บินไปเดียวดาย..กลางสายลมแปรปรวน...
เพียงทะเลครวญ....ฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า...
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย..ฉันเหนื่อย..ฉันหนาว
และเหงาเหลือเกิน...

ไม่เคยมีใคร..มีรักแท้จริงใจ...
จ้องมองทางใด..ดูเคว้งคว้างว่างเปล่า...
ฝ่าลมฝนลำพัง...มากี่ร้อนหนาว....
จนล้า...สิ้นแรง...

* ไม่อยากเห็นภาพใด..แม้แต่ท้องฟ้า...
อยากจะพักดวงตา...ลงชั่วกาล....
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์...
จะหลับฝันไม่ขอตื่น..ขึ้นมา.....

คงจะมีเพียง...ลมหายใจรวยริน....
เอนกายบนดิน...ยอมรับความแพ้พ่าย....
ปีกของฉันมันหนัก....บินต่อไม่ไหว....
จะขอพักกายชั่วกาล.....

ความหมายลึกๆของเพลงคือ คนที่กินยาตาย กำลังหมดลมหายใจ

เจ็บแปร๊บปๆ


_________________

อารมณ์ไหนวะเนี้ย


_________________

ทำไมกะเทยคิดสั้นคะ อีดอก


_________________

ไม่ถึงขั้นนี้อ่ะ
อย่างน้อยที่สุด
น้องจุกก้อมีความสุขค่ะ ที่ได้เปนส่วนนึงของเว็บนี้


_________________

แม่บิดหนี อกหักอยู่หรอ


_________________

ประวัติของเพลงนี้ก็ชวนหดหู่มากค่ะ
พี่จุ๋ม นรีกระจ่าง เป็นเจ้าของบทเพลงนี้
เดียวดายกลางสายลม ถูกแต่งขึ้นหลังจากที่
พี่จุ๋มสูญเเสียสามีไปหลังจากแต่งงานไม่นานค่ะ
ได้ฟังพี่จุ๋มสัมภาษณ์ถึงความเสียใจครั้งนั้นแล้ว
รู้สึกหดหู่ตามเพลงและพี่จุ๋มเลยค่ะ


_________________

เพลงนร้เริ่ดจิ๋มฉีกแหกแตดเรยล่ะ
อีกเวอร์ชั่นที่ผู้ชายร้องคือ พลพล
เริ่ดพอกัน ร้องที่คัฟเวอร์ไนท์