เมื่อสัก 4-5 ปีก่อนหน้านี้ คงไม่มีใครเชื่อว่าผู้หญิงตัวดำๆ หน้าบ้านๆ แถมออกจะอวบระยะปลาย จะได้ขึ้นปกนิตยสารแฟชั่นเก๋ๆ ในชุดว่ายน้ำ
ถ้าถามร้อยทั้งร้อยของคนที่รู้จักโอปอล์-ปณิสรา พิมพ์ปรุ คงได้คำตอบเดียวกันว่าคิดไม่ถึง ทั้งยังไม่คาดว่าเธอจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของผู้หญิงมั่น ที่มีความสุขกับการเป็นตัวของตัวเอง จนเป็นเหตุให้ผู้หญิงหลายคนถึงกับถือเธอเป็นแบบอย่าง "เวลามีหนังสือมาสัมภาษณ์แล้วถามว่าคิดว่าตัวเองสวยไหม ก็ตอบว่าพอใจกับสิ่งที่เราเป็น"
ซึ่ง "บางทีก็มีคนหมั่นไส้นะ" โอปอล์บอกยิ้มๆ พลางเสยทรงผมโฉบเฉี่ยว ที่ดูจะไปกันได้ดีกับตาคมๆ สุดเปรี้ยวของเธอ
"คงเพราะคิดว่าเรามั่นใจมาก ซึ่งที่จริงไม่ใช่ เราก็แค่มีความสุขกับสิ่งที่เราเป็นแบบนี้"
โอปอล์บอกว่า เธอไม่ได้เกิดมาพร้อมความมั่นใจ ตรงกันข้ามออกจะเป็นพวกมีความมั่นใจในตัวเองต่ำ และความนับถือตัวเองเข้าขั้นแย่"ตอนเด็กปอล์เป็นเด็กที่ไม่สวยไง อ้วนๆ ดำๆ แบบนี้แล้วก็โดนเพื่อนล้อ เพื่อนแกล้งมาตลอด บอกเราดำขนาดนี้คงไม่ได้แต่งงาน ก็นั่งร้องไห้เสียใจ"
ซึ่งพอมาย้อนคิดในตอนหลัง ที่โดนมากขนาดนั้นอาจเพราะถูกหมั่นไส้ ฐานเป็นเด็กเรียนดี และมีศักดิ์ศรีเป็นหัวหน้าห้อง
"คิดดูสิตอนนั้นละครเรื่องข้าวนอกนากำลังดัง ก็โดนล้อเป็นข้าวนอกนาตลอด"
เจออย่างนี่ซ้ำๆ เด็กเรียนดีที่ไม่กล้าแสดงเพราะมีปมถูกคนอื่นล้อเรื่องอ้วน ดำ และไม่สวย บางครั้งยังเผลอหยิบเรื่องเหล่านี้มาตอกย้ำให้ตัวเองรู้สึกไม่ดีอยู่เรื่อยๆ
กระทั่งสอบเข้าเรียนคณะฮิตอย่างนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ในสมัยที่ไม่มีใครสนใจหน้าตาและรูปโฉมเท่าฝีมือและความสามารถ โอปอล์เลยไม่รู้สึกว่าตัวเองแตกต่างจากรุ่นพี่คนสวยอย่าง แอ๊ฟ-ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญสักเท่าไหร่ เล่าด้วยว่า วัยรุ่นธรรมดาอย่างเธอนั้น มีการแต่งตัวอย่างธรรมดาๆ โดยเชื่อในนิตยสารและคนรอบตัวเป็นหลัก แม้กระทั่งช่วงเข้าสู่วงการต้นๆ
"แต่ก่อนแต่งตามหนังสือแนะนำว่าอะไรไม่สวยให้ปิด ก็ใส่ปิดหมดแทบทั้งตัว เพราะไม่มีอะไรสวยเลย ทำตามที่เขาบอกในนิตยสารทุกอย่าง แต่พอถึงจุดหนึ่งก็เฮ้ย!เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมฉันต้องเชื่อทุกอย่างตามที่เธอบอกด้วย"
นั่นสิคิดแล้วจึงตัดสินใจจะไม่ยอมเป็นอะไรตามที่ใครบอกหากจะเป็นในสิ่งที่ชอบดีกว่า
ว่าแล้วก็แต่ง แต่ง แต่ง แต่งจนเด่น แล้วก็เด่นถึงขั้นมีนิตยสารติดต่อขอถ่ายแบบในชุดว่ายน้ำ ซึ่งหลังจากคิดแล้วคิดอีก สุดท้ายเธอก็ตกลง แบบในใจมีเป้าหมาย
"ก็ดูสิหุ่นเราไม่ได้เฟิร์ม แต่เราเองก็มีเรื่องที่คิดอยู่ในหัวเลยมีข้อตกลงกันว่าห้ามรีทัช เราเป็นคนมีผิวแตกลายงาทั้งตัว แล้วไม่อยากให้คนเห็นเราที่ถูกทำให้ดูดีด้วยคอมพิวเตอร์เพราะนั่นไม่ใช่เรา อยากให้เขาเห็นเราในแบบที่เป็นเรามากที่สุด"
ปกชุดว่ายน้ำปกนั้นก่อให้เกิดเสียงสะท้อนมากมาย ทั้งชอบและไม่ชอบ ซึ่งไม่เป็นไร เพราะสุดท้ายกระแสที่เธออยากให้เกิดก็มีมา นั่นคือ "ถ้าโอปอล์ถ่ายชุดว่ายน้ำได้ ใครก็ถ่ายได้"
"นั่นแหละที่ต้องการ""คือปอล์อยากจะเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงหลายๆ คนที่ไม่สวย แล้วก็เป็นเหมือนเรา ว่าอย่าไปคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ อย่าไปคิดว่าตัวเองไม่สวย ชีวิตแย่ หดหู่ แต่ต้องพอใจและเชื่อว่าเราทำได้ มีความสุขในสิ่งที่ตัวเองเป็นได้"
ทีแรกโอปอล์บอกว่า เธอคิดเอาไว้ว่าการถ่ายปกครั้งนั้นน่าจะเป็นครั้งเดียวก็พอ แต่เอาเข้าจริงก็มีการถ่ายซ้ำอีกครั้ง"เพื่อฉลองที่เล่มนั้นขายดี เพื่อนถึงกับโทร.มาหาด้วยความอัดอั้นว่าชาตินี้ไม่เคยนึกเลยว่าจะมีเพื่อนที่ถ่ายแบบโดยเอามือกอบอกเปล่าๆ เอาไว้" เธอเล่าพลางหัวเราะเสียงดัง
ถ้าถามว่าจะถ่ายอะไรแบบนี้อีกไหม? โอปอล์บอกว่าคงไม่แล้ว เพราะสิ่งที่อยากจะบอกก็บอกไปหมดแล้ว
"ตอนนี้ก็มีคนที่หันมาชอบเรา ชอบมากถึงขนาดแต่งเป็นเราทุกอย่าง ซึ่งเวลาเจอเราต้องไปจับไหล่ บอกพี่รู้ว่าหนูชอบพี่ แต่ว่าหนูก็คือหนู พี่ก็คือพี่ จงเป็นตัวของตัวเอง แล้วมีความสุขอยู่กับมัน"
พูดแล้วเธอก็ยิ้ม ก่อนจิกสายตาผ่านอายชาโดว์แบบสโมกกี้อายส์สีเข้ม แล้วว่า "เรื่องนี้สำคัญที่สุด"
"เพื่อนแกล้งมาตลอดบอกเราดำขนาดนี้คงไม่ได้แต่งงาน ก็นั่งร้องไห้"--จบ--
ที่มา: หนังสือพิมพ์มติชน
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
รู้สึกได้บุญจัง ที่ได้ชี้แนะแนวทางกับบรรดาเจ้าหญิง
_________________
