ค่ะ ช่างมันแป้กก้อแป้กค่ะ แต่อยากพิม
คือ อันนี้เป็นเรื่องน้องจุกกับแฟนคนแรกเองค่ะ
ครั้งนึงที่น้องจุกกับพี่เอ(นามสมมติ)ไปเดินสยามด้วยกัน
พี่เอขอจับมือน้องจุก
แต่น้องจุกไม่ยอมอ่ะ เพราะคนเยอะ
แล้วยิ่งชายๆอีก คนคงมองเยอะน่าดู ไม่ไหวอ่ะ
แต่เค๊าตื้อแบบ ตื้อมากๆค่ะ
ตื้อจนเค๊าโกรธ
น้องจุกง้ออยู่นาน เค๊าก้อไม่หายโกรธสักที
ทีนี้น้องจุกโมโหมากค่ะ เรพาะเปนคนไม่ชอบง้อใครอย่างแรง
ไม่ใช่คิดว่าตัวเองเจ๋งนะ แต่การง้อคนมันเหนื่อยค่ะ เลยไม่ชอบ
เลยโกรธและงอนมาก งอนมากๆ
เดินหนีเค๊าออกมาเลยค่ะ ไม่พูดไม่จา
คราวนี้เค๊าตกใจค่ะ 555+
เค๊าบอกเค๊าล้อเล่น และก้อเดินตามมาง้อใหญ่เลย
แต่น้องจุกโมโหจิงๆค่ะคราวนี้ ไม่ล้อเล่น
เดินไวมากๆๆๆๆๆ
ทีนี้ค่ะ ตอนนั้นเดินมาตรงร้านแดรี่ควน( ตรงเซนเตอร์พอยท์เก่าอ่ะค่ะ ไม่รู้จำกันได้ไม๊)
พี่เอเดินตามมาไวมากๆ ขายาว ตัวสูงอ่ะ
คราวนี้น้องจุกวิ่งเลยค่ะ
แต่วิ่งได้ประมานสองเก้าค่ะ
สะดุดล้ม เจ็บค่ะ เลือดออกเลย วันนั้นใส่กางเกงปิดเข่าไป
ตอนที่ล้มคนมองเยอะมากๆๆๆๆ
น้องจุกแบบอายมาก
ทีนี้พี่เอเข้ามาอุ้มน้องจุกเลยค่ะ
แบบ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คนมองเยอะกว่าเดิมอีกคร่า
โดยเฉพาะพี่ที่ร้านแดรี่ควีน เพราะล้มอยุตรงนั้นพอดีอะ
พี่เออุ้มน้องจุกขึ้นมา แล้วก้อบอกกับพี่ที่ร้านแดรี่ควีนว่า
" มองแฟนผมทำไม คนนี้ผมไม่ยกให้ใครนะ "
อิอิ หายโกรธเลยค่า แต่อายอ่ะ
พี่เอเค๊าอุ้มน้องจุกจากตรงเซนเตอร์พอยท์จนไปถึงที่จอดรถพารากอนเลยค่ะ
ตลอดทางไม่รู้เลยค่ะ คนมองอะไรยังไงบ้าง
เรพาะเอามือปิดหน้าปิดตาตลอด
คืออายมากอ่า แล้วยิ่งผู้ชายทั้งคู่นี่แบบ
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด
น้องจุกเลิกเดินสยามไปเกือบสองเดือนค่ะ
กลัวคนแถวนั้นจำได้
มันประทับใจอ่ะค่ะ
เพราะเป็นแฟนคนแรก
_________________
