https://www.youtube.com/watch?v=mvxQYPR4lmU

เหมือนเป็น floklore version มากกว่า re-record ดีกว่าที่คิด

เอาจริง ตอนแรกนึกว่ามาจากอีบั้มลัฟเวอร์ 5555555


_________________

ด้วยความที่อี69 รสชาติมันฉูดฉาดจัดจ้านมากๆ โดยเฉพาะบรรดาแทร็คที่ตัดเป็นซิงเกิ้ล ทำให้ไซด์แทร็คอย่างอีเพลงถูกลืมไปเลยว่าเคยมีอยู่ในอัลบั้มกับเค้าด้วย (ด้วยความที่ไม่ค่อยได้ฟังบั้มเก่าๆของอีเทย์ซ้ำบ่อยๆด้วย)

ตามความเห็นช้านนะ คิดว่าอีเพลงนี้ ถ้าไปอยู่กับอีเลิฟเวอร์น่าจะโอเคกว่า มูดแอนด์โทนก็ไปในเวย์เดียวกันด้วย น่าจะไชน์กว่านี้อะนะ

ซึ่งจะว่าไปแล้ว นี่ก็คิดเสมอเลยว่าอีเทย์เริ่มงานดรีมพอพ ตอนอีลัฟเวอร์ พึ่งมาสังเกตมามีใครบั้มเก่าด้วย

ซึ่งก็น่าเสียดาย เพราะอีลัฟเวอร์เสือกแป๊กอนาถ แถมเทรนด์งานดรีมพอพคือoutdatedลงหลุม ขนาดเจ้าแม่ดรีมพอพของตลาดเมนสตรีม อย่างอีล้านนาเอง ยังหนีไปร้องพวกงานrock-esqueแทน ตอนนี้เหลือแค่อีตุ๊ดทรอยตัวเดียวมั้ง ที่ยังไม่มูฟออนซักที

เอาจริงถ้าไม่นับเพลงจัญไรเกรดคลองถมอย่างอีไวเดสดรีม เพลงจำพวกดรีมพอพของอีเทย์ถือว่าทำได้ไม่เลวเลย ทั้งอาเชอร์ อาฟเท้อโกลว เดไล้ แล้วหลายๆแทร็คในfolklore

แต่ก็นั้นอีก อีนี่ชอบลดคุณค่างานตัวเอง ด้วยการชอบก็อปงานตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก ทำจนเกร่อ จนหมดคุณค่า เหมือนที่นางชอบผลิตซ้ำงานซินธ์พอพ80s จนกลายเป็นงานworthlessไปเลย


_________________

ไหนๆก็พูดล่ะ อย่างอีลัฟเวอร์ อีดอกเทย์ก็ยังคุมโทนด้วยงานซินธ์พอพ80เป็นเบสของอัลบั้ม ทำให้ภาพรวมของอัลบั้มนี้ดูน่าเบื่อไปเลย ทั้งๆที่พอเจาะเป็นแทร็คไป คือดูดีเลย หลายๆเพลงคือทำเข้าขั้นดีมากด้วยซ้ำ แต่ก็นั้นล่ะ ทั้งสันดานทำเพลง ที่ชอบรียูสซ้ำแล้วซ้ำเล่า สันดานส่วนตัว ที่ชอบplay victim อีรุงตุงนังไปหมด ถ้าไม่มีอี2อัลบั้มหลังมากู้ซากให้ บอกเลยอีดอกนี่ได้ไปลงหลุมเดียวกับอีแขตั้งนานล่ะ


_________________

สันดานเดิมตั้งแต่ Speak Now ที่เอา Fearless มารียูสแล้วค่ะ


_________________

Debut ที่ 1 ทุกอันเลยมั้ยค่ะ


_________________

รอรีเรคคอร์ดของคารีน่าไบอยู่นะคะ