ใกล้เมโมเรี่ยลเดย์แล้ว โดนใช้หนักเชียว
ไม่พูดมากละ มาต่อกันดีกว่า
พอย้ายมาอยู่กะพี่เพ็งก็ดีอย่างนะคะ คือ เขาพาเราไปเที่ยวบ้าง
อย่างย้ายมาวันแรกเลย ลุงชาติเขาก็พาไปเที่ยวสะพานโกลเด้นเกท
สวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยจริงๆนะ แต่มาเห็นของจริงแล้วมันก็ไม่ใหญ่เท่าที่เรา
คิดไว้นะ แต่มันก็ยังสวยอยู่ดี อิอิ
เรื่องชอป ไม่ค่อยมีอ่ะค่ะ เพราะที่petaluma อย่างที่ว่า มีแต่ฟาร์มๆๆๆๆ จะชอปดีๆ
ก็ต้องเข้าในเมืองซานฟราน อยู่บ้านนอกก็มีแต่ ross อ่ะค่ะ ชอปมันส์สุดแล้ว
ห้างก็มีนะ แต่คิดว่าไม่ใหญ่เท่าไหร่
เออๆ ที่นี่นะ ฮานน่า มอนทาน่า ดังมาก อะไรจะดังระเบิดเถิดเทิงขนาดนั้น
ไปไหนก็เจอ ตั้งแต่ห้างใหญ่ๆ ไปจนถึงร้านซักผ้า เจอมันทุกที่จริงๆเลย แถมกลับมาบ้าน
ลูกพี่เพ็งก็ยังดู ฮานน่า มอนทาน่าช่องดิสนี่ย์อีก เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ ขี้เกียจเจอมากๆ
แล้วมีอยู่ครั้งนึงค่ะ คือว่า อยู่ที่นี่รู้จักคนลาว คนเขมรเยอะมากๆๆๆๆ เค้าจะประมาณว่า
เป็นเครือข่ายกัน เป็นเพื่อนกันหมด แล้วคนพวกนี้เขาจะชอบละครไทยมากๆ
แล้วพระเอกในดวงใจก็คือ แต่น แตน แต๊นนนน
ศรราม จากเรื่องฟ้ามีตะวัน หัวใจฉันมีเธอนั่นเอง 555+
แร๊วพอดี๊ พอดี ศรรามมาโชว์ตัวที่ร้านอาหารไทยแห่งนึงในซานฟรานซิสโก ก็แห่กันไปดู
ตลก โปกฮามาก อยู่ไทยชั้นไม่เคยจะสนใจอ้ะ อยู่นี่ก็มากรี๊ดๆกะเขา ประมาณว่า
เข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตามใช่มั้ยคระ ไม่กรี๊ดเดี๋ยวทำงานกร่อย เดี๋ยวไม่ขำ
พอไปถึง ได้นั่งหลังสุดเลย ที่นั่งเต็มหมดแล้ว พอเดินเข้าไป รู้เลยว่าอีไหนเป็นคนไทย
เพราะคนไทยที่นั่นจะจิกใส่กันค่ะ มากๆ แล้วแบบ การแต่งตัวจะรู้เลยว่าเป็นคนไทย
ประมาณว่าข้าสวย ข้าเริ่ด อะไรประมาณนี้ เข้าไปแล้วเจอสายตาพิฆาตเยอะมาก
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน พอนั่งหลังสุด สักพัก อุ๊ย ศรรามออกมาข้างหลังค่ะ ตรงที่เรานั่งน่ะค่ะ
แล้วศรรามก็เข้ามาทัก หวัดดี เหมือนเป็นญาติกันเลยค่ะ แปลกมากๆ มาจับมือฮัลโหล
สวัสดี ได้ถ่ายรูป ได้กอด มากมาย สิทธิพิเศษ ฮุๆๆๆ พวกที่นั่งหน้าไม่ได้ทำนะคะ
เพราะกว่าศรรามจะถ่ายรูปกะพวกเราเสร็จ ก็หมดเวลาแล้ว ต้องขึ้นโชว์บนเวที
พวกอีไทยที่นั่งข้างหน้า อยู่หางแถว อด
พูดถึงเรื่องถ่ายรูป คือ ไม่ได้ว่านะคะ คือพวกคนลาว(บางคน ย้ำ บางคน)
เนี่ย เขาไม่ค่อยมีมารยาทกันเท่าไหร่
ก็คือว่า ตัวเองจะถ่ายคนเดียว ไม่ยอมเห็นใจคนอื่นที่อยากถ่ายบ้าง
ก็คือว่า พี่เพ็งน่ะค่ะ ตอนแกถ่ายรูปใช่ป่ะคะ แกก็เรียกเพื่อนๆๆทั้งหลายมาถ่ายรูป
อีคนที่รอก็รอไป เพื่อนเป็นสิบ แร๊วเน็ตก็เป็นคนถ่ายอ่ะค่ะ ก็ค่อนข้างอึดอัด
คือ นอกจากจะถูกมองแล้ว มีคนมาตบหลังเราด้วย ประมาณว่า มรึงพอได้แร๊วนะ
แล้วก็ ผู้จัดการเค้าก็บอกหลายทีแล้วว่าให้พอๆๆ
พอเน็ตจะหยุด พี่เพ็งก็ใช้ถ่าย แกพูดว่า ช่างปะไร จะถ่ายก่อน ปล่อยมันรอไป(เอ๊า)
แล้วคือ พอถึงตาพี่แกถ่ายใช่ป่ะคะ ทีนี้ ผู้จัดการศรรามก็มาไล่ พี่แกก็จิกแขนเน็ตนะคะ
ก็คือว่า เราจำต้องถ่าย ทีนี้ แกก็ไปยืนข้างศรรามแล้ว ทีนี้ผู้จัดการก็เอามือมาบังกล้อง
แล้วเค้าก็ชี้หน้าเน็ต แล้วพูดว่า "hey , that's enough"แล้วลากแขนพี่เพ็งออกมา
รู้มั้ยคะ พี่แกด่าเน็ตเป็นภาษาลาว ว่า "โอ๊ย ช้าจริงๆเลย เพราะช้านั่นแหละเห็นมั้ย
อดถ่ายเลย" เน็ตก็บอกเค้านะคะว่าเดี๋ยวศรรามโชว์เส็ดแล้วเค้าก็กลับมาหาเราอยู่ดี
เดี๋ยวก็ได้ถ่ายใหม่แหละ เค้าก็ไม่ฟังค่ะ เค้าไม่พูดกับเน็ตเลย อธิบายให้ฟังว่า
ผู้จัดการเค้าด่าแล้ว ก็ไม่ฟัง คนแก่อะไรแมร่ง โคตรเอาแต่ใจเลย
พอศรรามโชว์เสร็จก็กลับมาจริงๆค่ะ คือว่า พวกเรารู้จักเจ้าของร้านด้วย
พี่แกได้ถ่ายใหม่แล้ว ก็ยังไม่หายโกรธอีก โคตรไร้สาระเลย ไม่มีมารยาทด้วย
เบื่อแมร่งค่ะ คือว่า อยู่นี่น่ะ เข้าใจเลยว่า ทำไมคนไทยถึงชอบดูถูกคนลาว
แต่บางคนเค้าก็ดี ไฮโซนะคะ แต่บางคน ก็แบบนี้ล่ะค่ะ
อ้อ แถมนิสนึง ตอนกลับ ศรรามถามด้วยว่า จะกลับแล้วเหรอครับ แล้วก็
ดึงตัวเราไปกอดด้วย แล้วหอมแก้มนิดนึง ส่วนแคร์ ถึงขั้นได้หอมเต็มๆ
55555+
เรื่องทำงาน เจ้าของร้านเน็ตก็เป็นคนลาวนะคะ เค้าก็ดีออก
แล้วเค้าก็ไฮโซ แต่ไม่ถือตัวค่ะ รถก็ขับเบนซ์ รุ่นอะไรไม่รุ ดูไม่เป็น
รู้แต่ว่า ฝรั่งเห็นแล้วฮือฮาอ่ะค่ะ
ตอนแรกเน็ตเข้าไปทำงาน ทำไรไม่เป็นเลย ก็โดนเค้าพูดกระแนะกระแหนเล็กน้อย
ตอนแรกแทบจะไม่อยากลุกไปทำงานตอนเช้าเลย มันไม่สนุกอ่ะ งานหนัก ได้เงินน้อย
หลังๆ รู้จักกะลูกสาวเค้า ชื่อลินดา กะแซนดี้ สองคนนี้เป็นเด็กเอเชียที่ประมาณว่าคูลอ่ะค่ะ
ค่อนข้างปอปในหมู่เพื่อน เค้าจะเป็นคนสนุกสนาน เป็นคนไม่น่าเบื่ออ่ะค่ะ
แล้วจะชอบอะไรเหมือนๆกัน เรื่องหนัง เรื่องเพลงอะไรงี้ ร้องเพลงด้วยกันในร้าน
แล้วเค้ารู้ว่าเราอยู่บ้านนั้นเบื่อ เค้าก็พยายามพาเราออกไปเที่ยว ชอปปิ้งที่ดีๆ (ฮ่าๆ)
ก็เลยสนุกขึ้น เวลาไปทำงาน เพราะลูกสาวเค้าจะช่วยงานที่ร้าน เจอกันทุกวัน
ลูกสาวเค้าทำงานเก่งมาก คือ ลูกค้าที่มากิน ไม่ได้ติดอาหาร แต่ติดแซนดี้กะลินดา
เรื่องร้องเพลงในร้านนะคะ คือว่า จะมีสเตอริโออยู่เครื่องนึง แม่ลูกเค้าจะแย่งกันฟัง
ลินดาก็จะชอบเปิดวิทยุดังๆ(ชอบค่ะ อิอิ) แล้วร้องเพลง (ลินดาเสียงดีมาก) สักพัก
แม่เค้าก็จะมาบ่น "อุ๊ย ฟังเพลงอีหยังเนี่ย อีแม่ฟังบ่ฮู้เรื่องเลย" แล้วแม่เค้า
ก็จะเปลี่ยนเป็นเพลงพุ่มพวง (ฮ่าๆๆๆ)
แล้วเน็ตทำงานร้านนี้ เจ้าของร้านใจดีขนาดไหน คิดดู เน็ตทำไมโครเวฟพัง จานแตก
หม้อหุงข้าวไหม้ เค้ายังไม่หักเงินเราเลย แต่เค้าก็มีบ่นนิดหน่อย แต่ไม่ด่านะ
แต่ก็อยู่ร้านนี้ไม่นานอ่ะค่ะ มันมีเหตุ
...
อยากรู้ใช่ม๊า..... ติดตามตอนต่อไป
พิมพ์ยาวเกินไป เดี๋ยวขี้เกียจอ่านกัน
ติดตามตอนที่แปดด้วยนะทุกคน
เย้......
_________________
