหึ (สู้โว้ย!ไอ้อ้วนทั้งหลาย) ....อ้าวนอกเรื่องซะตั้งนานอีเจ๊องค์ลงแล้ว แหมมม เต้นแค่นี้เองอ่ะ??? แต่ถึงกระนั้นพลังในการเต้นของเจโลนี่ต้องยอมรับว่าไม่มีตกเลยนะทรงพลังเหมือนเดิมคือดูแล้วขนลุกท็อปฟอร์มมากๆหลังจากที่บริทนี่ย์การเต้นในช่วงหลังๆตกลงไปมากก็เห็นจะมีเจ๊กับชากิร่านี่แหละที่เบียดกันไปกันมาว่าใครจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งคนต่อไป....อ้าวจบซะแล้ว!ยังไม่ทันพิจารณาองค์ประกอบอะไรเลยมัวแต่มองหน้าสวยๆ รูปร่างอันสุดเพอร์เฟ็คและการเต้นระรัวสะโพกโยกเอวสุดเร้าใจของเจ๊ซะเพลิน ว่าแล้วขอตัดคะแนนที่3.5แล้วกันค่ะพร้อมโล่ห์ประกาศกิตติคุณสาขา Breakthrough/Greatest Come Back ยันม้ามืดประจำต้นปี2011ให้อีเจ๊ครอบครองไปเลย เชื่อว่าทุกคนที่ชอบเจโลได้มาดูเพลงๆนี้แล้วจะรู้สึกอิ่มใจแน่นอนเพราะมันแสดงให้เห็นชัดๆว่า "เธอยังอยู่" ครบถ้วนทั้งพลัง ความงามและความสามารถที่จะเปลี่ยนโลกทั้งใบให้กลายเป็นฟลอร์เต้นรำให้สะบัดไปพร้อมกับเธอเหมือนกับยุครุ่งโรจน์ช่วงต้นปี2000 เป็น4นาทีกว่าๆที่อิ่มเอมเปลมใจและสะกดคนดูอยู่หมัดมากๆชนิดที่ไม่จำเป็นต้องนั่งทำเอ็มวียาวซ้ำซากตั้ง7-8นาทีดูรู้เรื่องบ้างไม่รู้บ้างก็สามารถบังคับทุกสายตาให้หันมาจับจ้องที่เธอได้อย่างง่ายๆและเหนือชั้นจริงๆ
สรุป
ระวังกันเอาไว้ให้ดีเพราะมีความเป็นไปได้สูงว่าของจริงกำลังจะกลับมาเอาบัลลังก์ของเขาคืนแล้วหนึ่ง!!! ^ ^
แก้ไขล่าสุดโดย Armand D'Angouleme เมื่อ Sat Mar 05, 2011 10:01 am, ทั้งหมด 12 ครั้ง
