http://hysteriaculture.wordpress.com/2013/10/22/get-into-the-groove-lady-gaga-ft-r-kelly-do-what-u-want-electropoprb-75-3-55/
http://www.facebook.com/hysteriaculture
Lady Gaga Ft.R.Kelly : Do What U Want : Electropop/R&B (75% = 3.5/5)
รีเควสต์จากคุณน้อง Kimmy Gizz นะคะ อันที่จริงแล้วคุณน้องเขารีเควสต์มาตั้งแต่เมื่อวานหลังหลังจากเพลงเพิ่งพรีเมียร์ไปหมาดๆแล้วล่ะค่ะซึ่งดิฉันก็ได้รับปากคุณน้องไปว่าจะเขียนรีวิวให้ตั้งแต่เมื่อเย็นวานแต่ที่ไหนได้พอกลับจากทำงานแล้วก็มัวแต่ ลำยอง อยู่อันนี้ก็ต้องกราบขอโทษคุณน้องด้วยนะเจ้าคะที่ต้องเลื่อนมาเขียนเอาเช้าวันถัดมาเพราะบ.ก.เพจติดละครงอมแงม
ก่อนหน้านี้นับว่าดิฉันประสบความสำเร็จอย่างสง่างามกับการร่วมลุ้นผลงานการคัมแบ็คของศิลปินหญิงในดวงใจไม่ว่าจะตั้งแต่ Closer To The Truthของย่าแฌร์ ที่แม้ว่าจะไม่เปรี้ยงปร้างแต่จากเนื้องานแล้วก็นับว่าเป็นการหวนกลับมาเยี่ยมเยียนบัลลังก์เดิมได้อย่างสมศักดิ์ศรีในขณะที่Bangerzของสาวไมลี่ย์ ไซรัส กับ Prismของเคที่ เพอร์รี่นี่นับว่าสร้างความประทับใจได้เกินคาดชนิดที่ขอยกให้เป็นสองอัลบั้มไฮไลท์ประจำปี2013นี้จากฟากของศิลปินพ็อพหญิงทีเดียว ว่าแล้วตอนนี้ก็เหลืออีกไม่กี่นางที่ดิฉันนั่งภาวนาในใจให้ผลงานที่กำลังจะออกมาตู้มต้ามหลักๆเลยตอนนี้ก็คงจะหนีไม่พ้นบริทนี่ย์ สเปียรส์,อาวริล ลาวีญ,มารายห์ แครี่ย์(ที่คาดว่าคงจะไปออกปีหน้า)และอีกคนหนึ่งก็ เลดี้กาก้า ตัวเต็งตัวเก็งประจำปีที่เหล่าสาธารณชนต่างจับตา เฝ้ารอและคาดหวังงานดีๆจากเธอในระดับที่สูงเสียดฟ้าทีเดียว
สำหรับปีนี้ของสาวเลดี้กาก้านี่สำหรับดิฉันคงต้องบอกตามตรงว่าไม่ได้รู้สึกว่าเป็นปีที่ดีของเธอสักเท่าไรด้วยความที่ส่วนตัวได้เห็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบเป็นระยะๆไปยันการต่อต้านเล็กๆจากศิลปินและผู้มีอิทธิพลในวงการดนตรีส่วนหนึ่งอันนี้ไม่นับรวมไปถึงกระแสการล้อเลียนและคว่ำบาตรจากบรรดาแอนตี้แฟนในโลกโซเชี่ยลที่ดูเหมือนจะกระพือความแรงขึ้นขึ้นทุกวัน จากเท่าที่ดิฉันสังเกตุดูแล้วดูเหมือนว่าหลายคนจะ กังขา กับวิธีการโปรโมตผลงานของเธอซึ่งมันดูเหมือนว่าจะเป็นความไม่เห็นด้วยที่สะสมอยู่ในใจลึกๆมาค่อนข้างนานจนมาระเบิดเอาตู้มใหญ่ตอนที่หลายคนเข้าใจว่าเธอใช้วิธีปาดหน้าเค้กซิงเกิ้ล Roar ของสาวเคที่ เพอร์รี่ด้วยการปล่อยApplauseมาก่อนกำหนดคล้ายจะจงใจกันซีนนั่นแล อย่างไรก็ตามในแง่ของอันดับเพลงก็คงต้องนับว่าApplauseจัดว่าประสบความสำเร็จทีเดียวเพราะไปได้สวยถึงท็อป5บนบิลบอร์ดเพียงแต่คงต้องบอกว่าสอบตกในแง่ของก่อสร้างปรากฏการณ์ที่อลังการยิ่งใหญ่ในแบบที่ศิลปินระดับเธอสมควรจะทำได้กล่าวคือติดชาร์ตจริงแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีอิทธิพลอะไรมากมายต่อPop Cultureเรียกได้ว่านอกจากเหล่าLittle Montersที่บ้าไปกับเพลงนี้แล้วก็ดูเหมือนว่าApplauseนี่แทบจะไม่ได้อยู่ในสายตาของคนอื่นๆเลย
ถึงกระนั้นเราก็ยังคงตัดสินว่าเธอ แป๊ก แบบเสร็จสรรพสมบูรณ์ไม่ได้อยู่ดีเพราะว่าถึงกระแสความสนใจที่อาณาจักรเพลงพ็อพและคนดนตรีมีต่อ ARTPOP จะค่อนข้างแผ่วและบางเบาเมื่อเทียบกับผลงานก่อนหน้านี้แต่เราจะใจแคบตัดสินเธอโดยที่ไม่ลองรอฟังผลงานของเธอกันแบบเต็มๆได้ลงคอเชียวหรือ? อย่างล่าสุดนี้เธอก็เพิ่งพรีเมียร์Promotional Singleอย่างDo What U Wantที่ไปลากเอาศิลปินและโปรดิวซ์เซอร์อาร์แอนด์บีมากความสามารถอย่างป๋า อาร์ เคลลี่ย์ เริงโลกีย์มาร่วมกอดคอเสี่ยงตายไปด้วยกันซึ่งเท่าที่ดูแล้วงานนี้เห็นทีจะตายกันยากหน่อยนะคะเพราะนอกจากล่าสุดจะทะยานขึ้นอันดับหนึ่ง Itunes US ไปเป็นที่เรียบร้อยในแง่ของตัวเพลงสำหรับดิฉันแล้วคงต้องบอกว่ารู้สึกค่อนข้าง ดี ด้วยมากๆทีเดียวนับว่าเพลงนี้กอบกู้ศรัทธาที่ดิฉันยังคงพอมีในตัวกาก้ากลับมาได้เยอะหลังจากที่ก่อนหน้านี้ทำ Applause ออกมาซะหักปากกาเซียนล่อซะเรียบเรียงคำพูดมาเขียนบรรยายกันไม่ถูกทีเดียว สำหรับ Do What U Want นี่คงต้องบอกว่าเป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายจากเลดี้กาก้าพอตัวทีเดียวเพราะจากที่ก่อนหน้านี้เห็นเธอจับแต่พวกสายอิเล็คโทรนิคแด๊นซ์กระจายไม่ก็ซินธ์พ็อพมาค่อนข้างมากมาคราวนี้ไม่คิดว่าจะโดดลงมาเล่นสายคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บีดิบดำตามฉบับศิลปะวัฒนธรรมเออร์บันได้ในระดับที่ถึงขนาดนี้กับงานมิดเทมโพพ็อพอาร์แอนด์บีจังหวะคร่อมๆกระฉึกกระฉักโชว์พลังเสียงและเทคนิคการร้องเริ่ดๆที่ประสานเอาลูพแบบงานจำพวกสตรีทอาร์แอนด์บี90sมาชนเข้าอย่างจังกับกลิ่นอายอิเล็คโทรนิค80sตลบอบอวนจากซินธิ์ตลอดจนโพรแกรมมิ่งของบีทฮิพฮอพในตัวเพลงที่ดูเหมือนจะถอดแรงบันดาลใจมาจากงานสายอาร์แอนด์บีและฮิพฮอพช่วง80s-90sมาค่อนข้างชัดเจนเลยทีเดียว แม้ว่าฟังๆแล้วอาจจะงงกับทิศทางของนิยาม ARTPOP ที่เธอบอกเพราะตั้งแต่ Applause,AuraและมาDo What U Want นี่ก็ไม่กล้าจะคาดเดากันเลยทีเดียวเพราะจะว่าไปมันก็ค่อนข้างมีความต่างกันในตัวค่อนข้างสูงแต่เอาเถอะไว้อัลบั้มออกเมื่อไรเราก็คงจะได้รู้กันแต่ตอนนี้ฟังแยกเป็นเพลงๆแล้วชอบเพลงนี้มากขึ้นเรื่อยๆเลยทีเดียวล่ะ
อย่างไรก็ตามเชื่อว่าคงมีไม่น้อยที่จับเอาเพลงนี้ไปเปรียบเทียบกับงานของคริสทิน่า อากิเลร่าและมารายห์ แครี่ย์ที่คร่ำหวอดเป็นตัวแม่ของสายนี้พอดิบพอดีซึ่งสำหรับดิฉันแล้วถึงจะชอบก็คงต้องบอกตามตรงเหมือนกันว่าในแง่ของตัวเพลงและการใช้เสียงในเพลงนี้นี่กาก้าโดนเงาราหูของสองนางนั้นอมเสียเกือบจะมิดชิดก็ว่าได้แถมถ้าเปรียบเทียบกันอย่างยุติธรรมแล้วเธอโดดมาเล่นกับแนวนี้แล้วยังออกมาสู้นางติ๊กับแม่มาลัยไม่ได้หลายช่วงตัวทีเดียวเพียงแต่แขนงนี้สำหรับเลดี้กาก้ายังคงเป็นของแปลกใหม่สำหรับผู้ฟังและตัวศิลปินเองในขณะที่อีกสองเจ๊เขาสนิมเกาะแล้วทำอีเทือกๆนี้ออกมาอีกก็คงไม่เหลือใครเขาอยากจะมานั่งตื่นเต้นกับพวกนาง ที่สำคัญถ้าไม่ซีเรียสหรืออคติกับชื่อของเลดี้กาก้าเกินไปก็นับว่า Do What U Want เป็นการฉายศักยภาพที่น่าดูชมอีกด้านของเธอทีเดียวประมาณว่า อีแบบนี้อย่าคิดกันนะว่าฉันจะทำไม่ได้ ซึ่งเราก็ได้ประจักษ์แล้วว่าเธอทำออกมาได้ดีทีเดียวดูไปดูมาจะว่าไป บางทีปีนี้ของเลดี้กาก้าอาจจะไม่ได้เลวร้ายอะไรถึงขนาดนั้นก็ได้นะ!
