เอาจริงๆเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วน่าจะยังมีคนเก่าๆหลายคนจำนักรีวิวที่ชื่อ "Da Nastina" ได้ คนที่ชอบเขียนรีวิวเพลงยาวๆนั่นแหละครับ เขียนทุกอย่างที่ได้ฟังซึ่งก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะเขียนไปมากมายเพื่ออะไรเป็นสิบปี ท้ายที่สุดก็ไม่คิดว่าไอ้เด็กที่เคยเขียนวิจารณ์เพลงเป็นเรื่องเป็นราวเป็นวรรคเป็นสุดท้ายจะดันขยับมาทำเพลงซะเอง โอเคครับครอบครัว FF Mag ที่รักและคิดถึงวันนี้เอาเพลงแนสมาฝากครับ ส่วนรีวิวเลิกเขียนไปนานแล้ว คิดถึงทุกคนนะ
saint mabus
http://www.soundcloud.com/saintmabus
Saint Mabus : Blossom Brazilia : Bossa Nova
จะว่าไปก็เจ็ดปีมาแล้วที่ผมริเริ่มความฝันในเรื่องการทำดนตรีและเขียนเนื้อเพลง มันเกิดมาจากความคิดที่อยากจะเริ่มทำอะไรสนุกๆบ้างเพราะเราก็ชอบเขียนบทความจำพวกวิจารณ์เพลงมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่นซึ่งก็คงจะน่าสนใจไม่น้อยว่าจากประสบการณ์ในการฟังดนตรีและทำความรู้จักกับผลงานของศิลปินหลายๆคน "เราได้อะไรจากสิ่งเหล่านั้นบ้าง?" มันเริ่มมาจากนิตยสารดนตรีสองเล่มคือ Forwardmag และ Pop เล่มแรกนี่อบอุ่นเหมือนบ้านทำให้เราได้ก้าวเข้าสู่ Community ของคนรักการเสพย์ดนตรีสากลและก็มีเพื่อนที่เป็นคอเดียวกันมาถึงทุกวันนี้แถมเป็นพื้นที่เริ่มต้นให้เราเขียนหนังสือมาจนถึงทุกวันนี้ ส่วนเล่มหลังนี่เป็นแรงบันดาลใจในหลายๆอย่างและยังคงมีอิทธิพลต่อทั้งการเขียน,การทำดนตรีตลอดจน Attitude มาจวบจนวินาทีนี้ (เป็นนิตยสารที่สนุกและน่ากลัว 555) และแน่นอนมันเริ่มมาจากช่วงเจ็ดปีที่แล้วที่จำได้ว่าเป็นช่วงกลียุคเป็นช่วงที่ชีวิตเดินบนเส้นทางที่มืดมากแต่ก็สนุกและได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างดี มีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับชาวต่างประเทศที่ทำดนตรีได้บ้างแต่ท้ายที่สุด #มันไม่เกิดขึ้น จะไม่สาธยายเหตุผลแต่เอาเป็นว่า "เราหลงทางในช่วงนั้น" เป็นความหลงที่เมื่อมองย้อนกลับไปก็ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงต้องใช้เวลากว่าเจ็ดปีถึงจะได้มีเพลงของตัวเอง #ลืมบอกว่าอัลบั้มชุดแรกพบกันเดือนหน้า น่าตลกที่นับจากต้นปีเราใช้เวลาเพียงแค่สี่เดือนสร้างเพลงได้กว่ายี่สิบเพลง ดีบ้าง โอเคบ้างและไม่ผ่านบ้างตามประสา แต่อย่างน้อยก็ดีใจที่พอหลายๆเพลงมารวมตัวกันมันดีพอที่จะสร้างอัลบั้มให้คนธรรมดาคนหนึ่งได้ คือมันก็ดีที่สุดแล้วสำหรับศักยภาพ ณ ขณะนี้ของวันนี้วินาทีนี้ ก็น่าแปลกอีกแหละเราทำอัลบั้ม Chapter แรกเสร็จแต่ไม่รู้สึกอยากตัดเพลงไหนเป็นซิงเกิ้ล แต่พอวันนี้เริ่มทำเพลงแรกของอัลบั้มที่สอง "Blossom Brazilia" ระหว่างทำเรารู้ทันทีว่า เฮ้ย เพลงนี้แหละที่ฉันต้องการให้มันเป็นซิงเกิ้ลแรกในชีวิตของฉัน #ถึงมันจะเป็นเพลงสำหรับอัลบั้มชุดที่สองก็ตาม ก็ไม่อยากเชื่อว่าในวินาทีสุดท้ายเรากลับเลือก "บอสซาโนว่า" มาเป็นงานเปิดตัวซึ่งต่างจากที่เราต้องการเมื่อเจ็ดปีที่แล้วมากว่าเพลงฉันจะต้องเป็นอิเล็คโทรนิคแรงๆไม่ก็ร็อคดิบๆมืดๆติดพั้งค์ โดยไม่ลืมตาดูความเป็นจริงว่าเราไม่ใช่นักร้อง! และนั่นคือหนึ่งในทางที่ฉันหลงพอๆกับความอยากเด่นอยากดังอยากเป็น Somebody จนท้ายที่สุดได้รู้ว่าเส้นทางที่เคยวิ่งไปไม่ได้มีความสุขเลยแม้แต่นิดเดียว สำหรับเพลงนี้ถ้า Kawaii Ari ได้ฟังคงจะรู้ดีว่ามีช่วงนึงเราเคยหลงใหลในซาวนด์ของแจ๊ซซ์ บอสซาโนว่ารวมถึงซาวนด์ดนตรีทั้งพ็อพและโซลจากยุค60sมากจนเปิดให้อ้นฟังทุกวันและซิงเกิ้ลแรกนี้พี่มอบให้ "อ้น" กับความทรงจำดีๆในวัยเด็กตลอดจนช่วงเวลาดีๆสำหรับครอบครัวเราในปัจจุบันนี้ Blossom Brazilia คือดอกไม้แห่งความสุขที่เบ่งบานในเสียงดนตรี ความทรงจำและแน่นอนในวันที่คุณหลุดมาพบกับแสงสว่างของชีวิต...และนี่คือเพลงแรกที่ผมขอมอบให้คุณ



