อะไร่เอ่ยปิ๊ซึม... อัลบัมชุดที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ (สี่ป่ะ) ขอนังนมยักษ์ แคที่ เพอร์รี่ พูดก็พูด ว่าอัลบัมนี้ออกมาแล้วนานมากกก เมื่อมาเทียบกับวันที่มาเขียนรีวิว ก็คนมันขี้เกียจนี่นา(ป้องปากหัวเราะ) แล้วอีกอย่างก็คือไม่ค่อยสนใจในอัลบัมนี้เท่าไหร่ คือพอได้ทั้งอัลบัมมาฟังก็ละเลย รวมๆแล้วฟังรวมกันไม่ได้มากน้อยไปกว่า 6-7 รอบ ไหนๆก็จะสิ้นปีแล้ว เลยต้องบังคับตัวเองมาสะสางอะไรต่อมิอะไรที่อยากจะเขียนไว้ตั้งแต่เดือน 10 ก็ขอเริ่มต้นที่ปริซึ่ม พร้อมกับ 13 เพลงเดี๋ยวนี้เลยละกัน
ภาพรวม : PRISM หรือสตูดิโออัลบัมอย่างเป็นทางการชุดที่ 4 นี้บรรจุไปด้วยเพลงป๊อปขนานแท้ 13 เพลงด้วยกัน ส่วนมากจะแตกแขนงแนวดนตรีไปทางพ๊อพร๊อกอ่อนๆ อิเล้กทรอนิกส์กล้อมแกล้ม และอาร์แอนด์บี ฮิปฮ่อปที่มีมากขึ้นในอัลบัมนี้ ชีโชว์กึ๋นให้แฟนเพลงได้รับรู้ด้วยการคัดสรรค์เพลงแต่ละเพลงให้มันสอดคล้อง ส่งรับกับมากกว่าแอลบึ้ม"ความฝันวัยกำดัด" ที่สำคัญคือเจ้าหล่อนดูท่าทางจะมีทักษะการร้องที่พัฒนาขึ้น เทมโพของเพลงที่ไม่ใช่สักแต่ว่า ป๊อป ป๊อป ป๊อป เอะอะก็ โอะ โอ้ั โอะ แบบแต่ก่อน มีความช้า อ่อนโยน ปราณีต และแข็งแกร่งปนกันอยู่บ้าง ถ้าพูดกันง่ายๆก็คือ Teenage dream ในเวอร์ชั่นที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้นนั่นแล
จุดเด่น/จุดด้อย : ที่บอกไปข้างต้นว่าโตขึ้น นี่ไม่ได้หมายความว่าดนตรีของนางจะหนักแน่น แข็งแกร่งขึ้นนะ แต่ชั้นหมายถึงดนตรีของนางดูมีชั้นเชิงขึ้นมากกว่าเพลงป๊อปสั่วๆต่างหาก จุดเด่นคงต้องขอยกให้ความฟังง่าย สนุกสนาน ถูกกาลเทษะของแต่ละเพลงในอัลบัม ที่ไม่ว่าคลิกไปแทรกไหนก็ฟังได้ อารมณ์ดี ส่วนจุดแย่นั้นคงไม่พ้นความจำเจ น่าเบื่อ คือแคที่ เพอร์รี่ ชื่อนี้จะทำแต่อะไรเดิมๆใช่ไหมคะ ตั้งแต่ California Gurls > Part Of Me > Roar นี่แทบจะปัดเป็นเพลงเดียวกัน ส่วนแต่ละเพลงในอัลบัมนี่ก็น่ากลัวจะใช้เครื่องกำเนิดจังหวะชิ้นเดียวกันหมดคือ แต่ละอันมันไม่ค่อยส่งเอกลักษณ์เลย อะไรกันคระแข อยู่วงการมาก็นาน กลับมาทั้งทีทำแค่เนี้ย ดีหน่อยนะที่มียี่ห้อ KATY PERRY ค้ำไว้ เลยไม่ค่อยโดนแหกอะไรมาก ถ้าลองเป็น 1D ดูซิ ต๊าย ขี้คร้านจะโดนเฉ่งตั้งแต่เริ่มตั้งชื่ออัลบัม อนิจจา....
01 Roar (3/5)
คือแบบ ชั้นก็ชอบตรงที่มันเป้นเพลงที่ฟังง่าย สนุกานกว่า applause คู่แข่งนะ แต่แบบ มันตัดใจให้คะแนนไม่ลงจริงๆ เพลงป๊อปขนานแท้ แต่เลือกสัดส่วนดนตรีให้ออกมาร๊อกๆหน่อย มีการแทรกไลน์กีร์ต้าเฟี้ยวฟ้าวมาเนียนๆ ท่อนจังหวะติดหูพิลึกบวกกับพอร์ชคอรัสเสียงสะอึก โอะ โอ้ะ โอะ โอะ ต๊ายตาย นังแขคระ ทั้งชีวิตหร่อนทำเป็แต่เพลงแบบนี้ใช่มะ พูด ! อีกอย่าง ปกซิงเกิ้ลของหร่อนทุเรศมากกก
02 Legendary Lovers (4/5)
อินโทรมาด้วยเสียงพิณแอบภารตะ อินดงอินเดียอะไรทั้งหลาย เลื่อนสู่เพลงที่เป็นที่เป็นอาร์แอนด์บีฮิปฮ่อปหม่นๆควบกับลุกเล่นการร้องเร็วๆ ปนอารมณ์หม่นและดาร์ก ค่อยๆเร่งจังหวะสู่ท่อนฮุกเป็นพ๊อพสตริงและคอรัสนวลๆ เบรกอารมณ์ที่เบรกแดนซ์เป็นดนตรีพื้นบ้านเสียงเคาะไม้ไผ่คล้ายๆกับพวกแขกกำลังประกอบพิธีกรรมทางศาสนาอยู่ ว้ายย เพลงนี้เก๋มากๆเรยคร่ะ หวังว่าจะมีโอกาศเป็นซิงเกิ้ลนะ
03 Birthday (3/5)
เปิดตัวมาเป็นพ๊อพใสๆ ประสมกับดนตรีคลับอ่อนๆ ฟังแล้วนึงถึง T.G.I.F เลยทีเดียว ท่อนฮุกเสริมดนตรีฟังก์เนียนๆเข้ามา ทั้งเสียงแตรอะไรหลายแหล่ ทำให้เราประจักษ์ไปเลยว่า อีแข มึงลอก last friday night มาทำใหม่สินะ ดวกกกก ! แก้ตัวนิดส์ ตรงท่อนบริดจ์ที่เป็นดับเสตปหน่อยนึง ค่ะ สำหรับคะแนนความเพราะลงตัวอาจจะเกินสาม แต่คะแนนความขี้ก๊อป เอาไปคูนย์ย่ะ สิ้นคิดมาก อร๊าย รมเสีย
04 Walking On Air (3.5/5)
เพลงโปรดใครหลายคน แต่ชั้นว่ามันแปลกๆอ่ะคะ เปิดตัวมาก็ตลกแล้ว เสียงสังเคราะห์หนักๆของอิแข ก่อนจะเลื้อยไปสู่เพลงอาร์แอนด์บีคลับอิเล็กทรอนิกส์ให้อารมณ์พาร์ตี้มากก ท่อนฮุคตัดสลับลดจังหวะแล้ววาร์ปติดพอร์ชคอรัสสนุกๆ สไตล์ดิสโก้ป๊อป คร่ะ ฟังไปก็สนุกดี พวกตุ๊ดน่าจะชอบนะ เพราะดนตรีอตก.มาก
05 Unconditionally (4/5)
ให้ความรู้สึกหม่นๆอีกเพลง เป็นอารืแอนด์บีจังหวะดิบๆ ประสมรวมกับเครื่องดนตรีพาเรททั้งหลายแหร่ ขึ้นท่อนฮุคมาแอลคิลเลย อัลเตอร์เนทิฟ อาร์แอนด์บีร๊อกนุ่มๆ แต่ให้ความรู้สึกดิบไว้เบาๆ ท่อนบริดจ์เพราะดีนะ ดูธรรมดาๆ แต่ก็เพราะอย่างไม่น่าเชื่อ เสียอย่างเดียว เธอไม่น่าเอาเพลงนี้มาร้องสดเลย
06 Dark Horse (feat. Juicy J) (3.5/5)
เพลงนี้เป็นซินธิ์อิเล็กทรอนิกส์ เดินจังหวะด้วยซาวด์ฮิปผอปจังหวะดิบ วาร์ปเร่งจังหวะในพรีคอรัส ให้คนฟังรู้สึกถึงเพลงที่กำลังจะไปถึงไคลแม๊กซ์แต่แล้วก็ลดจังหวะลงกระทันหันในอิเล็กโทรฮิปฮ่อป เสัยงร้อง และแร่ปที่ได้จุ๊ยซี่ เจ มาร่วมงาน อยากกระซิบว่าพรีคอรัสรอบสุดท้ายนี่เกือบฟินมากกก
07 This Is How We Do (3.5/5)
อินโทรมากับเมโลดี้สังเคราะห์ และตัวเพลงที่เป็นพ๊อพคลับ อิเล้กทรอนิกส์จังหวะแตกๆ ผสมกับเสียงสไลด์แผ่น ฟังแล้วให้ความรู้สึกชะนีที่กำลังเมาพันซ์อยู่ในพาร์ตี้ยังไงยังงั้น ดูแบบ รั่วๆดีนะ ท่อนบริดจ์มีเสียงกรี้ด แล้วก็เสียงพูดของนังแขประกอบมา เข้าใจทำดีเหมือนกันนะ แต่บางเวลาก็รู้สึกว่ามันมั่วซั่วไปหน่อย
08 International Smile (4/5)
ขึ้นอินโทรมานี่แบบ Teenage dream รีมิ๊กเรอะ หยุดนะ !! เป็นเสียงเกากีร์ต้าต่อด้วยพ๊อพร๊อกอ่อนๆ หสับกับคอรัส อู อู้ อู ท่อนฮุกพ๊อพสติงเจอซินธ์บางๆสนุกสาน โอเคค่ะ ดูถ้าทางเจ้าของเพลงจะไม่ยอมให้ TGIF เป็นตำนานง่ายๆ ชีเอาดนตรีเก่ากลับมายำใหม่ในอัลบัมนี้ถึงสองเพลง พอเถอะค่ะแข แต่ชั้นก็ชอบนะ มันฟังเพลินดี อิอิ
09 Ghost (3.5/5)
เพลงอาร์แอนด์บีจังหวะหม่นๆอีกซักเพลง มีเสียงสังเคราะห์ที่ค่อนข้างจะน่ารำคาญหน่อย ค่อยๆเร่งจังหวะเป็นป๊อปอัลเตอร์เนทิฟจางๆ สลับกับคอรัสเสียงสังเคราะห์ให้ฟีลแบบเรโทรมากๆ คือมันเป็นเพลงที่ธรรมดานะ แต่ฟังไปแล้วก็สบายหูดี เพิ่มคะแนนให้นิดนึงตรงฮุคสุดท้าย ดนตรีเพราะดี
10 Love Me (3/5)
พ๊อพร๊อกหม่นๆ เล่นด้วยจังหวะเร็วขัดกับการร้องช้าๆ ท่อนฮุคสัลบเป็น dub-step ซ้อนหลังด้วยซินธ์จางๆปนป๊อปฮิปฮ่อปและท่อนฮุคมึนๆ ท่อนบริดจ์มีการสังเคราะห์เสียงให้ดูคล้ายกับแตร์ไปจนถึงซินธ์สังเคราะห์เติมเต็มเพลงนี้ เพิ่มคอรัสนวลๆอีกนิด อืม ก็โอนะ
11 This Moment (4/5)
ดิสโก้จ๋ามาเรยยย ผสมกับท่อนร้องช้าๆ และเสียงกดเพียโนเพราะๆ ท่อนฮุคปิดดนตรีทุกอย่างโชว์แต่เสียงเพราะๆของแม่นางและดนตรีคลาสสิกนวลๆเพราะๆ เสริมจังหวะพ๊อพร๊อกนวลๆเข้ามา ท่อนหลังเสริมไลน์กีร์ต้าเข้ามาเป็นกลิ่นเอลเตอร์เนทิฟจางๆ เพราะอยู่น๊า อย่าลืมไปฟังล่ะ
12 Double Rainbow (3.5/5)
แวร่ปเสียงมาหล่อนๆหม่นๆ เน้นโชว์เสียงอีกละ แต่ก็เพราะดีนะ เร่งจังหวะเป็นมาร์ชร๊อกนุ่มๆจางมาแต่ไกล เปลี่ยนจากแอมป์เบียนต์ในท่อนฮุค โกธิคบัลลาร์ดมีดนตรีร๊อกเป็นฐานจังหวะ ต่อท้ายดวยคอรัสดาดาดาดาด้า เพราะดีแฮ้ะ คล้ายๆกับบัลลาร์ดย้อนยุคอะไรแบบนั้นแหละ
13 By The Grace of God (4/5)
ดาวน์เทมโพส่งท้ายอัลบัม เป็นเสียงเพียโนนุ่มๆ และเสียงสดของนักร้อง ท่อนฮุคเป็นอาร์แอนด์บีฮิปฮ่อปเบลนเสียงมาเป็นอย่างดี ช่วงกลางเป็นจะเพิ่มจังหวะเป็นมาร์ชพาเรทอย่างชัดเจน ปิดอัลบัมสวยๆ ถ้าไม่ฟังเพลงนี้ก็เหมือนฟัง Prism ไม่จบนะจ้ะ
อ้างอิงจาก:
สรึปแว่ แอลบึ้มนี้เด็กฟังได้ ผู้ใหญ่ฟังดี ได้ทุกวัยคร่ะ ถ้านึกไม่ออกจะหาอะไรมาฟังในวันว่างๆก็ปึ๊ซึมเลย รับประกันว่าเพราะทุกเพลง
