Leona Lewis - Echo (3)
เกริ่นนำ - สตูดิโออัลบั้มเต็มลำดับที่ 2 สำหรับ ลีโอน่า เลวิส ผู้ชนะซีซั่นที่ 3 รายการประกวดร้องเพลงที่มีอิทธิพลมากที่สุดในตอนนี้แห่งเกาะอังกฤษ อย่าง X- Factor
รูปแบบเพลง - สืบยอดความสำเร็จจากอัลบั้มแรก Spilit เลโอน่ายังคงยืดมั่นในรูปแบบเพลงรักหลายๆรูปแบบ ที่ส่งเข้มด้วยอารมณ์เพลง และรูปแบบเพลงพ๊อพ ที่ดูดี และมีความหนักแน่นมากขึ้น และเจือร๊อคเพิ่มความแน่นให้รูปแบบอัลบั้ม บวกกับอีก 1 เซอไพรซ์แทรคของงาน ที่ทำเก๋ด้วยความเป็นอิเลคโทรนิก้าแดนซ์ ที่ออกมาดูดีทีเดียว แต่ทั้งหมด ยืนพื้นด้วย พ๊อพ นั่นแหล่ะ
จุดเด่น - สิ่งหลักๆ ที่สัมผัสได้ชัดเจน และเป็นจุดเด่นของอัลบั้มนี้เลย ก็คือ อารมณ์เพลง ที่ลีโอน่าถ่ายทอดออกมา ทำได้ขาดมากในทุกเพลง ทำให้เราอินไปด้วยแทบจะทุกเพลง ส่วนเรื่องดนตรีเอง ก็เพิ่มความหนักแน่น และชัดเจนของรูปแบบตัวเอง และยังคงเอกภาพของลีโอน่าได้ดี และเริ่มมีการฉีกความจำเจออกไปได้บ้างแล้วด้วย ((เล็กน้อย))
จุดด้อย - ซ้ำซาก น่าเบื่อ มารูปแบบเดิมๆ เพราะแม้ดนตรีจะหนักขึ้นก็ตาม แต่แกนของเพลง ก็มาเหมือนเดิม ก็แค่เติมรายละเอียดดนตรีที่เสียงหนักขึ้นแค่นั้น ภาพรวมอัลบั้มทำได้ดี แต่กลืนกันมากเกินไป ฟังไปเรื่อยๆ แยกแทรคไม่ออก โดยเฉพาะช่วงกลางอัลบั้ม เหมือนกันเกินไป
Track By Track - ซิงเกิ้ลแรก Happy (3.5) ที่ไม่แฮปปี้อย่างหวัง เพราะไปได้แค่อันดับ 2 UK แถมหลายๆ เสียงยังค่อนขอดด้วยว่า เพลงนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ด้วยเพราะ อาจจะเดินตามรอยความสำเร็จเดิมๆ ก็แหม คนมันเกิดมาด้วยรูปแบบเพลงแบบนี้นี่คระ จะให้ทำไงหล่ะ มันก็จำกัดอ่ะ .. เอาเป็นว่า มาพิจารณา ที่รูปแบบเพลง ที่หนักแน่นขึ้น และ การถ่ายทอดอารมณ์เพลง ที่ชัดเจน และเข้าถึงได้ไม่ยากด้วยแล้ว เพลงนี้ฉันชอบมากมายเลยหล่ะคร่ะ เรียงแทรคต่อที่ I Got you (3.5) มิดเทมโพกระชับบีท ที่จะไม่ทำให้อัลบั้ม น่าเบื่อไปมาก ก็ทำได้ดีเสมอตัวทีเดียวคร่ะ เพราะแลดูลีโอน่า เป็นคนที่มีความต้องการสูงได้ดีเชียว ..
Can't Breath (1.5) มิน่า เพลงคุ้นๆ คนที่ทำเพลงนกแอร์ ของแม่นางจอดินนี่เอง R&B กระชับบีทแบบดิบๆ แต่แม่ลีโอน่า หอนซะ ฟังแล้วปวดประสาทมากคร่ะ เบรคอารมณ์หม่นๆ ดิบๆ ด้วย Brave (3) ที่แน่น และมีความเป็นบัลลาดร๊อคที่ชัดเจน และจัดจ้านดี แถมเก๋ด้วยการเติมดนตรีอาหรับไปอีก หนักแน่นที่ คอรัส เพิ่มเติมความชัดเจนให้เพลงได้ดี แต่เพลงแนวนี้ไม่ค่อยเหมาะกับลีโอน่าคร่ะ โดยเฉพาะระยะยาว เพราะใช้เสียงเยอะ และแน่นมาก
เซอร์ไพรส์แทรคที่ทำให้เราตกใจอย่างมากอย่าง Outta My Head (4.5) ที่เป็นอิเลคโทรแดนซ์เก๋ๆ ที่หนักแน่น และมีมิติ เพลงนี้ทำออกมาได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อเลยหล่ะ (ต้ายย ฉันเพิ่งรู้ว่าเป็นอิ Max Martin ทำให้นะเนี่ย) ก่อนจะหลุดไปมากกว่านี้ ลีโอน่าดึง My Hand (4) บัลลาดโคตรขายพระยี่ห้อลีโอน่า แต่ถ่ายทอดได้อย่างจับจิตใจ ร้องทะลุคอรัสทั้งปวงออกมากลบอีพวกนั้นได้มิดเชียว
Love Letter (2) ที่จะเร่งให้เป็นอัพบีทขึ้นมานิด แต่เชยชิบ เนื้อหาก็ดูเพ้อเจ้อดี ไม่ไหวๆ เออ เอาจริงฟังมาตั้งนานเพิ่งเจอฟูลบัลลาดเต็มรูปแบบ Broken (3) ที่เป็น เพียโนบัลลาดเดินต้นก่อนกระหน่ำคอรัสแน่นๆ บ่งบอกถึงความเจ็บปวดออกมา
หวาย หวาย อิกลิ่นบ้านนาคันทรี่ย์ แอบลอยออกมาจาก Naked (2.5) ด้วยหรือเนี่ย แต่ทั้งหมด ก็เดินเมนหลักด้วยพ๊อพที่ ธรรมดาๆๆ อีกเช่นกัน ... ไม่นานนัก Run ภาค 2 ก็ออกมาจาก Stop crying your heart out (3) ที่คัฟเวอร์มาจาก Oasis ที่เดินรุปแบบเพลงแบบ Run นั่นแหล่ะ อินดี้ย์บัลลาดฟูลออเครสต้า กับกลิ่นร๊อคดิบๆ ที่ไม่ทิ้งต้นฉบับเท่าไหร่ และเพิ่มความเป็นลีโอน่าเข้าไปตอนท้ายได้ครบสูตร .. แต่ไม่จัดเท่า Run อ่ะคร่ะ
Alive (3) พ๊อพธรรมด้าธรรมดา ที่ร้องออกมาได้ดีทีเดียว แต่มาตายที่ดนตรีนี่แหล่ะ ปิดอัลบั้มด้วย Lost Then Found (2) ที่ได้ตา Ryan ของ OneRepublic มา Feat. ด้วย ที่จะว่าไป อิตา Ryan ก็เริ่มหมดมุขแล้วเหมือนกัน ทำเพลงออกมาคงได้แค่แบบเดิมๆ นั่นแหล่ะ
สรุป - ดนตรีหนักแน่นขึ้นนะคระ หลายๆ รูปแบบเพลงมากขึ้น หลักๆ ที่เห็น เน้นไปทาง ร๊อคมากกว่า (นึกว่าจะเอาดีทาง R&B ซะอีก) ก็ชัดเจนมากขึ้นคร่ะ คาดว่า คอเพลงพ๊อพที่ต้องการอะไรที่โตขึ้น และแน่นขึ้น น่าจะชอบอัลบั้มนี้เลยหล่ะคร่ะ
สวยเลือกได้
_________________
Kylie Thailand Fansite










