เพลงอารมณ์หม่นๆลึกลับแถมมีแบ็คกรานค์เหมือนจะประกอบหนังฆาตกรรม สยองขวัญ แต่มีศักดิ์ดาถึงขั้นเป็นซิ้งเกิ้ลแรกของอัลบั้มเริ่มป่วงที่คิดชื่ออื่นไม่ออก เลยเอาชื่อตัวเอง ( อีกแล้ว ) มาตั้งเป็นชื่ออัลบั้มอีกระลอก ก็เหมือนจะเป็นเพลงที่แฟนคลับส่วนใหญ่น่าจะเดาอารมณ์แม่ไม่ออกว่า ต้องการกีกกันขอบเขตอะไรมากมาย ทั้งๆที่ ใน MV ชียิ้มตลอดเวลาและนึกว่าเป็นเพลงแดนซ์หนุกๆเหมือนที่ชีเคยทำไว้ แต่ก็นึกซะว่า อย่างน้อย กับตัวเพลงเอง ก็สื่อได้ไม่อดออมว่า เดี้ยนก็ทำเพลงแบบนี้ได้เหมือนกัน หรือเป็นเพราะปฏิกิริยาที่ตัวเองต้องถูกต้นสังกัดเฉดหัวออกจากค่ายจนได้ค่ายใหม่ที่ออกมาสองชุด แต่ดูป่วงๆพอๆกัน จนนึกว่า ชีจะเปลี่ยนแนวทางการดำเนินชีวิตไปค่อนทางร็อคซะแล้ว แต่กับ Light Years และ Fever ก็ทำให้เธอไม่ลืมว่า ตัวเองไม่เหมาะกับเพลงอื่น นอกจากแดนซ์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เต้นห่าตายไปแหกขาไปสองข้าง
Chamber's Section เป็นอาวุธสำคัญในเพลงนี้ ที่ช่วยเพิ่มความขลังราวกับ เป็นเพลงกึ่ง Musical ที่มีบีทสังเคราะห์จังหวะ House ( หรือเปล่า เพราะโปรดิวเซอร์ก็แนว House อ่ะ เจ๊แนสช่วยหน่อย ) มีอารมณ์ร่วมของ Trip Hop แซมเล็กน้อยๆ และเครื่องพิณสร้างความอลังการแปลกๆของเพลงให้เดากันไม่ออกไปเลย ส่วนรายละเอียดการร้อง เจ๊ไข่มีเทคนิคกระซิบกระซ่าน และพลังเสียงบีบเล็กที่ดูมีพลีงลึกๆ อันนักร้องเพลงป๊อปทั่วๆไป อาจจะละเลยส่วนนี้ไป และจบด้วยการอิมโพร์ไวซ์แบบเย็นๆเยือกๆ หนาวขนลุก ก่อนสิ้นเสียง MEEEE เป็นอันจบพีธี
ลุงมองว่า ความเพราะของเพลง มันกลายเป็น ก้าวใหญ่ๆของนักร้องเพลงป๊อป ที่เผอิญไปเจอกลุ่มเพลงแดนซ์ที่โปรดปรานเพลงแนวนี้ และยากที่จะหานักร้องหญิงดังๆมาร่วมงานด้วยขนาดนี้ แต่ยามใด ที่เจ๊ไข่ได้ทำไปแล้วนั้น กลับไม่ใช่ความผิดพลาดแต่อย่างใด หากเป็นการชุบชีวิตที่หลับลึกในความเป็นนักร้องี่น้อยคนนักในสายเพลงป๊อป ต้องพยายามแหกกฏของป๊อป แล้วทำเพลงมาได้ถึงขนาดนี้ อันมีความนุ่มนวล ละเมียดละไม และถึงจะไม่เท่ากับเจ๊เสด็จมะดันเน่า ที่กลับมาเกิดใหม่ ได้เต็มที่ แต่สายอาชีพต้องเป็นที่รู้กันว่า เจ๊ไข่ก็มีความไม่ธรรมดาซ่อนและเปิดเผยออกมาได้ถูกจังหวะ ซึ่งรู้ไว้เลยว่า สิ่งนี้ เป็น สิ่งที่แสดงความเป็นศิลปินอีกขั้นของเจ๊ไข่ที่นักร้องบางคน ยังไม่มีสิทธิ์ได้สัมผัสหรือมีโอกาศแต่ปล่อยไป
จึงขอสรรเสริญเล็กๆด้วยงานนี้
