มาที่งานเพลงจากอัลบั้มชุดที่2ที่ใช้ชื่อเดียวกับซิงเกิ้ลแรก ที่ฟังรอบแรกแอบดีใจน่ะ ถึงมันไม่เปรี้ยวแก่นแตรดแบบเพลงอื่นๆที่ชอบๆ แต่ก็ไม่ใช่telephoneหรือpocker faceภาค2-3 แต่ตัวรีเองค่อนข้างทึ่งกับกึ๋นของนางนี้น่ะ อย่างตอนรีลีสทั้งmvและซิงเกิ้ลalejandroออกมานี้ บอกตรงๆว่าปลาบปลื้มว่าอีนี้ขนาดคิดว่าต้องnext britneyแนอนกันเลยทีเดียว ส่วนกระแสต่อว่า ผิดหวัง บลาๆๆๆ ต่อเพลงนี้ ส่วนตัวก็โอเคน่ะ ก็ชิคดี ถึงไม่ใช่แบบฟังครั้งแรกแล้วบอกว่านี้แหล่ะใช่เลย แต่ก็ฟังได้เรื่อยๆ ไม่น่ารำคาญหู แล้วรายละเอียดเพลงก็จัดว่าดีอยู่ทีเดียวน่ะ
Born This Way : 3/5
แดนซ์ฮอลอิเล็กโทรนิก้า เปิดตัวก็แอบเก๋ๆแซมเปิ้ลซิงเกิ้ลเก่าอย่างalejandro ก่อนเจือโปรแกรมมิ่งเสียงแบบพวกแบตเตอรี่ แล้วใส่กลอง สาดกีต้าโปรแกรมิ่งขึ้นอินโทรจนนึกว่าเพลงแดนซ์ซ่องแตกซะแล้ว แล้วแบบเบรกอารมณ์มากด้วยบีทแบบยูโรนิ่มก่อนเดินจังหวะเทคโนติดแทรนซ์หนึบๆติดสำเนียงกลิ่นนิวเวฟดิสโก้หน่อยๆ แล้วเจือเสียงสังเคราะห์แบบเสียงเจียเหล็กอลูมิเนียมอะไรเทือกนั้น เพิ่มลูกเล่นทั้งเจือดนตรีแอมเบียนต์ และจังหวะปรบมือแบบจบคอนเสิร์ตร็อกเกอร์เทือกนั้นตอนช่วงใกล้จบเพลง
สรุป
ส่วนตัวมองว่า ก็ฉีกตัวในส่วนของรูปแบบนำเสนอที่เคยเห็นในส่วนของซิงเกิ้ลต่างในอัลบั้มแรกอยู่น่ะ แล้วมองว่าเธอนำเสนอได้ค่อนข้างพอประมาณ ไม่ดูเว่อมากเกินไป ส่วนเรื่องที่คล้ายเพลงป้ามะดันนั้น ส่วนตัวก็คิดในแง่ดีว่าเป็นส่วนของinspirationมากกว่าจงใจcoppyน่ะ เพลงนี้คิดว่าอีก้าก็คงทำเป็นการทรีบิ้วให้อีป้ามะดันและบรรดาศิลปินป็อปยุคก่อนๆมากกว่าtry to beป้าแก แต่อีกมุมนึงก็อยากให้งานเพลงของชีหลุดจากเงาของคนอื่นๆมากกว่าที่เป็นอยู่ เพราะเดี๋ยวเฮตเตอร์ก็จะมารุมแขวะหล่อนได้นะจ้ะ ส่วนตัวอยากเห็นพัฒนาการในส่วนของซิงเกิ้ลที่2ว่าหล่อนจะโชว์ว่าหล่อนมีกึ๋นพอจะเป็นตัวแทนของตำนานยุคใหม่ได้หรือไม่?? ส่วนเพลงนี้ก็เฉยๆไปที่ค่อนข้างชอบ แต่ก็น่ะ มันยังไม่ถูกจริตเท่าที่ควรหรืออาจเพราะไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้แต่แรกอยู่แล้วก็ได้...
_________________











