Jesse Labelle : Perfect Accident EP : Pop-Rock/Acoustic (82% = 4/5)
ด้วยความที่รีเควสต์ล้นหลามมากๆดิฉันก็เลยจำเป็นต้องจัดด้วยวิธี "เล่นเกมส์" ซึ่งผู้ชนะเกมส์แรกสำหรับเกมส์ทายภาพในเฟซบุ๊คส์ของบ.ก.ไม่ใช่ใครค่ะแต่เป็นน้อง Jester Mizuno หรือ Disney Boy จากบอร์ด FF Mag นี่เองที่สามารถทายภาพบั้นทายของแม่มาลัยสายสมรในเอ็มวีสุดโปกฮาตลอดกาลอย่าง Heartbreaker ได้แม่นยำจนเป็นผู้ชนะเกมส์แรกกับคุณนายบ.ก.ไป
นับว่าเป็นโชคชะตาที่ดีของคุณนายบ.ก.เรานะคะเพราะน้องปูเธอรีเควสต์อัลบั้มของ Jesse Labelle มาตอนแรกนี่ดิฉันก็ไม่รู้หรอกว่าใครแต่พอได้เห็นหน้าปกอัลบั้มของคุณเธอเท่านั้นแหละเล่นเอาอิฉันแผดเสียงลั่นคอนโดเลยทีเดียว แหม๊ แหม หล่อใสน่ารักแบบนี้นี่มันต้องเป็นโชคชะตาแน่ๆเลยค่ะที่ทำให้เราได้รู้จักกัน ไปสืบเสาะหาข้อมูลในOfficialทั้งเว็บไซต์และมายสเปซได้ข้อมูลมาพอสังเขปว่าคนหล่อเป็นชาวโตรอนโต้ แคนาดา ชอบเล่นกีต้าร์ตั้งแต่เด็กๆและเก่งกาจถึงขั้นตั้งวงดนตรีร็อคตั้งแต่สมัยไฮสคูลเองเลยทีเดียว แหมๆๆๆ ว่าแล้วลองไปยลผลงานของเทพบุตรกันหน่อยดีกว่า
เปิดอีพี Perfect Accident ขึ้นมานี่อึ้งตั้งแต่เพลงแรกค่ะ โอ้ววว นานขนาดไหนแล้วที่อะฮั๊นไม่ได้สดับรับฟังงานดีๆเพราะๆหวานละมุนหูขนาดนี้ ภาพรวมของอัลบั้มเป็นงานพ็อพร็อคและอคูสติคเพราะๆตามขนบและธรรมเนียมของศิลปินอินดี้ที่รักใคร่ฝักใฝ่ทำดนตรีแนวๆนี้แหละหนาแม้ว่าทั้งอัลบั้มอาจจะฟังได้ไหลลื่นเพลิดเพลินจนดูเหมือนจะเหมือนๆกันไปทั้งอัลบั้มและไม่มีอะไรโดดเด่นหรือแตกต่างจากศิลปินหน้าหล่อล้านแปดชีวิตที่คร่ำหวอดบนดนตรีแขนงนี้แต่ก็ไม่มีอะไรด้อยไปกว่าใครนะคะ ความไพเราะหวานหยด เมโลดี้และฮุคที่ติดหูที่สำคัญการเรียบเรียงตัวงานได้อย่างมีเอกภาพทำให้ Perfect Accident ชุดนี้นี่ลอยลำเป็นงานโปรดของดิฉันตั้งแต่รอบแรกที่ฟัง
เปิดอัลบั้มมาด้วยไทเทิ่ลแทร็ค Perfect Accident (4/5) งานพ็อพร็อคที่กลิ่นอายกระเดียดไปทางหนุ่มอเมริกันหน้าใสจ๋า งานแบบพวกไรอัน คาบรีล่า,เท็ดดี้ ไกเกอร์ไปยันเจสซี่ แม็คคาร์ทนี่ย์ยุคแรกน่ะค่ะท่อนคอรัสติดหูตั้งแต่รอบแรกที่ฟัง จะว่าไปความสมบูรณ์แบบในตัวก็มากพอเรียกได้ว่าเป็นตัวเลือกที่ถูกต้องสำหรับการหยิบมาโปรโมตอัลบั้ม จะว่าไปอิทธิพลของความเป็นฮาร์ดร็อคและคันทรี่ย์แบบจางมากๆก็ส่งกลิ่นหลอนๆอยู่นะคะ แทร็คถัดมา Easier (4/5) สดใสและติดหูมากๆ มาถึงท่อนคอรัสนี่เชื่อว่าสาวแท้สาวเทียมไปยันสาวแก่แบบอีบ.ก.แนสที่เขียนอยู่ฟังแล้วคงอ่อนระทวยขวยเขินไปเลยทีเดียว เช่นเดียวกับ Don't Leave (4/5) ที่ใส่ลูกเล่นความเป็นโฟล์คดำเนินเรื่องพร้อมกีต้าร์อคูสติคและโพรแกรมมิ่งจางๆฟังปึุปก็ปิ๊งปั๊ No Astronaut (4.5/5) เป็นงานแบบพ็อพโฟล์คคันทรี่ย์เพราะๆแต้มบลูส์เจือจางแบบงานของจอห์น เมเยอร์แต่พ็อพกว่าฟังแล้วเคลิ้มไปเลย ต่อด้วย Australia (4/5) ที่ละจากกีต้าร์สลับมาพรมเพียโนละมุนก่อนจะขยับขึ้นไปเป็นงานจำพวกพาวเวอร์บัลลาดสูตรสำเร็จแต่ปฏิเสธไม่ลงว่าไพเราะจับใจ ปิดรีวิวด้วย Fledgling (4.5/5) วาดลวดลายอย่างเรียบง่ายด้วยกีต้าร์อคูสติคแต่ก็ได้งานโฟล์คเพราะๆชนิดน้องๆแจ็ค จอห์นสันเลยทีเดียว
สุดท้ายนี้บรรดาคนรักไรอัน คาบรีล่า,เจสซี่ แม็คคาร์ทนี่ย์,เท็ดดี้ ไกเกอร์ไปยันจอห์น เมเยอร์ยุคแรกๆและแจ็ค จอห์นสันอย่าลืมไปหา Perfect Accident ชุดนี้มาฟังให้จงได้ นะคะ
